Categorie archief: Leiden

Vanaf Leidse bruggen

Leiden is een mooie stad, dat weten we inmiddels allemaal wel (behalve de Amsterdammers dan). De stad met een historisch centrum valt op vele manieren te bekijken. Zo kun je door de stad zwerven, waarbij je dan vooral vaak omhoog moet kijken vanwege de vele bijzondere oude gevels.

Een andere manier is met om met een rondvaartboot door en om de stad te varen. Je vaart dan over de prachtige singels en door de oude grachten. Dat zorgt voor een hele andere blik op de stad. Je ziet de stad dan echt op een andere manier.

Vanwege die vele singels en grachten heeft Leiden ook veel, heel veel bruggen. Daar komen er binnenkort nog enkele bij vanwege de aanleg van het Singelpark. Juist vanwege die vele bruggen dacht ik om de stad eens op die manier te bekijken. Opvallend hoeveel boten dan door Leiden varen, met die prachtige weer.

Hoe was mijn wandeltocht. Begonnen op de Zoeterwoudsesingel (bij de Cronesteinkade), via de Witte Singel, de Groenhazengracht, het Rapenburg naar het centrum. Daar waar Oude en Nieuwe Rijn samenkomen en via de Nieuw Rijn en Steenschuur weer richting huis. Al met al een mooie tocht.

 

 

Werkend Leiden

Ondanks het prachtige en warme zomerweer wordt er in Leiden hard gewerkt. Het lijkt wel of alle huiseigenaren opdracht hebben gegeven om het houtwerk weer eens van een nieuwe verflaag te voorzien. Of om het voegwerk nog eens te inspecteren en te verbeteren.

Daarnaast heeft Burgy het grote pand (met aanpalend pand) op de hoek van het Plantsoen en de Plantage helemaal gerenoveerd en omgebouwd naar appartementen. Luxe appartementen uiteraard met een behoorlijk prijskaartje. Denk aan 7 tot 8 ton. Maar de buitenkant ziet er wel weer heel mooi en bijzonder uit. Vroeger zat hier een onderdeel van Gemiva (zorgorganisatie voor mensen met een beperking – vroeger noemden we dat geestelijk of lichamelijk gehandicapten, maar dat kan niet meer). En nog verder daarvoor was het natuurlijk een grote stadsvilla.

Hieronder een aantal foto’s van werkzaamheden binnen een paar honderd meter afstand van mijn huis. Ook wat foto’s van de ondergrondse parkeergarage in aanbouw op de Garenmarkt.

 

 

De Leidse Lakenfeesten, al weer even voorbij

Logo_Lakenfeesten_2018Het is al weer een week geleden dat Leiden weer kon genieten van de Lakenfeesten. Vier dagen lang wordt de stad weer overspoeld door allerhande evenementen, groot en klein. Het topevenement is natuurlijk de Peurbakkentocht op de vrijdagavond. Helaas was het een kans fris weertje en omdat er ook nog een paar WK-wedstrijden waren, besloten we om dit evenement maar over te slaan. Naar verluid was het wel weer een groot succes, met duizenden kijkers op de kaden.

Ook Leiden Culinair, het proefevenement van de Leidse horeca, was weer vier dagen present op de Lammermarkt. Ook niet bezocht dit keer, eigenlijk om dezelfde reden.

Op zaterdag de traditionele Dragonboatraces, vanuit de verte gezien, het Leids Bierfestival, het Zomers Kunstweekend, de nostalgische kermis, de Hollandse Avond, de Gouden Eeuw Markt, de Rapenburgrace voor de zwemmers en, nieuw, het Van Rijn Festival.

Op zondag het Zomers Kunstweekend, de kermis, de Gouden Eeuw Markt, een curiosamarkt en het onbetwiste hoogtepunt van de Lakenfeesten, de Gouden Pet. Een groot straatconcours voor straatmuzikanten van heinde en verre. Overal muziek in het centrum, een spectaculair zonnetje en dus een geslaagd feest.

Hieronder een aantal foto’s en filmpjes van de Lakenfeesten.

