Categorie archief: Horen

Nacht van Kunst & Kennis Leiden

Voor de derde keer heeft Leiden afgelopen zaterdag laten zien dat kunst en wetenschap onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De Nacht van Kunst & Kennis toonde dit overduidelijk aan. Leiden, de stad waar al 440 jaar wetenschap op het hoogste niveau wordt bedreven. Vol met musea als Naturalis, Volkenkunde, Oudheden en nog veel meer.

Die Nacht van Kennis & Kunst is in korte tijd uitgegroeid tot een groots en meeslepend evenement. Met een programma, boordevol met lezingen, muziek, demonstraties, cabaret, proefjes en nog veel meer. Te veel om op te noemen en eigenlijk ook te veel om een verstandige programmakeuze te maken. Gevolg: keuzestress! Hoe moet je in godsnaam uit een dergelijk groot aanbod kiezen.Nou, vooruit dan, 5 onderwerpen om de avond door te komen.

We begonnen om 20.00 uur in de grote zaal van het Museum Volkenkunde. Waarbij bedacht moet worden, dat het credo “vol=vol” is. Dus ruim op tijd arriveren voor de eerste lezing in het kader van de Ode aan de Fantast. Die lezing was van Herman Brusselmans, een van de meest verguisde Vlaamse schrijvers, maar tegelijkertijd een van de best verkopende. Deze literaire fantast schonk de uitpuilende zaal een half uurtje korte verhalen, doorspekt met kruimige sexfantasieën. Veel gelach en gegniffel van zowel het mannelijke als vrouwelijke publiek.

IMG_0500

Na dit kruidige begin tijd voor een vleugje fantasie in de Hortus. Het motto aldaar was Let There Be Light! en dat was er in overvloed. Glowtree, Glowfield, het Light-Up collectief, Werc en het Blauwe Uur hadden de Hortus omgetoverd in een magische, betoverende wereld vol kleuren. Je waande je op sommige plekken in een andere wereld. Was de Hortus maar iedere avond open met zo’n fraaie belichting. Helaas, dat is niet zo en daarom maar weer teruggekeerd op de gewone wereld.

IMG_0502

Op naar het naastgelegen Academiegebouw voor een snufje cabaret van Katinka Polderman. Onder het motto Cabaretiers op de kansel zong Katinka liedjes uit haar vijfde voorstelling, maar we kregen ook een heel nieuw liedje te horen, dat ze voorlas en waarbij er nog geen muziek was. Onvergetelijk was de uitsmijter, Tanzania. Begeleid door gitaar in plaats van accordeon galmde dit lied door het Groot Auditorium, waar normaliter deftige professoren de promovendi aan de tand voelen.

IMG_0505

Van het Academiegebouw even op de fiets naar Museum Boerhaave. Het was inmiddels na tienen en de stad liep helemaal vol met wandelende en fietsende mensen, op zoek naar het volgende optreden. Voor ons was dat een onderdeel van de Grote Voedselshow met als ondertitel Kunst Culinair. Martijn van Calmthout (wetenschapsjournalist) en Marijn Frank (Keuringsdienst van Waarde) spraken met vormgeefster Karlijn Souren en kunsthistorica Hester van den Donk over de verbinding tussen eten en kunst. Rijkgevulde stillevens passeerden de revue, maar ook een interessant experiment zoals op de foto. Allemaal kleurrijke blokjes, gemaakt van groenten. Ga maar eens puzzelen. Overigens was de discussie vrij tam, vooral omdat de kunsthistorica ietwat zuinigjes overkwam. Tikkeltje meer humor had wel gemogen!

IMG_0507

Inmiddels speelden Beans & Fatback in de binnentuin van het Boerhaave. Een swingend zevental, beïnvloed door de blues, country en Americana. Lekker even grooven in de frisse buitenlucht, met een glaasje water. Want de dorst had inmiddels wel toegeslagen, na al die overbevolkte binnenruimtes.

