Alle berichten door ollieherman

Hoe staat het Nederlandse voetbal er voor?

Morgen begint de Eredivisie weer te draaien. Een mooi moment om eens even te kijken waar het Nederlandse voetbal staat. En welke toekomst wacht het Nederlandse voetbal (en dan bedoel ik niet de gevolgen van het virus).

Om maar met de deur in huis te vallen, het Nederlandse voetbal staat er niet erg goed voor. We doen wel alsof het allemaal prima gaat, maar de werkelijkheid is anders. Geen enkele ploeg in de Champions League, twee ploegen in de Europa League.

Dat zijn geen prestaties om van achterover te vallen. Het betekent dat onze topploegen geen aansluiting meer hebben bij de Europese top. Kan deze aansluiting nog worden gerealiseerd? Naar mijn mening gaat dit niet meer lukken, ondanks de ambitie van Ajax.

De grote Europese ploegen zijn financiële concerns, met op de achtergrond grote Amerikaanse en Arabische investeerders. Deze ploegen willen eigenlijk af van het Champions League model en willen toe naar het Amerikaanse NBA model. Een gesloten competitie waarin zo’n 18 tot 20 teams week in, week uit tegen elkaar spelen. En waarvoor Ajax net een maatje te klein is. Een dergelijke competitie heeft wereldwijd zulke enorme financiële voordelen (Chinese en Amerikaanse markten) dat de rijken doorgroeien naar superrijken. Ik denk dat deze competitie er gaat komen, buiten UEFA en FIFA om. En dat je mag kijken via een abonnement waarvoor stevig betaald moet worden.

Daarmee wordt op termijn het einde ingeleid van de Champions League, Europa League en de nieuwe Conference League. Ongetwijfeld zal er een nieuwe competitie voor in de plaats komen. Duidelijk is wel dat een aantal competities worden uitgekleed (Engeland, Spanje, Italië, Duitsland). De gevolgen zullen onvoorspelbaar zijn.

Voor Nederland lonkt de BeNeLiga. Wellicht kan daarmee meer tv-geld worden binnengeharkt. Dan even kijken naar de Eredivisie, die begint aan de Supermaand.

Mijn persoonlijke mening. Ajax vind ik geen echte stabiele ploeg. Prima spelers, maar het vernuft van Ziyech en Frenkie de Jong wordt node gemist. De echte creativiteit is een beetje verdwenen. Tel daarbij op het vertrek van Donny van de Beek en de problemen worden duidelijk. De nieuwe spits Haller gaat dit probleem volgens mij niet oplossen. De verdediging blijft matig. Ajax blijft voor mij de kampioenskandidaat, maar je moet er niet raar van opkijken als ze worden voorbijgestreefd door PSV.

PSV heeft waarschijnlijk de beste aanval van Nederland. Götze heeft gezorgd voor een creatieve impuls. Maar ook in Eindhoven is het centrum van de verdediging een kwetsbaar onderdeel. Je ziet PSV wel stapje voor stapje beter worden. Komende zondag kan de wedstrijd tussen PSV en Ajax wel eens een cruciale rol gaan spelen.

AZ komt nog net te kort voor de top. Goede ploeg zonder superspelers. AZ zal nooit de top kunnen bereiken omdat de spelers niet kunnen worden vastgehouden. Daarvoor ontbreekt de financiële basis. Net te weinig volwassenheid om de laatste stap te kunnen zetten. Dat bleek wel tijdens de laatste wedstrijd tegen Rijeka.

Feyenoord doet het ondanks de vele blessures niet onverdienstelijk. Feyenoord was nooit een ploeg met de beste spelers, gevolg van de lege kas. Desondanks is het een hele stugge en stabiele ploeg, die ineens zou kunnen opstaan. Het wachten is op een grote investeerder en het nieuwe stadion.

Tot slot, het virus kan nog roet in veel eten gooien.

Prettige kerstdagen en een heel fijn en gezond 2021

Blog verhuist naar nieuwe website

Beste lezers van dit blog.
Vanwege de gigantische hoeveelheden spamberichten heb ik besloten om dit blog te sluiten. Het blijft wel bestaan als backup van alle geplaatste blogs.

Mijn nieuwe website is maar een hele kleine vernadering verwijderd, namelijk van hermanwillem.com naar

hermanwillem.nl

https://hermanwillem.nl

Ik hoop jullie als lezer op mijn nieuwe website te mogen verwelkomen.

Tot ziens en lezens.