 

Als de zon in Leiden schijnt, dan….

is het altijd feest. Mensen zijn in een opperbest humeur, genieten in het Plantsoen van de zon. Kinderen vermaken zich in het water van de singel. De vogeltjes in de volière kwetteren dat het een lieve lust is en zitten lekker in het zonnetje. Op de Garenmarkt wordt hard gewerkt aan de ondergrondse parkeergarage. Groepen toeristen doorkruisen de stad, fototoestel in de aanslag. En even verderop staat dan zo’n overblijfsel uit het verleden, de mooie en nog spuitende Visfontein uit 1693.

Wat is Leiden toch een fijne plaats. Druk maar net niet ‘overdone’. Zo blijft er ruimte voor iedereen en zo moet het ook blijven.

 

Leiden, 1e Pinksterdag

Het zonnetje scheen volop, de lucht was blauw, de bomen groen. Wat een prachtige 1e Pinksterdag, met een heerlijk temperatuurtje. Tijd voor een wandelingetje door dat altijd mooie Leiden.

Natuurlijk was het superdruk in Leiden. Ik kwam drommen mensen tegen die vanaf het station de stad in liepen. Op het Rapenburg, bij de Japanmarkt, was er op sommige plaatsen geen doorkomen aan. De vele kraampjes, met veelal Oosterse waar, hadden het er maar druk mee. De Japanmarkt was dit keer uitgebreid naar de overkant van het Rapenburg zodat er nog meer kraampjes konden staan. Uiteraard waren er ook veel verklede bewonderaars van de mangastrips.

Na die horden mensen was het een ware oase van rust aan de voet van de Molen de Valk, waar een ‘Balance Workout’ werd gegeven. Dit alles in het kader van het Cultuurplein Lammermarkt.

Na dit rustpunt vervolgde ik mijn pad door de oude binnenstad. De terrassen waren goed gevuld en bij de ijsboeren stonden lange wachtrijen. Zelf sloot ik aan bij Maciotto, vlak bij de Visfontein, voor een smakelijk ijsje met de smaken ‘witte chocolade’ en ‘bueno’.

Waarna ik richting huis liep, via het prachtige Plantsoen waar het druk was met zonne-aanbidders en gewoon genieters van de mooie dag.

PS|theater laat Leiden bubbelen

“De bubbel”, de nieuwste productie van het Leids stadsgezelschap PS|theater, is  verrassend theater op een verrassende locatie. Het stuk wordt uitgevoerd op de Lammermarkt, een plein dat wordt heringericht tot een cultuurplein nadat er juist een grote parkeergarage onder de grond is gebouwd.

Regisseur Pepijn Smit toont ons mensen, die allemaal in hun eigen bubbel leven. Deze mensen komen elkaar bij toeval tegen, op een plein als ze ‘s-nachts niet kunnen slapen. Deze personen zijn heel herkenbaar voor de objectieve toeschouwer. Zo zijn daar een jonge vluchteling met zijn moeder, een politica die niet meer weet hoe ze verder moet, een rasechte oude Leidenaar die zijn verleden ziet verdwijnen, een linkse activist die niet verder komt dan kreten en uiteraard de klassieke Leidse corpsbal. Af en toe rent daar een net getrouwde jongedame in bruidsjurk tussendoor (het waarom mag je zelf invullen) en worden we ook regelmatig als toeschouwer bekeken door een soort Annie op een scooter die langs rijdt.

Al deze types komen op zich wat karikaturaal over, maar dat maakt de herkenning tegelijk groter. Zo hoeven we als toeschouwer geen moeite te doen om de plaats en positie van de acteurs te bepalen.

