De barbier, de friseur, de kapper

Vandaag was het weer tijd voor een bezoekje aan de barbier. Of is het een friseur of gewoon een kapper. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar zo’n bezoekje aan zo’n knipsalon heeft altijd wel iets bijzonders. Meestal heerst er een speciale sfeer, een sfeer van vrolijk babbelende knippers die hun slachtoffers als het ware al pratend onder een soort van narcose houden. Als man kom ik natuurlijk niet in een specifieke vrouwensalon. Ik kan me voorstellen dat de sfeer daar nog heel anders is, misschien wel op het broeierige af.

Want laten we wel wezen, het knippen betekent dat er iemand, een relatieve onbekende, met zijn/haar handen aan je hoofd zit. En die handen doen iets met je hoofd, met je haren uiteindelijk. Ze woelen tijdens het wassen door je haarbos of als je die niet echt meer hebt, halen vingers zich door datgene wat er nog op je hoofd aanwezig is.

Het wassen is een speciaal ritueel, waarbij je achterover leunend bent overgeleverd aan de god of godin die jou gaat reinigen. Want eigenlijk is het natuurlijk gewoon een heidens reinigingsritueel, waarbij de kapper een soort van hogepriester is die jou gereed maakt voor de eredienst.

Na de reiniging mag je plaats nemen op de offerstoel. Je komt er immers om je haren te offeren. De magische handen betasten je hoofd, keurend, voelend, en je gevoelige hoofdhuid zendt zenuwscheuten naar het hersengedeelte dat ook bij erotiek in actie komt. Zachtjes drukken de vingertoppen op verschillende plekken, een kam wordt langzaam door je haren getrokken. Daarna komt het eerste instrument in werking, de knappe knipschaar. Met een zachtbijtend geluid worden je haren doormidden gespleten. Ondertussen blijf je in de trance door het onophoudelijk gepraat van de hogepriester of -priesteres.

Na een half uur van onophoudelijk gedraai om je niet draaibare hoofd, af en toe het lichaam schurkend tegen je armen, komt het ogenblik dat het offerfeest ten einde loopt. Een spiegel verbreekt de magische sfeer en je ziet ineens je eigen hoofd, met minder haar en bloter. De priester(es) glimlacht je bemoedigend toe als je verdoofd uit je offerstoel klautert en presenteert opgewekt de rekening.

De knipbeurt is voorbij.