Velsen – voetbal – virus

De drie v’s, daar moest ik afgelopen zondag aan denken. Nee niet de 3Js, dat is iets heel anders. Want ik moest die dag naar Velsen om verslag te doen van de voetbalwedstrijd tussen de lokale helden van de vv Velsen tegen Alphense Boys.

Voor het eerst sinds de start van het voetbalseizoen kon ik ongehinderd met de auto naar de doelplaats reizen. De voorgaande 3 weekeinden had ik telkens te maken met afgesloten rijkswegen waardoor ik aardige omwegen moest maken.
Nu kon ik dus mooi rechtstreeks naar het sportpark in Driehuis rijden.

Tijdens mijn reis kwam ik langs het bekende landgoed Beeckestijn. Veel over gehoord/gelezen vanwege allerlei activiteiten, maar nog nooit geweest. Via een grote slinger kwam ik in het dorpje Driehuis, onderdeel van de gemeente Velsen. Aan de woningen te zien een niet geheel onbemiddeld dorp.

De ontvangst was in een geheel verlaten bestuurskamer (richtlijnen RIVM) en ook op de tribune was goed aangegeven waar men wel en niet mocht zitten.

De wedstrijd was leuk om te zien en golfde over en weer. Velsen was de eerste helft was sterker, Alphense Boys deed het daarentegen na de rust beter. Door een blunder van de doelman kwam Velsen voor de pauze op een 1-0 voorsprong, maar halverwege de tweede helft maakte Alphense Boys een heel mooi doelpunt en kwam daardoor gelijk. De 1-1 was gelijk de eindstand. Gelet op het wedstrijdbeeld denk ik een terechte uitslag, hoewel de Alphense trainer daar een tikkeltje anders over dacht (dat doen de meeste trainers na afloop van een wedstrijd).

Na de nodige interviews achteraf was het weer tijd om terug te reizen. De hele middag stond de zon hoog aan de hemel en dat leidde er wel toe dat de gehele Velsense voetbalfamilie na afloop gezellig met een biertje in de hand en knus bij elkaar de wedstrijd nog eens kon nabespreken. Of wellicht kwamen er nog andere onderwerpen aan de orde, zoals de Tour de France. In ieder geval werden hier de RIVM richtlijnen ietwat uitgerekt.
Hopelijk heeft dit geen verdere gevolgen voor wat betreft het virus.

Als je de interviews wilt beluisteren, die staan hieronder. Eerst het interview met trainer Remco Tuinenburg, daarna het interview met de doelpuntenmaker, Rachad Madi.

Een bezoekje aan Smitshoek, wie wil dat niet

Afgelopen zaterdag mocht ik op bezoek in Smitshoek, tegenwoordig een wijk van Barendrecht, maar vroeger een zelfstandig dorpje aan de rand van Rotterdam.
Volgens de overlevering dankte het dorpje de naam aan de smederij, die gevestigd was op de hoek van de Charloise Lagedijk en de Smitshoekseweg (hoewel daar de vraag bij gesteld kan worden waar dan de naam Smitshoekseweg vandaan komt).

Anyway, het oude dorp ligt aan weerszijden van de A15 en wordt gekenmerkt door de dijkbebouwing, maar daar valt tegenwoordig niet veel meer van te zien.
De huidige wijk Smitshoek wordt vooral gekenmerkt door veel nieuwbouw en van het oude dorp is niet veel bewaard.

Maar ik moest daar niet zijn voor de bezichtiging van het oude en nieuwe dorp. Ik moest zijn bij de vv Smitshoek, een hele grote voetbalvereniging die in 1960 werd opgericht met wel zo’n 1500 leden. Door de grote nieuwbouw heeft de vereniging een grote en bloeiende jeugdafdeling. Enkele bekende oud-leden zijn Denzel Dumfries, Guyon Fernandez (weer teruggekeerd op het oude nest) en Dylan Vente.

Specifiek gesproken was ik daar om voor Studio Alphen verslag te doen van de wedstrijd Smitshoek – ARC. Beide teams hadden de eerste competitiewedstrijd overtuigend gewonnen en ARC-coach Mark Evers vond deze wedstrijd een goed eerste ijkpunt om te zien waar zijn team stond.
Welnu, daarop kreeg hij een positief antwoord want ARC was duidelijk de bovenliggende ploeg en won uiteindelijk verdiend met 0-3.
Daardoor staat ARC nu ineens op de eerste plaats van de Hoofdklasse A. Zaterdag wacht de ontmoeting met de ploeg van de familie Sneijder, DHSC uit Utrecht. Dit is een kampioenskandidaat en iedereen is benieuwd hoe ARC het er tegen deze tegenstander af zal brengen.