Duidelijk wordt wel dat de typetjes in hun eigen bubbel zitten, overtuigd van hun eigen gelijk en maar moeilijk te bewegen zijn om eens goed naar een ander te luisteren. Dat lijkt ook de boodschap die regisseur Pepijn Smit ons  mee wil geven. Wij, als toeschouwer, zitten natuurlijk ook in een bubbel. Vanuit ons eigen gedachtegoed beschouwen wij de wereld en hoe bereid zijn wij om eens fundamenteel naar de ander te luisteren en uit onze bubbel te stappen. Denk hierbij alleen maar weer aan de recent opgelaaide Pietendiscussie.

fullsizeoutput_13a6

Bijzonder is de manier waarop het PS|theater dit stuk tot leven brengt. Want wij als toeschouwer zitten, voorzien van een koptelefoon, comfortabel binnen in een verwarmde doorzichtige tent en bekijken vanuit deze luxe positie de acteurs, die buiten in de kou (en soms regen) het stuk tot leven brengen. Hiermee plaatst het theater de toeschouwer in zijn eigen bubbel. En is het niet zo dat het over het algemeen ietwat elitaire theaterpubliek de wereld vanuit die ietwat elitaire bubbel beschouwt en becommentarieert.

Het PS|theater heeft een maatschappijkritisch werk gemaakt, dat door de enthousiaste acteurs uitstekend tot zijn recht komt. “De bubbel” zet je aan het denken en met die gedachten ga je de kou in, over het plein waar zojuist nog de ontmoetingen plaats vonden. Misschien moeten wij allemaal ‘s-nachts maar eens over een plein zwerven om die ander te horen.

De voorstelling is vanavond en van 22 t/m 26 november nog te zien op de Lammermarkt in Leiden. Wat mij betreft zeker de moeite waard om te gaan kijken.

De Bubbel, PS Theater, Lammermarkt Leiden
De Bubbel, PS Theater, Lammermarkt Leiden, Regie: Pepijn Smit, Tekstbijdragen: Renee van Marissing, Eva K. Mathijssen, Spel: Rian Gerritsen, Eva K. Mathijssen, Tijs Huys, Minne Koole, Muziek: Rian Evers, Ralf Gerritse Foto: Ben van Duin

Het is al weer een jaar geleden

Het is al weer een jaar geleden dat ik op dit blog schreef. Dat komt doordat ik vorig jaar begin november een aanvankelijk klein darmprobleempje kreeg, dat door complicaties steeds erger werd. Inmiddels vier operaties verder begin ik langzaam weer op te klauteren.

Mijn laatste blog was indertijd over 3 October, dus het lijkt een mooie reden om weer te starten met 3 October. Alleen een jaar verder. Vanwege de beperking kon ik dit jaar nog niet helemaal meedoen, maar een aantal zaken lukte toch wel.

Zo konden eega en ik op 2 oktober meedoen met de Hutspotmaaltijd op de Hooglandse Kerkgracht. Met zijn allen op een kluitje onder de prachtige bomen, met een plastic bakje met hutspot met saus. Uiteraard geen à la cuisine hutspot, maar daar gaat het ook niet om. Het is vooral het samenzijn van ‘Leienaren’, gezinnen met kinderen, opa’s en oma’s die meedoen, studenten, noem maar op, alles door elkaar.

Eigenlijk is dat ook de essentie van 3 October. Reden waarom het voor buitenstaanders heel moeilijk te begrijpen is wat er nou zo bijzonder is aan dit festijn.

Na de hutspot nog even door de stad en dan weer naar huis. De volgende ochtend de Reveill-je en de Koraalzang laten voorbijgaan vanwege de conditie, maar daarna wel Haring & Wittebrood gehaald. Mens, mens, wat een rij stond daar weer te wachten. traditiegetrouw daarna koffie met gebak en dan weer even thuis bijkomen.

En uiteraard ‘s-middags de optocht, dit jaar met de titel “Parade Royal”. Een hele aardige optocht dit keer (was andere jaren wel eens minder) en zonder gaten.

Hieronder nog een aantal foto’s van de optocht, voor de liefhebber.

Toch nog even het Feest der Feesten, 3 October

Het is inmiddels al weer een paar weken geleden, Leidens Ontzet. Maar ik kan er niet omheen, omdat we dit elk jaar weer vieren. De ene keer uitgebreider dan de andere keer, maar je ontkomt er niet aan (tenzij je als vluchteling naar de Efteling gaat).