IMG_0508

Na een stief halfuurtje swingende muziek werd het tijd voor de afsluiter in het Auditorium van Museum De Lakenhal. Weer een klein stukje fietsen voor de Gelukslezing van Nico Dijkshoorn onder de titel Dijkshoorn leest kunst. Dijkshoorn, wonend in Leiden en lekker op de fiets gekomen, had al eerder, samen  met zijn gitaar, in de Hortus verteld en gespeeld. Maar nu, opnieuw voor een overvolle zaal de afsluiter. Aan de hand van plaatjes van kunstwerken, zoals een doek uit de collectie van De Lakenhal, vertelt hij wat hij er van vind. Zonder enig kunsthistorisch besef, gewoon uitgaande van het eigen gevoel. Van een zelfportret krijg je dan iets van “ik wist niet dat Jan pijp rookte, dat hield hij altijd verborgen. Overigens, ik wist ook niet dat hij een gele streep op zijn neus had”. Droogkomisch, maar door het gilde der kunstcritici zwaar bekritiseerd.

IMG_0509

En om kwart voor een, donker in de nacht, was het tijd om het stalen ros weer te bestijgen, richting welverdiende nachtrust.

De Nacht van Kunst & Kennis 2015 zat er weer op. Op naar de volgende editie!

20 Feet from Stardom, Oscarwinnende docu over echte liefde voor muziek

20 Feet from Stardom20 Feet from Stardom is de Oscarwinnende documentaire over het leven van de achtergrondzangeressen. Morgan Neville, die al vele muziekdocu’s op zijn naam heeft staan, tekende voor de regie.

20 Feet from Stardom is een pareltje voor de muziekliefhebber. We zien het ontstaan van het fenomeen, nadat in de jaren 50 achtergrondkoortjes voornamelijk werden bestonden uit blanke dames die keurig netjes de bladmuziek volgden. Emotie of beweging was uit den boze. Dit soort muziek paste helemaal niet in de zwarte traditie van koorzang in de kerk. Daarin was emotie juist belangrijk.

En zo kwam de rauwe zwarte toon in de achtergrondzang terecht, te beginnen met Darlene Love & the Blossoms. Maar ook Merry Clayton stond aan de wieg van een nieuwe muziekinvulling. In deze docu komen deze twee dames veelvuldig aan het woord, net als Lisa Fischer, Tata Vega, Claudia Lennear (van de Ikettes), de Waters Family en van recenter datum Judith Hill.

20 Feet from Stardom Darlene LoveWe horen van de grote sterren, zoals Ray Charles, Stevie Wonder, Mick Jagger, Sting en Bruce Springsteen, wat de waarde is van deze topzangeressen die achter hen staan. Wat zou Gimme Shelter van de Stones zijn zonder de schitterende vocals van Merry Clayton, die Mick Jagger gewoon wegblaast met haar stem. En wat te denken van Young Americans van David Bowie, waar het koortje vrolijk meekweelt en Bowie de soul induikt (weet je nog “I heard the news, oh boy”). Of Lou Reed’s Take a Walk on the Wild Side zonder dat beroemde koortje “and the coloured girls sing…. do do the do do the doooo…”

20 Feet from Stardom Merry ClaytonWe zien prachtige oude opnames uit de jaren 60 en 70. We zien de strijd om het bestaan, wil je altijd een achtergrondzangeres blijven of wil je de 20 meter van het sterrendom afleggen. We zien dat de meesten er niet in slagen om een eigen carrière als solo-artiest op te bouwen, terwijl ze vaak beschikken over de allerbeste stem. De waardering van de vakbroeders en -zusters is groot, maar net die ene stap….., die blijkt onmogelijk. En wat overblijft is de schaduw van de ster.

Bij vlagen hartverscheurend, bij vlagen pijnlijk, maar bovenal genieten van geweldige stemmen.

Mijn waardering: een 8½.

Hieronder nog de trailer en een korte video met Merry Clayton en Mick Jagger (indrukwekkend). Kijken en genieten!!!

