Categorie archief: Horen

Leidse Jazzweek: Bart Wirtz Groove Project en Nueva Manteca

Na de films op het Filmfestival Rotterdam werd het gisteravond weer eens tijd voor de Leidse Jazzweek. In De Waag speelden twee grootheden met heel verschillende stijlen.
Allereerst was daar het Bart Wirtz Groove Project, met Ruben Hein als gast. Bart zelf uiteraard op de sax, Ruben Hein op de piano en natuurlijk zong hij, Tim Eijmaal op de gitaar, Arto Boyidjan bas en Eric Hoeke op drums. Laatstgenoemde is de zoon van de te vroeg overleden Rob Hoeke, vroeger bekend als Nederlands beste boogie-woogie pianist.
De groep was geïnspireerd en speelde funky, de vonken spatten er soms vanaf.

Na de set van Bart Wirtz was Nueva Manteca aan de beurt. Deze Nederlandse groep speelt latin-jazz, vooral in de Cubaanse stijl, de Cubop. Een grote groep, die over heel de wereld respons heeft gekregen en met veel grootheden heeft gespeeld. In De Waag speelden ze vooral Santana nummers. De groep bestond uit Jan Hartong (piano), Ed Verhoeff (gitaar), Arno Krijger (hammondorgel), Ben van den Dungen (sax), Ilja Reijngoud (trombone), Nils Fischer (percussie), Lucas van Merwijk (drums) en waarschijnlijk Leslie López (bas).

Hoewel de groep allemaal uit grootheden op hun instrument bestaat, kwam de kwaliteit er jammer genoeg niet helemaal uit. Het was een beetje op de automatische piloot, wat de heren brachten. Ook het geluid was niet helemaal krisphelder, maar dat was ook lastig in een hal als de Waag.
Jammer dat hierdoor de zaal niet in beweging kwam, hoewel er ook wel sprake was van een spraakzaam publiek (of is het gewoon geklets van kletsmeiers).

Hieronder twee filmpjes van Bart Wirtz en Nueva Manteca. Enjoy!!!

Leidse Jazzweek – Bite the Gnatze

De Leidse Jazzweek is weer begonnen. Reden waarom HW en eega gisteravond de stevige koude trotseerden en door de snijdende wind naar de Tuinzaal De Burcht togen. Om daar Bite the Gnatze te aanschouwen en natuurlijk ook te horen.

Bite the Gnatze is een band die al 16 jaar bestaat. Ook de muzikanten zijn al zo lang bij elkaar. Alleen de naam is al een reden om eens te gaan kijken, want wat moet je daar nou van verwachten. Want was is een gnatze?

Bite the Gnatze speelt jazz, doorspekt met klassieke- en folkinvloeden. Geen mainstream jazz, maar wringende, krijsende, bij vlagen gnatzende jazz. Het is een zoektocht met veel ruimte voor improvisaties. De nummers verschillen nogal, soms rustig kabbelend met een fraaie melodie en soms lijkt het wel zonder melodie.

De band bestond deze avond uit Paul Pallesen (gitaar, banjo en bouzouki), Joost Buis (trombone en lapsteelgitaar), Michel Duijves (klarinet, basklarinet en tin whistle), Meinrad Kneer (bas), Frank van Bommel (piano, vibrafoon en glockenspiel), Alan Purves (slagwerk) en Jorrit Dijkstra (saxen en klarinet). En als je de instrumenten ziet, dan zie je met welk een veelkleurig palet muziek wordt gemaakt.

HW vond het boeiend om te zien hoe de band omging met de tegendraadsheid van de nummers. Onderstaand een filmpje van het optreden.

Veenproef: Moby Dick

1358432488.jpgAfgelopen woensdag waren HW en eega aanwezig bij de Veenproef van de Veenfabriek, een in Leiden gevestigd muziektheatergezelschap. Zo’n Veenproef is een leuke aangelegenheid. Het is als het ware een openbare repetitie voor een nieuw stuk, verlevendigt met muziek en sprekers. Dit maal was het een  Veenproef Moby Dick, want het nieuwe stuk van de Veenfabriek heet Moby Dick, naar het beroemde boek van Herman Melville, in een tekstbewerking van Peter Verhelst.

Toen we in Scheltema binnenkwamen, waren er lange rijen hangtafels met aan beide kanten banken. Dat zorgde voor een prettige en intieme sfeer, waardoor heel snel contact werd gelegd met de overburen of naastzittenden. De tafels waren al voorzien van grote schalen vissalade en flessen wijn en ook al helemaal gedekt. Zag er werkelijk fantastisch uit, zoals je op de foto kunt zien.