Dit keer begon het op zaterdagavond 1 oktober met de traditionele Hutspotmaaltijd op de Hooglandse Kerkgracht (ook bekend van Beelden in Leiden). Eerst in de rij, onder de paraplu, wachten en ondertussen verscheen er een mooie regenboog. Dan, als het droog is geworden, de bak met hutspot verorberen.

En dan maandagochtend om 7 uur klaar staan op het Stadhuisplein voor de Reveilll-je. Zingend de dag beginnen, de aftrap van 3 October. Daarna naar het Van der Werffpark voor de traditionele Koraalzang onder leiding van de altijd gedreven dirigent Wim de Ru. Even onderbroken voor de Den Tonkelaar rede, humor met een randje van Joost Bleijie. Dan weer een stukje lopen, richting de Waag om aan te sluiten in de inmiddels ellenlange rij wachtenden voor de uitreiking van Haring & Wittebrood. Wederom een prachtige traditie, die dit keer langer duurde dan anders.

Na de haring te hebben laten schoonmaken, gaat de Leienaar even zitten voor een kopje koffie met gebak. Dat hoort er ook bij. Dan snel de haring naar huis brengen en de stad in om de kermis te proeven. Het is nog redelijk vroeg en ook nog redelijk rustig op de kermis, hoewel het allengs drukker wordt. Waarna het langzamerhand tijd wordt om een kijkplek te vinden voor de Grote Optocht met als thema “Leiden Ontspan-je”. Waarna de feestvreugde voorbij is. Op naar 3 October 2017.

Hieronder een aantal foto’s van de twee dagen en daaronder nog twee korte filmpjes van de Reveilll-je en de Koraalzang. Veel plezier!

De laatste mooie herfstdag?

img_1144Wordt vandaag dan de laatste mooie, zonnige herfstdag? Zo’n dag die je al vroeg uitdaagt om de wandelschoenen aan te trekken. Wel, zo’n dag was het vandaag inderdaad.

En dat betekende al vroeg op pad, richting de Amsterdamse Waterleidingsduinen. Het was al vroeg druk bij de ingang, allemaal rekkende en stretchende mannen en vrouwen in vrolijke kleding. De hollers en dravers onder ons.

img_1145Het duinwatergebied is een immens groot wandelgebied, dat zich langs de kust uitstrekt van grofweg Noordwijkerhout tot Zandvoort. Het is een breed gebied, dat niet alleen uit duinen bestaat, maar ook grote bosgedeeltes kent.

De enorme variëteit maakt het gebied tot een waar wandelparadijs, waar je veel fraaie uitzichten hebt over het afwisselende landschap.

img_1146De beheerder heeft een deel van het gebied teruggebracht naar de oorspronkelijke staat. Dat betekende de kap van exoten, bomen die niet in het landschap thuis horen, maar die zich ongebreideld hadden verspreid. Ook zijn veel duinpannen weer opengemaakt, zodat de waterplekken zich kunnen herstellen. Daardoor komt een deel van de oorspronkelijke flora en fauna weer terug.

img_1147Opvallend was het grote aantal herten en reeën dat we al wandelend zagen. De dieren keken niet op of om van de wandelaars en graasden rustig door. Wat opviel was de toename van het aantal dieren ten opzichte van ons vorige bezoek, ruim twee jaar geleden. De beheerder heeft dan ook het onprettige besluit moeten nemen om een aantal herten en reeën af te schieten. Het aantal wat er nu rondloopt is uit de hand gelopen, waardoor ze schade aanrichten aan bomen en planten.

img_1148Ook weten ze te ontsnappen uit het natuurgebied en grazen af en toe wat burgertuintjes leeg. Zo zie je maar weer wat er gebeurt als er geen natuurlijke vijanden zijn. Misschien moeten we eens wat beren en wolven laten rondbanjeren.

img_1149Ook opvallend was het dat we op de achtergrond het scheurende geluid hoorden van racende auto’s op het circuit van Zandvoort. Een vreemde ervaring in de verder doodstille natuur. Terwijl ik dacht dat Max al was uitgeracet.