20 Feet from Stardom
Regie: Morgan Neville
Met: Darlene Love, Claudia Lennear, Lisa Fischer, Tata Vega en vele anderen.
Duur: 91 minuten
Oscar 2014 voor beste documentaire
Gezien op Film1 Sundance
Te koop als DVD, o.a. bij Bol.com

 

 

 

Boos!!

Ik ben boos. Dat komt niet zo heel vaak voor, maar nu begin ik echt boos te worden.

Want ik ben boos omdat:

  • er een vliegtuig pardoes, zo maar, met onschuldige mensen aan boord is neergeschoten. Maakt me niet uit door wie, maar dit is gewoon gekkenwerk.
  • er in de Gazastrook weer wordt gevochten en gewone mensen daar steeds maar weer de dupe van zijn. Maakt me niet uit wie er vechten, maar het is gewoon gekkenwerk.
  • er in Zuid-Soedan onophoudelijk wordt gevochten en de gewone mensen daar steeds meer in de verdrukking raken. Maakt me niet uit wie er vechten, maar het is gewoon gekkenwerk.
  • er in Syrië en Irak altijd maar weer wordt gevochten en de gewone burgers, mannen, vrouwen en kinderen, daar altijd maar weer het slachtoffer van zijn. Maakt me niet uit wie er vechten, maar het is gewoon gekkenwerk.
  • er op verschillende andere plekken in Afrika (Congo, Centraal-Afrikaanse Republiek, Mali) wordt gevochten en de gewone mensen daar steeds weer het slachtoffer van zijn. Maakt me niet uit wie er vechten, maar het is gewoon gekkenwerk.

OLYMPUS DIGITAL CAMERANog bozer wordt ik van het feit dat niemand er wat aan doet. Financiële belangen, machtsbelangen, geopolitieke belangen, eigenbelang, altijd is er wel een belang dat het onmogelijk maakt om er wat aan te doen.

En wij, rijke westerlingen, kijken toe en zwijgen. Af en toe storten we wat op giro 999, maar daarna kijken we weer de andere kant op. Dat maakt me helemaal boos.

Daarom ben ik ook boos op mezelf.

 

Leidse Hofjesconcerten 2014

Het Pinksterweekeinde was Leiden weer een muzikaal middelpunt met de Hofjesconcerten. Prachtige muziek in 22 van de mooiste oude hofjes, die Leiden rijk is.

Muziek uit alle wereldstreken, van opera tot kamermuziek, van jazz tot klemzer, van Spaans tot Afrikaans, alle wereldstreken kwamen voorbij.

14231359447_b8f9434f0d_bHW en eega waren de 2e Pinksterdag op pad om enkele fraaie muzieknoten op te vangen. Allereerst togen wij naar het Barend van Namenhof, dat uit begin 18e eeuw stamt. Daar musiceerde het blaasensemble Quintet Airlines uit Rotterdam. Zij speelden werken van o.a. Mendelssohn, Ligeti en d’Rivera. Het kwintet bestaat uit Joséphine Poncelin (fluit), Maxime Le Minter (hobo), Romain Bly (hoorn), Florian Krouwel (fagot) en Alicia Pallarés Tello (klarinet).

Luister hier naar een kort stukje van dit blaasensemble.

 

Daarna werd de steven gewend, richting Sint Salvatorhof. Dit is een hofje uit 1639, oorspronkelijk voor ongetrouwde vrouwen en weduwen, maar sinds de jaren zestig voor studenten.

In dit oude hofje speelde de bekende gitarist Izhar Elias op zijn barokgitaar en op een wat nieuwere replica. Tijdens het eerste deel speelde hij barokmuziek van Francesco Corbetta, waarna hij overstapte op de nieuwere gitaar waarmee hij delen uit een opera van Rossini speelde. Ademloos luisterde het publiek naar zijn warme klanken. Luister naar een stukje barok van Corbetta.