Bekijk hieronder mijn interviews na afloop van de wedstrijd met coach Mark Evers en Vincent Tel, een aanvaller op de weg terug na een langdurige blessureperiode.

De samenvatting van de wedstrijd kun je ook zien.

Hoe laat je de Parmezaanse kaas van je roggebrood eten

Een interessante vraag die gisteravond werd beantwoord door de Italiaanse voetbalploeg. Die vrat namelijk het Nederlandse roggebrood, heerlijk belegd met goudgele Parmezaanse kaas, als een stel drommelse muizen helemaal kaal.

Naar mijn idee konden de voortekenen al worden gezien bij de gewonnen wedstrijd tegen Polen. Want daar was ook al geen echt sprankelend Oranje te zien.

Waar ging het mis

Er is inmiddels al flink geanalyseerd door vele experts en non-experts. Zelf zag ik in de eerste plaats een veel frisser en fitter Italië, dat de meeste duels won en Oranje op veel gebieden aftroefde. Misschien waren de Italianen erop gebrand om het gelijke spel tegen Bosnië-Herzegovina uit te vlakken en het thuispubliek te laten zien dat er een echt team staat.

Vervolgens begreep ik de opstelling van Wijnaldum als rechteraanvaller niet helemaal. Wijnaldum is geen vleugelflitser en dat werd ook wel duidelijk. Meestal trok hij wat naar binnen toe waardoor de vleugel helemaal vrij kwam. Mogelijk was het de bedoeling dat Hateboer zich daar naar hartelust kon uitleven, maar dat was buiten de waard gerekend.

Italië startte feitelijk met een driemansverdediging, waarbij de oude rot Chiellini zowel het centrum als de zijkant bestreek. Daardoor kon de linkerverdediger Spinazzola zich helemaal vrij maken voor de aanval langs de krijtlijn. Hateboer werd daardoor geconfronteerd met twee tegenstanders, genoemde Spinazzola en aanvaller Insigne. Hier kwamen veel goede voorzetten uit voort. Onderstaande foto laat zien welke ruimte er was.

Je ziet Spinazzola de bal opdrijven, Hateboer moet naar hem toe waardoor een gat in zijn rug ontstaat, waar Insigne in duikt. Wijnaldum en de Roon zijn te laat voor de ondersteuning.

Eenzelfde situatie zag ik vorige week bij de wedstrijd De Graafschap O21 tegen Alphense Boys O21. Ook daar werd de Boys verdediging compleet ontregeld door de sterk opkomende en hoog staande linkerverdediger. De Boys begonnen met een 4-3-3 opstelling en veranderden dit na de rust in een 4-4-2. Door de versterking van het middenveld was het gevaar over links helemaal bezworen.

Had Oranje dit ook kunnen doen? Bij Oranje bestond het middenveld eigenlijk alleen maar uit de Roon en de Jong, omdat zowel Wijnaldum als van de Beek ver naar voren speelden. Het gevolg was dat het Oranje middenveld compleet werd overlopen, mede door een uitblinkende Locatelli.

De vervanging van van de Beek door aanvaller Bergwijn was opportunistisch, maar geen oplossing. Want de zwakte op het middenveld werd hiermee niet opgelost.

Een ander probleem was dat Italië ver uit elkaar speelde. De drie verdedigers stonden bij de opbouw ver uit elkaar en gaven Oranje daardoor weinig kans om druk te zetten. Daar kwam bij dat de passing van de Azzurri prima was en ze vanuit de verdediging direct naar voren speelden.

Nederland kwam daarentegen niet aan opbouwen toe. Veldman is geen opbouwende speler en omdat ook Hateboer en Aké niet naar voren konden trekken ging veel passes de mist in. Door het flexibel spelende Italië werd Oranje helemaal uit elkaar getrokken waardoor heel veel ruimten kwamen die goed werden benut door de Italianen.

Kortom, Nederland werd geconfronteerd met een heel modern spelend Italië en had daar geen antwoord op. Duidelijk werd dat een speler als Blind heel erg wordt gemist, vanwege zijn kwaliteiten met een inspelende pass. Ook zat er weinig diepgang in het Nederlandse spel. Enerzijds omdat er niemand diep ging (en als dat een keer wel gebeurde, dan kwam de bal niet), anderzijds omdat er weer veel breed werd gespeeld.

11 oktober speelt Nederland de volgende wedstrijd in het kader van de Nations League tegen Bosnië-Herzegovina. Er zal dan heel goed moeten worden nagedacht over de strijdwijze. De Bosniërs hebben nu gezien hoe je Oranje kunt lam leggen.

