Slow coffee of hoe oma koffie zette

Vanmiddag reed ik nietsvermoedend naar huis. ’t Zal rond kwart voor zes zijn geweest. De werkdag zat er op en het was tijd voor een stevige hap en daarna een lekker ‘bakkie troost’. Oftewel een kopje koffie. Hollandser kan het bijna niet.

De radio stond aan en een verslaggever bevond zich op de Horecava. Dat is de “horecabeurs voor verrassend ondernemen”. Dus niet voor voorspelbaar ondernemen, nee, het moet verrassend zijn. Daar vraagt u als consument om (ook al wist u dit misschien nog niet).

Enfin, ik reed dus door het polderlandschap en hoorde een hele verhandeling aan over ‘slow coffee’. Dat wordt de hét culinaire trendwoord van 2011. Laat het even goed op u inwerken, ‘SLOW COFFEE’. Denk er even over na, laat het over uw tong rollen en proef de finesse, het aroma. Proeft u het? De exquise smaak van de grof gemalen koffieboon, wiens smaak tot volle wasdom is gekomen doordat het warme water er langzaam op is gegoten. Waardoor de smaakaroma’s de tijd krijgen om zich met het water te mengen.

Weg dus van de Senseo terreur, die smakeloze zakjes waar de aroma’s al eeuwen geleden een wanhopige vlucht uit hebben genomen. Weg van de smakeloze landgenoten, die koffie als water slurpen en niet meer weten welk een fantastische smaken je papillen kunnen strelen. Weg van de Nespresso’s, die gigawinsten uit uw zak kloppen met een gewiekste marketingcampagne, waardoor u gaat geloven dat u tot het gilde van de echte koffiepuristen behoord.

Nee, SLOW COFFEE, koffie zoals koffie bedoeld is. Langzaam water opgieten uit uw waterketeltje, telkens weer, en het water langzaam door het filtertje of iets soortgelijks laten druppelen. Druppel na druppel daalt het heerlijk bruine vocht in de warm gehouden koffiepot. Waarna het genieten begint. SLOW COFFEE, onthoud dat, dat wordt de trend van 2011.

Jammer dat de verslaggever afsloot met “zo zette mijn oma ook al altijd koffie”, een verblufte barista achterlatend.