Daarna was het tijd voor een lekkere lunch bij Bistro Bordo’o, een van de betere nieuwe restaurants in Leiden. Gezeten op een terras was het genieten met alle voorbijtrekkende boten. Over Bordo’o in een later blog meer.

14231366797_6a5b302bec_bDaarna naar de binnenplaats van ARS Aemula Naturae. Daar speelde het Duo C Kwadraad. Eigenlijk een trio maar vanwege vakantie ontbrak de klarinettist. Over bleven Carel den Hertog op viool en Coos Lettink op accordeon. Dit duo slaagde er in om met een aantrekkelijke mix van klezmer, zigeunermuziek uit Turkije en India het publiek te vermaken. Als klap op de vuurpijl werden enkele Amsterdamse deuntjes door de muziek heen geweven.

Na 40 minuten genieten onder een strak schijnend zonnetje, bij vlagen zelfs een schroeiend-heet zonnetje, kwam er een eind aan een muzikaal weekend.

14394697766_5bea7a1a3b_bMaar niet nadat nog het laatste optreden was bijgewoond in de Regentenkamer van Leidens grootste hof, de Meermansburg. Daterend uit 1680 hangt de Regentenkamer vol met prachtige portretten uit de 17e en 18e eeuw. Portretten van de vroegere regenten. Een van de mooist bewaard gebleven schatten van oud Leiden.

In die ambiance zongen de sopraan Karolina Janu en bariton Gert Jan Grinwis met begeleiding van Justyna Jarzab (piano) werken van Mozart, Händel, Lehár, Liszt, Rossini en Bernstein.

En met twee mooie stemmen, die jong en oud in vervoering brachten, kwam er een waardig einde aan de Hofjesconcerten.

14416674994_5a8ac705e4_b

Oude stilte

Al geruime tijd lees ik de nieuwsbrief van Neder-L, een blog over de Nederlandse taal. In die nieuwsbrief staan regelmatig interessante artikelen over taal, literatuur, poëzie en allerlei aanverwante zaken.

Vandaag stond er een gedicht in, dat mij bijzonder aansprak. Het zijn eigenlijk 3 haiku’s, samengebald tot een gedicht, en het is van  J.C. van Schagen. Het stamt uit 1927.

ergens moet het zijn
een soort verwilderde tuin
van oude stilte
de boom voor het huis
zacht wazelt hij zijn verhaal
niemand begrijpt het
het heeft geregend
de tuin dampt goede geuren
aarde die verlangt

Meer informatie over dit gedicht, betekenis en achtergrond vind je hier Neder-L: Oude stilte.

dscn0650_edited_[640x480]

Hengelo swingt ook!

Jochem Myjer heeft een liedje over Leiden gemaakt, maar nu is er ook een liedje gemaakt over mijn geboorteplaats, Hengelo.

Geniet van het zomerse gevoel! Lees verder Hengelo swingt ook!

Frans de Wit Prijs voor Izaak Zwartjes

De Leidse kunstenaar Izaak Zwartjes is de winnaar geworden van de Frans de Wit Prijs 2013. Juryvoorzitter Jop Ubbens roemde zijn monumentale werk vanwege de vlekkeloze inpassing op de Hooglandse Kerkgracht.

De uitreiking van de prijs vond plaats tijdens de opening van Beelden in Leiden 2013 met als thema Traditie en Talent. De sfeervolle Evangelisch Lutherse Kerk bood een mooi decor voor dit thema.

wpid-Photo-30-mei-2013-1630.jpgNa een korte toespraak van voorzitter Joque Mulder van Beelden in Leiden gaf prof. dr. Vincent Icke een kort college over Kunst in de Ruimte. Hij liet een aantal prachtige beelden zien, waarmee hij aantoonde dat er al heel lang kunst in de ruimte is. Sterker, de ruimte bestond eigenlijk alleen maar uit kunst. Icke liet ook zien dat de aardse kunst vooral de zwaartekracht als vijand heeft. Dat bepaalt in hoge mate de vorm van de kunst. In de praktijk valt dat volgens mij mooi te zien aan het werk van Corinne Zomer.