De kop is eraf, de bal rolt weer

Gisteren was het dan zover, voor het eerst sinds 8 februari, kon ik weer verslag doen van een heuse competitiewedstrijd in voetballand. Zeven maanden lang waren de ballen keurig in de netjes opgeborgen gebleven.

En nu was het weer tijd om uit het rag te kruipen. Op naar Emmen voor de wedstrijd van Alphense Boys tegen de plaatselijke trots. Nee, niet het ‘grote’ FC Emmen, maar het echte vv Emmen. Wiens veld onmiddellijk achter het stadion ligt.

Rond een uur of tien in de auto, richting het verre Emmen. Want je moet toch wel een uurtje van tevoren aankomen om de opstelling door te nemen, wat gesprekjes hier en daar en uiteindelijk verbinding maken met de studio. Gerrit, de cameraman van Studio Alphen, was er ook voor een samenvatting. Samen doen we na afloop van de interviews op camera.

Rond één uur had ik het veld bereikt. Het onderkomen van de vv Emmen heeft iets provenciaals, zoals ook clubs in het dorpse Randstad soms hebben. Geen grote dure bestuurskamer, geen nieuw voetbalcomplex en een ietwat verouderde tribune. Niet het voetbalcomplex van een hoofdklasser. Maar daar waren goede redenen voor vanwege plannen, die uiteindelijk niet doorgingen. Zoals een nieuw stadion voor FC Emmen en een daaraan gekoppelde herinrichting van het gehele sportcomplex. Maar dat gaat voorlopig niet door.

Wat resteert is de Drentse, of moet ik zeggen Emmense, gastvrijheid en vriendelijkheid. Bij het binnentreden van de bestuurskamer moet je de handen even reinigen en je naam op een registratieformulier invullen. Zo hoort het officieel, maar daarna zit iedereen gezellig met elkaar aan de grote tafel.

Het publiek dat massaal op de tribune plaatsneemt vanwege de regenbuien, doet helemaal niet aan de 1.5 meter regel. Gezellig met zijn allen op de tribune en af en toe loeien vanwege een vermeende scheidsrechterlijke dwaling. En natuurlijk de plaatselijke helden stevig aanmoedigen.

De wedstrijd was spannend, niet per sé kwalitatief hoogstand, maar de vele doelpunten en de spanning tot de laatste minuut maakten het geheel tot een aangename wedstrijd.

Na de interviews weer in de auto terug om even na zevenen weer de sleutel in het huisslot te kunnen steken.

De kop is eraf, de bal rolt weer en voorlopig zit ik elk weekend weer volgeboekt met het vooruitzicht op interessante wedstrijden.

Hieronder kun je luisteren naar de interviews die ik na afloop had met trainer Remco Tuinenburg en verdediger Noah Barendse.

Big Little Lies, ijzersterke serie met sterke vrouwen

Waardering: 5 uit 5.

Big Little Lies is een ijzersterke HBO-serie, waarin vrouwen de hoofdrollen spelen. HBO staat bekend om zijn kwalitatief uitmuntende tv-series en dat is met deze serie niets te veel gezegd. Reese Witherspoon, Nicole Kidman, Shailene Woodley, Zoë Kravitz en Laura Dern spelen letterlijk de sterren van de hemel in dit misdaad-drama.

Plaats van handeling is Monterrey aan de zonovergoten Californische kust. Zo’n plaatsje waar de dure auto’s zich langs het strand verdringen om maar op te vallen. Daar wonen Madeline Mackenzie en Celeste Wright in hun fraaie dure huizen met uitzicht op de oceaan. We maken kennis met een nieuwkomer, Jane Chapman, een ongehuwde moeder met wat minder centjes op de bank. Zij wordt onder de hoede genomen door Madeline en Celeste en dat is wel nodig ook, want haar zoontje krijgt al op dag een op school een probleem met de dochter van Renata Klein, een succesvol zakenvrouw.

Het milieu is getekend, de omgeving ingekaderd en langzaam komen we meer te weten over de vier vrouwen en hun achtergronden. En al snel blijkt dat de glitterende buitenkant maar een dun vernisje is, waaronder allerhande onzekerheden en ellende schuilt. Alle thema’s komen aan de orde, verkrachting, vreemd gaan, financiële ellende, mishandeling, zelfs tot moord aan toe.