1358600240.jpgDe auteur Herman Melville beweert in het boek dat er drie soorten mannen op aarde zijn. Zij die bang zijn voor de zee, zij die zich de zee op wagen zolang ze de kust in zicht houden en zij die de zee verdragen zonder dat er zich iets aan de verste horizon bevindt. En dat was ook een beetje de rode draad voor deze Veenproef. De eerste gast was Wim Maan uit Leiderdorp. Hij vertelde over zijn wens om te gaan varen en zijn eerste ervaringen daarmee. En ook de grappen die als matroos met hem werden uitgehaald. Hoewel de zee wel trok, ging hij later weer naar de Zeevaartschool om papieren te halen. Maar uiteindelijk kreeg hij een vriendin en bleef hij aan wal. Tegenwoordig werkt hij bij het Havencoördinatiecentrum Rotterdam. En tijdens zijn verhaal smikkelden wij van de heerlijke vissalade.

1358600278.jpgDaarna was het tijd voor een mooi stuk muziek. De Veenfabriek maakt sterk ritmisch georiënteerde muziek, waar de zangers overheen komen. Het lijkt alsof hierbij sprake is van improvisatie, maar dat is niet helemaal waar. Een belangrijke rol was weggelegd voor de Duitse Therese Dörr, die in het Nederlands zong. Dat is een van de bijzonderheden in dit stuk, Duitse acteurs leren Nederlands en hun Nederlandse collega’s leren Duits. Want Moby Dick wordt zowel in een Nederlandse als een Duitse versie opgevoerd (samenwerking met het Schauspielhaus Bochum).

1358600300.jpgVervolgens was het de beurt van de filosoof Philip Romer. Hij had een heel betoog over de betekenis en de gelaagdheid van Moby Dick. Hij vertelde dat Melville aanvankelijk gewoon een boek aan het schrijven was, maar nadat hij Nathaniel Hawthorne had ontmoet, veranderde de schrijfstijl en de betekenis. Ineens ging het over thema’s als de onkenbare werkelijkheid en de onverschilligheid van de Schepper. Veel van de namen in het boek zijn ook ontleend aan het Oude Testament, zoals die van kapitein Ahab en de verteller Ishmael. Het betoog van Romer was boeiend en gaf ook aanleiding tot een korte discussie met het publiek.

1358600324.jpgNa al dit gepraat was het tijd voor de hoofdschotel, een stoofpotje met, hoe kan het ook anders, vis. Een stevige maaltijd voor een koude winteravond, een uitstekende remedie om de kop boven de sneeuw te houden.

Na de maaltijd was het podium aan Henk de Velde, de bekende zeezeiler die al vele malen de wereld heeft gerond in zijn zeilboten. Hij was dus de man die de kust vaak niet eens meer zag en alleen nog maar water. Hij bleek ook nog een geboren verteller, op zijn eigen rauwe manier. Hij had ook een aantal dia’s meegenomen, zodat hij de vele kleuren van water kon laten zien. Blauw, smaragdgroen, donkerzwart, grijs, bruin.

Na zijn boeiende presentatie, de mensen zaten gekluisterd aan zijn lippen, was het tijd voor de afsluiter, muziek van TRACK. Dat is de muziekgroep van de Veenfabriek. En zo gingen we swingend weer de koude in, op weg naar huis.

1358600352.jpg

 

 

Zonnige wandeling door een schitterend Leiden

Een zonnige wandeling door een schitterend Leiden, waar

  • de fontein in het Plantsoen bevroren is;
  • de wandelaars in het Plantsoen de boventoon voeren;
  • de vogelvolière in het Plantsoen, buiten een paar parkieten, stil is;
  • waar de Sterrenwacht in zijn volle glorie staat te blinken;
  • waar de stad een rustige, bijna rustieke indruk maakt;
  • waar de horeca goede zaken doet met vele volle zaken;
  • waar de straten nog vol vergeten kerstbomen liggen;
  • waar de steegjes onder de strakblauwe hemel vergenoegd liggen te liggen

daarom is Leiden de stad van mijn hart!

Het beste radiostation: KPIG

KPIGSinds kort luister ik weer naar KPIG, een Californisch radiostation. Ik luisterde daar vroeger ook veel naar, maar op een gegeven moment ben ik ze uit het oor verloren. Maar deze week dacht ik ineens weer aan KPIG en aan hun geweldige muziek. Want ik zocht al geruime tijd naar een radiostation zonder het geblèr van irritante DJ’s, die ook nog grappig willen zijn. En waarbij de muziek ondergeschikt is aan de grote ego’s.

Voor mijn zoektocht gebruikte ik de app TuneIn Radio op mijn iPad. Nadat ik eerst Radio Paradise had gevonden, een reclamevrije zender uit de VS met uitstekende muziek, kwam ik vervolgens op aangeven van eega’s zoon terecht bij BBC Radio 6 Music. Een zender met heerlijke programma’s maar ook met andere programma’s waarin de ego’s het weer wonnen.