Na dit boeiende minicollege mocht de juryvoorzitter, Christie’s directeur Jop Ubbens, bekend maken wie was uitverkoren voor de Frans de Wit Prijs 2013. Een mooi opgebouwde speech, waarin langzaam duidelijk werd wie de winnaar was. En uiteindelijk was daar dus Izaak Zwartjes, die de oorkonde en een geldbedrag van € 2.000 in ontvangst mocht nemen voor zijn werk Basic Construction III.

Vervolgens was wethouder Jan-Jaap de Haan, die na een originele toespraak, op de grote gong mocht slaan en daarmee was de tentoonstelling geopend.

wpid-Photo-28-mei-2013-1600.jpg
Basic Construction III van Izaak Zwartjes (winnaar Frans de Wit Prijs 2013)

Cultureel genieten in Leiden

SignaturesCultuur is altijd al groot aanwezig in Leiden, maar sinds dit weekend zijn de Cultuurweken weer begonnen. Ditmaal onder de noemer Signatures. Het aanbod is overweldigend en zonder uitzondering van een hoge kwaliteit.

Denk maar eens aan de Leidse Hofjes Concerten, Schemerstad, de Nacht van de Viool en de Leidse Olympus. Om nog maar te zwijgen over de Museumnacht, de Poëziemanifestatie, Beelden in Leiden, SummerJazz, de Leidse Film Festival Summer Special en de voorstelling Arianna van de Veenfabriek.

Zelf maakte ik afgelopen zaterdag de officiële opening mee van dit cultuurfestijn. Op het Stationsplein speelde Theater Gajes “Agora Phobia”, een vrolijk maar wel indringend stuk over de bouwwoede van bestuurders en de rampzalige gevolgen die dat kan hebben. Ik maakte daar een kort filmpje van.

wpid-Photo-20-mei-2013-1537.jpgOp Tweede Pinksterdag, toen de weergoden ons slecht gezind waren, gingen wij voor de Hofjes Concerten. Ondanks de voortdurende regen waren er toch nog redelijk wat mensen op pad. Zo zagen wij Izhar Elias met zijn fijnzinnige gitaarspel weer vele toehoorders in verrukking brengen in het mooie Heiligen Geesthof aan de Doezastraat. Het oorspronkelijke hofje dateert uit 1690, maar het is in de jaren 20 van de vorige eeuw helemaal opnieuw opgebouwd en ziet er nu mooi strak uit.

Vanwege de regen bleven we even hangen in de Doezastraat, want daar zijn verschillende hofjes. In het Samuel de Zeehof was het net stil, dus verder naar het rustieke St. Jacobshof, dat in 1681 werd gesticht.

wpid-Photo-20-mei-2013-1548.jpgDaar speelde Ties Mellema die vele harten beroerde en betoverde met zijn als fluweel klinkende saxofoons. Vooral zijn vertolking van het celloconcert van Bach was van een speciale orde.

Door de natte omstandigheden waren in sommige hofjes de activiteiten naar binnen verplaatst, want het hemelse water was deze middag wel overvloedig aanwezig.

Pasen: van een strijkkwartet via het Panbos naar Caillebotte

Francobolli voor koffie en kaartenZo’n verlengd Paasweekend is altijd wel prettig, behalve dat het dit keer wel erg koud was. De eerste dag, Goede Vrijdag, is dan zo’n ideale gelegenheid om de achterstallige afleveringen van series een beetje bij te werken. En ook om even lekker met zijn tweeën buiten de deur te gaan lunchen. Dit keer kreeg Francobolli de voorkeur, op de Apothekersdijk. Bekend van de kaarten, die je een jaar van tevoren kunt schrijven en die zij dan verzenden. Een unieke service. En ja, de broodjes van Us Bertus zijn ook wel lekker.