De serie is schitterend vorm gegeven, zoals gezegd acteren alle karakters op hun hoogste toppen, perfecte muziek (alleen al de begintune van Michael Kiwanuka vergeet je nooit meer), de spanning wordt tergend traag opgebouwd, de vriendschap tussen de vrouwen groeit vanuit hun ervaringen. Kortom, een immens goede serie die ik iedereen kan aanraden.

1½ meter sessie in het Plantsoen

Vroeger, in een ver ver verleden, waren er folksessies in café De Tregter. Toen dat nog bestond. Tegenwoordig is het een pizzeria en daar vinden over het algemeen geen folksessies plaats. Hooguit een Napolitaanse zanger, die gevoelige liederen ten gehore brengt. Of zoiets.

Maar dat betekende ook dat de folksessies, traditioneel altijd op de dinsdagavond, geen plek meer hadden. Na enige tijd weken de muzikanten echter uit naar café Plantage, een oude bruine kroeg aan het begin van de Hogewoerd. Daar werden de sessies op de dinsdagavond, tot grote vreugde van de vele liefhebbers, voortgezet. Een kerngroep was altijd aanwezig maar er verschenen ook gastmuzikanten die gezellig kwamen meespelen. En zo was het altijd weer feest op de maandelijkse folksessie.

Totdat corona, ook wel Covid-19 geheten, langs kwam. Die vreemde gast had het niet zo op sessies en al zeker niet op luide samenzang. Dus exit folksessies. Maar dat was buiten de spreekwoordelijke waard gerekend. Want niet ver van café Plantage bevind zich het mooiste stukje groen van Leiden-stad, namelijk het Plantsoen. Vorstelijk gedrapeerd langs de langzaam voortvloeiende golfjes van de singel, met majestueuze bomen met daaronder heerlijke koele plekjes in het gras.

Al snel hadden de muzikanten door dat hier prima zomerse sessies kunnen worden gehouden, waarbij het heel goed mogelijk is om de gevraagde 1½ meter afstand tussen mensen te bewaren. Lekker relaxen in de schaduw, enkele eenden die even hun belangstelling tonen, voorbijvarende sloepen, wandelaars, hardlopers, geruis van het bladerdak, en dat alles gratis in het Plantsoen.

Hou de Facebook pagina in de gaten voor het vervolg.


La Odisea – de zoektocht naar je eigen geld

Waardering: 3 uit 5.

Ergens op het Argentijnse platteland ligt het dorpje Alsina. Veel inwoners zijn voor een betere toekomst weggetrokken naar Buenos Aires. Oud profvoetballer Fermin Perlassi, wereldberoemd in het dorpje vanwege een doelpunt dat hij ooit heeft gemaakt. Er staat dan ook een standbeeld van hem in het dorpscentrum.

Samen met zijn vrouw heeft Fermin zijn oog laten vallen op een oude graansilo. Hij denkt dat als deze silo weer in gebruik wordt genomen, met bijbehorende fabriek, er weer veel mensen werk kunnen vinden en dat dit goed is voor de toekomst van het dorp.

Maar….. hij heeft onvoldoende geld om de boel te kopen. Maar hij bedenkt dat het als coöperatie kan worden gedaan en legt zijn idee voor aan een aantal dorpsbewoners. Die willen allemaal wel mee doen en geven hun bijdrage aan hem. Fermin bergt het geld, 150.000 dollar, op in een kluis bij de bank in de dichtstbijzijnde stad. Met dit geld hoopt hij een banklening te krijgen waardoor de silo kan worden gekocht.
De bankdirecteur haalt hem echter over om het geld op een bankrekening te zetten. Hij kan er dan voor zorgen dat de lening binnen een paar dagen rond is.

Maar dan slaat de crisis ongenadig toe. De Argentijnse ‘corralito’ wordt ingevoerd en dat betekent dat alle banktegoeden worden bevroren. Er mag elke week slechts een klein bedrag worden opgenomen.
Van een eerlijke bankbediende hoort Fermin dat de bankdirecteur, samen met een advocaat, alle gelden de dag voor de ‘corralito’ contant hebben opgenomen en achterover gedrukt.

Het geld is dus weg. Maar Fermin en kornuiten laten het er niet bij zitten en gaan op jacht naar hun tegen geld.

‘La odisea’ is een lekker wegkijkende film, die met humor en spanning een inkijkje geeft in de tijd dat Argentinië niet aan de rand van de afgrond stond, maar er al was ingedonderd. Er zit een mooi tempo in de film en je ruikt het Argentijnse platteland. De karakters worden niet al te veel uitgediept, maar er zitten wel een paar fraaie typetjes bij.

Een film om gewoon een middagje of avondje te ontspannen.