Vakantiedag 21: trouwen, fietsen en gouden vrouwen

Kleinzoon Ellyezer

As time goes by, zongen de Stones in vervlogen tijden. En zo voelt het ook een beetje, de tijd vliedt voorbij zonder dat je er erg in hebt. Vrijdag 10 augustus was de 21ste vakantiedag. Een dag om weer eens met croissantjes te beginnen. Lekkere broodjes zorgen altijd voor een goed humeur, samen met een lekker kopje espresso.

Vervolgens moesten alle Holtense foto’s op de Mac worden overgezet en ook nog van de goede namen en tags worden voorzien. Vooral belangrijk bij de beeldenfoto’s uit de beeldentuin van Kasteel Nijenhuis, want anders weet je later niet meer wie welk beeld heeft gemaakt en hoe het heet. Een tamelijk tijdrovende bezigheid, gevolgd door het schrijven van wat achterstallige vakantiedagblogjes. Waarvan jullie het resultaat inmiddels hebben gelezen (of niet natuurlijk).

Eega had geen zin om deze arbeid af te wachten en was met een vriendin in de natuur gaan wandelen. Dat gaf mij trouwens ook de gelegenheid om even met zoonlief te bellen, die inmiddels al weer twee maanden in Indonesië zit, in het noordelijke Manado. Hij gaat daar trouwen, maar dat gaat daar iets anders dan hier. Je meldt je bij de overheid met de trouwwens en vervolgens ga je thuis zitten wachten tot je een keer bericht krijgt van de overheid dat je kunt en wanneer. Dit proces valt natuurlijk te versnellen, mits je goede contacten hebt en hier en daar iets geeft. Maar goed, 23 augustus is de datum geworden dat hij mag trouwen. Na dit mooie bericht hebben we nog een half uurtje gehad over alle bijkomende zaken, af en toe amper verstaanbaar vanwege de slechte lijn. Binnenkort eens een keer skypen, hoewel dat vanwege de slechte en trage verbindingen in Indonesië vaak een crime is.

Aan het eind van de dag met open mond gekeken naar een nieuwe Olympische sport, het BMX fietsen. Wat een spektakel, en nog een Nederlandse medaille ook. Prachtig in beeld gebracht, met een heleboel camera’s, die door de lucht zwevende fietsjes.

En daarna uiteraard de dames hockeyfinale tussen Nederland en Argentinië. Een zinderende wedstrijd, niet de fraaiste, maar wel met twee wilskrachtige ploegen die allebei het goud willen winnen. Volgens Mart Smeets waren WE de beste, maar ik dacht toch echt dat de Nederlandse dames het beste waren en niet WE. In ieder geval was het een mooie afsluiting van een drukke dag.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.