A Late QuartetDe dag die niets met Pasen van doen heeft, de zaterdag, is de verjaardag van de jongste zoon van eega. Dat betekent dat we richting Rotterdam moeten reizen. Eega heeft namelijk besloten tot een lunch en een film in LantarenVenster, uiteraard wel in samenspraak met de jarige. De filmkeuze viel op A Late Quartet van Yaron Zilberman, met een paar topacteurs in de hoofdrollen (Philip Seymour Friedman, Christopher Walken, Catherine Keener). Deze film gaat over de leden van een strijkkwartet, dat al jarenlang een succesvol bestaan kent. Maar als het oudste lid last krijgt van Parkinson, komen alle onderhuidse spanningen tussen de individuele leden te voorschijn. Waarbij de tweede violist gehuwd is met de altvioliste, hetgeen het geheel nog complexer maakt. Prima spel van het ensemble, maar het einde is jammer genoeg net weer te zoet Amerikaans. Maar voor liefhebbers van klassieke kwartetmuziek een aanrader.

Paddestoelen in het PanbosDe Eerste Paasdag werd vervolgens gebombardeerd tot de frisse neuzendag. Want die dag moest er gewandeld worden, door de natuur nog wel. Gekozen werd voor het Panbos, dat officieel eigenlijk Pan van Persijn heet. Het is een mooi natuurgebied dat deel uitmaakt van het natuurmonument Berkheid, gelegen tussen Katwijk en Wassenaar in en achter de duinen. Achter in het Panbos vindt je nog een oud overblijfsel van de Tweede Wereldoorlog, een deel van de Atlantik Wall. Na de wandeling wilde eega nog even op het strand kijken. Dat was makkelijk, want de Wassenaarse Slag ligt dichtbij. Op het strand was het gewoon koud, maar bij een strandtent, achter het glas en in het zonnetje, viel het nog te doen. Maar toen de wolken de overhand kregen, werd het ook daar koud, brrrrr…..

Gustave Caillebotte - Gemeentemuseum Den HaagDe Tweede Paasdag resteerde dan nog als cultuurdag. Immers, in een lang weekend moet altijd wel iets cultureels zitten. HW en eega kwamen uit bij Gemeentemuseum Den Haag voor de tentoonstelling van Gustave Caillebotte (1848-1894). Een relatief onbekend impressionistisch schilder, groot vriend van o.a. Monet, Renoir en Manet. Maar wat een geweldig schilder was deze Caillebotte. Hij was vernieuwend, vooral in zijn gebruik van het perspectief waarbij hij zich vaak liet leiden door de nieuwe mogelijkheden van de toen opkomende fotografie.

De tentoonstelling legt een perfecte samenhang bloot door heel veel fotomateriaal uit die periode naast de schilderijen te hangen. Daardoor krijg je een uitstekende inkijk in hoe een schilder nieuwe invloeden verwerkt. Het schilderij dat je hier ziet is ‘De Parketschrapers’ uit 1875. Let ook hier op het bijna fotografische perspectief. Een geweldige tentoonstelling met onverwachte rijkdom, een genot om te bezoeken.

En om de Pasen helemaal goed te kunnen afsluiten, begon ‘s-avonds de derde serie van ‘Game of Thrones‘, die briljante fantasyserie op HBO.

Game of Thrones

Verrassend Winkelweekend in Leiden: muziek, kou, sneeuw…..

IMG_0001Dit weekend was het weer Verrassend Winkelweekend in Leiden. Met dit keer muziek als thema, allemaal singer-songwriters in de winkels. Een uitstekend idee, alleen gooide het weer flink wat roet in het eten. Want het was op zaterdag ongemeen koud, met een snerpende wind waardoor veel mensen thuis bleven. Het was dan ook relatief stil in de anders zo drukke stad. Zelfs bij de viskramen op de markt kon je gewoon ongehinderd doorlopen.

