Altijd feest op Koninginnedag

Op Koninginnedag is het altijd feest. Niet omdat Hare Majesteit jarig is, welnee, maar omdat ik zelf jarig ben. Jawel, hoppa, borf, gurgel. En dat al 63 jaar lang. Ai, nou weet u ook al mijn leeftijd. Liet ik die daar pardoes zo maar vallen. Nou ja, maakt niet uit.

Al op jonge leeftijd kwam ik erachter dat mijn verjaardag een special was. Altijd vlaggen, vroeger zingen bij de aubade, spelletjes en wat dies meer zij.

Zo ook dit jaar dus. Allemaal mensen in het oranje, vlaggen alom en een feestelijke stemming in de stad. En dat allemaal voor mij. Minzaam schrijdend door de stad merkte ik op de Nieuwe Rijn een nieuwsoortig waterpolo op, met een kano. Grappig om te zien.

Hooglandse Kerkgracht

Op de Hooglandse Kerkgracht was het een drukte van belang met allemaal kinderen, die iets wilden verkopen. Kasten waren leeggekieperd en nooit meer gebruikte voorwerpen, waarvan men het bezit niet eens meer vermoedde, lagen onder het vrolijke oranjezonnetje uitgestald. Te koop, dat was het motto. En enkele slimmerik speelde muziek en hoe krakkemikkig ook, vertederde ouders deden een greep in hun beursje. Per slot van rekening moeten de crisismaatregelen nog ingaan, dus nu kon het nog wel.

De Breestraat was ingericht als een antiek- annex curiosamarkt, waarbij de benaming ‘rommelmarkt’ eigenlijk ook wel van toepassing was. Ongelooflijk wat mensen allemaal vergaren om dat weer aan een ander te gaan verkopen. Werkelijk alles viel er te zien, van ouderwetse videobanden tot fraaie sieraden.

Na de oudheid van een aantal zaken op de Breestraat te hebben gecheckt besloten HW en eega maar een eind te maken aan de majesteitelijke rondgang. Minzaam groetend verorberden wij nog een smakelijk ijsje van Maciotto en via een inmiddels geheel oranje gekleurd Plantsoen schreden wij naar ons binnenstedelijke verblijf voor een kopje koffie met een frambozentaartje.