KPIG 2En toen dacht ik ineens, laat ik eens KPIG typen in het zoekveld. Et voilà, ze bestonden nog steeds. Alleen kon je niet gratis naar hun stream luisteren. Want ik kan me nog herinneren dat ze indertijd ruzie kregen met een soort van Amerikaanse Buma. En dat ze moesten betalen, anders koppie kleiner. En omdat het geen duur station is met veel commerciële reclame, moesten ze hun stream afsluiten.

Maar de stream is terug, wel tegen betaling van $ 5 per maand, maar dan krijg je wel wat. Je moet weten dat ik vanuit de jaren 60 een groot muziekliefhebber ben. Indertijd hield ik alles bij, las alle Nederlandse, Engelse en Amerikaanse muziekbladen, was liefhebber van de West Coast muziek, Americana, country, folk, noem maar op. Tot en met de jaren 80 deed ik dat, daarna nam de belangstelling langzaam af. Ik volgde nog wel de Americana en de West Coast, maar stak er beduidend veel minder tijd in. Ik had zelfs nog een wekelijks muziekprogramma bij Radio Rijnwoude, Lost Highway geheten. Maar langzaam sijpelde de muziek weg. De nieuwe muziek kon me niet echt bekoren.

Maar ineens was daar KPIG weer, met loads van mijn favoriet muziek. Relaxed, drie platen, kort praatje. Humor, oink-oink, want het is wel een varkensstation.

Wat dacht je van een playlist met achtereenvolgens Bonnie Raitt, Bottle Rockets, Josh Ritter, Railroad Earth, Jackson Browne, Mavis Staples, Chris Isaak, Grateful Dead.

Need I say more!! En ook nog via de iPhone met een KPIG-app rechtstreeks op de huiskameraudio luisteren. OINK OINK, I’m happy!

Voetbal voor geheel onthouders

AgovvDeze week hoorde, las en zag ik veel over AGOVV. Dat was vroeger de Apeldoornse Geheel Onthouders Voetbal Vereniging. Met een blauw shirt vanwege de “blauwe knoop”.

Dat alles jammer genoeg in een negatieve context van een faillissement, maar meer nog deed deze naam mij denken aan vroeger. Vroeger, toen ik nog een kind was en in het mooie Twente woonde.

Mijn vader was in die dagen een verdienstelijk voetballer, speelde voor mijn geboorte op het hoogste niveau van het toenmalige amateurvoetbal. Speelde na de Tweede Wereldoorlog zelfs nog in het Oostelijk elftal en heeft ook nog tegen Abe Lenstra gespeeld. Toentertijd speelde mijn vader voor Tubantia in de eerste klasse Oost.

Voetbaljaarboek 1953Mijn vader was helemaal gek van voetbal. Ik heb wel geprobeerd dat ook te worden, maar dat is helaas mislukt. Ik vind voetbal leuk, maar ben geen fanaat. Maar goed, mijn vader had dus ook Voetbaljaarboeken, geschreven door de legendarische Leo Pagano en ir. Ad van Emmenes. Namen waar voetbalkenners nog steeds koude rillingen van krijgen, want zij waren de grote radioverslaggevers van die tijd.

En uit zo’n Voetbaljaarboek ken ik AGOVV. Want ik verslond die boeken met huid en haar. Alle voetbalverenigingen uit Nederland stonden er in en met een Bos atlas kon ik precies herleiden waar die dan allemaal vandaan kwamen. Zo wist ik als jong kind al van Harkema Opeinde en weet ik tot op de dag van vandaag heel goed waar allerlei plaatsen in Nederland liggen. En ken ik ook veel namen van voetbalverenigingen, waarvan er inmiddels ook al een aantal zijn verdwenen.

Zo zie je maar dat een honger naar weten, al is het uit een Voetbaljaarboek, later tot kennis leidt. En daar moest ik aan denken, toen ik over AGOVV hoorde, las en zag.

Vernieuwing: beter of slechter

NadenkenEens in de zoveel tijd moet je veranderen. Veranderen verhindert stilstand en laat je opnieuw nadenken. De afgelopen dagen heb ik ook een beetje nagedacht (niet te veel natuurlijk) over dit blog. Over de indeling en het gebruik van categorieën en het gebruik van de tags bijvoorbeeld.

De categorieën werden door mij praktisch niet gebruikt. En dat gaat veranderen. Want ik ga over tot een geheel nieuwe categorie indeling, naast een totaal nieuw thema.

Het thema heb ik gekozen vanwege meer zichtbare items. Daardoor is het mogelijk om sneller een wat ouder bericht aan te klikken. Tegelijk is het naar mijn idee overzichtelijker en wordt meer aandacht geschonken aan de categorieën. Lees verder Vernieuwing: beter of slechter