Daardoor was het ook in de winkels heel rustig en stonden de singer-songwriters vaak voor een heel mager publiek te spelen. HW trok rond het middaguur de stoute schoenen aan en toog op pad. Allereerst naar Boekhandel de Kler waar Stefan van de Sande voor een praktisch lege winkel speelde. Een man met een mooie stem, die goed verstaanbaar Engelse liedjes zong. Daarna naar Cityhall voor Rie Jetske Komen, maar Cityhall bleek helemaal niet mee te doen. Stond wel op het programma, maar dat bleek weer gewijzigd te zijn, waardoor er twee versies in omloop waren. Niet handig gecommuniceerd van de organisatie.

Iris PenningDan maar door naar State of Art, een mooie kledingzaak aan de Nieuwe Rijn. Daar trad de 19-jarige Iris Penning op, met begeleiding van gitarist Rob Cornelissen. Iris is overgestapt van Engelstalige muziek naar Nederlandstalig. Ze speelden aardig, maar het had toch wel zijn beperkingen. Duidelijk minder ervaring dan een Stefan van de Sande. Leuk om even aan te horen, maar niet voor heel erg lang. Tijd om door te gaan naar de nieuwe winkel van MAF op de Breestraat, waar Marvin Dee zou spelen. Die ik echter niet heb kunnen ontdekken en dat was jammer want in de net geopende winkel zelf was het gezellig druk.

Dan naar de winkel van McGregor, waar Marnie Baumer optrad. In de hoek van de praktisch lege winkel weggedrukt, mocht Marnie haar kunnen vertonen. Ze had een speaker met begeleidingstape bij zich en zong zelf. Marnie Baumer is onder meer uitgeroepen tot ‘keuze van de jury’ van de New York Post,  de TimeOut New York en de TimeOut Londen. Ze is Amerikaanse en woont tegenwoordig in Leiden. Maar eerlijk gezegd vond ik haar niet zo bijzonder, hetgeen ongetwijfeld te maken had met de droevige ambiance waarin ze moest optreden. Wellicht dat organisatie daar in de toekomst een beetje op kan letten. Want je moet wel recht doen aan de artiesten.

Inmiddels was ik door het weer en de matige organisatie ontmoedigd en ging ik maar weer naar huis.

Zondag gingen HW en eega eerst een lekkere stadswandeling maken, waarna werd genoten van de overwinning van Feyenoord op PSV. En daarna trok ik toch maar weer de schoenen aan om nogmaals wat artiesten te bekijken. Opnieuw maakte de stad een verlaten indruk, opnieuw was het slecht weer. Bleek dat er iemand in Anne & Max speelde, terwijl dat niet in mijn programma stond. Maar goed, ik wilde eerst naar Vooraf en Toe voor Anthony Burford, een jonge Engelsman met een hele aangename stem. Daarna naar Selexyz Kooijker, maar het bleek dat zij ook niet meer in het programma zaten. Wel leuk dat in MAF naast Kooijker de Nazca Lines speelden. Zanger/gitarist Tjarko en saxofoniste Marieke maakten er iets moois van in de nieuwe winkel, die in tegenstelling tot zaterdag tamelijk leeg was. Fijn om deze twee te hebben gehoord.

Verder naar Via Mio voor Daisy Enjazzed, een folkachtig trio, bestaande uit Josephine Hoek, Maaike Siegerist en Ivo von Oven. Altijd leuk, hoewel de zang niet steeds even goed was. Maar vooruit, het gaat om de pret van het muziek maken en luisteren. Welgeteld een persoon stond te luisteren, samen met het winkelpersoneel. Overigens waren er wel klanten in de zaak, maar die hadden meer belangstelling voor de kleding.

Tot slot nog even naar BplusC, de bibliotheek. Daar speelden afwisselend George Reijnders en Simone Adema klassiek gitaar. Klonk heel mooi in de grote open ruimte, maar het huis begon weer te trekken. Dat was het dan.

Onderstaand een korte filmimpressie van het Verrassend Winkelweekend met achtereenvolgend Stefan van de Sande, Iris Penning, Anthony Burford, de Nazca Lines, Daisy Enjazzed en George Reijnders.