Na een anderhalve uur door het gebied te hebben rondgezworven, werd het tijd om de uitgang weer eens op te zoeken. Waar inmiddels een lange rij mensen voor de kaartautomaat stond, want veel mensen hadden bedacht om er een op uit te trekken.

Resteerde nog een bezoekje aan de Katwijkse boulevard voor een lekker kopje koffie met appelgebak en slagroom.

img_1150

 

Heerlijke Midnight Walk door sprookjesachtig Leiden

Na een warme dag volgde een mooie zomeravond. Een uitstekende avond voor de inmiddels traditionele Leidse Midnight Walk. Een wandeling van ruim 4 kilometer door de prachtige oude binnenstad van Leiden. Deze wandeling wordt georganiseerd door ‘Zonta aan de Leede’ en de ‘Soroptimist Leiden & Aurora’, twee clubs die de opbrengst ten goede laten komen aan kleinschalige goede doelen. Dit jaar waren dat twee projecten in Afrika, ‘Vrouwen aan de Bal’ in Kenia en ‘Stop Schooluitval’ in Oeganda.

Traditiegetrouw is de start op de Beestenmarkt, waar de meer dan 1.000 deelnemers geduldig wachten op hun startogenblik. The Backseat Window, een klassieke coverband, vermaakte het publiek met swingende covers uit de jaren 60, 70, 80 en 90. Prima start van de culturele wandeling.

Na een stukje lopen over de Oude Vest kwam het eerste optreden in zicht. Bijna voor de Leidse Schouwburg gaf Toneelgroep Al Dente een voorproefje van hun nieuwe stuk “Odysseus, Misdadiger”. We zagen Jasper Groos als Odysseus en Hannah Groos als Athene. Op 29 oktober gaat dit toneelstuk in première in het voormalig Natuurhistorisch Museum aan de Raamsteeg in Leiden. Kijk op de website voor meer informatie.

Tijd om weer door te lopen, verder over de Oude Vest, door de middeleeuwse Koddesteeg (waar dichteres Pink Meltzer lekker buiten zat te eten en waar we ook nog een lekker biologisch appeltje kregen van Beebox) en de Clarensteeg naar de Noordrundersteeg. Daar speelde het welbekende Leidse ’t Valies een mooie akoestische set van folk en country met een mix van oude jazz en nieuwe muziek er doorheen. Heerlijke muziek op een prachtige rustige plek in hartje Leiden.

Via de Vollersgracht en de Van der Werffstraat naar de speelplaats aan de Hekkensteeg. Temidden van de jaren 70 nieuwbouw ligt daar een heerlijke speelplaats verborgen, waar kleine kinderen onbekommerd kunnen spelen. En dat midden in de stad. Voor ons als wandelaars stonden daar nu de Nostalgini’s met droevige Hollandse smartlappen. Meezingers en meedeiners op een warme zomeravond, meer kunnen we bijna niet wensen.

De Hekkensteeg uitgelopen, een stukje terug over de Oude Vest, brug over naar de Volmolengracht en dan via de Langegracht naar VKC De Spiegeling, een centrum voor vrouwen en kinderen. Binnen in het vrij grote, mij onbekende gebouw, was een optreden van, ja, van wie eigenlijk. Het was daar zo druk dat we wel muziek hoorden, maar niets zagen. Dan maar doorgelopen naar de Baatstraat, waar dichter Frans Terken voorlas uit eigen werk.

De hoek om en via de Oostdwarsgracht weer terug naar Oude Singel, waar Ben & Friends genoeglijk in een boot muziek zaten te maken. Deze bende van Ben spelen Ierse en Schotse folk, ballads, meezingers, kortom alles wat naar muziek riekt. Elke tweede dinsdagavond van de maand kun je deze muzikanten aantreffen in café de Tregter voor fijne folksessies. Het klink in ieder geval uitnodigend genoeg om eens een kijkje te nemen.

img_1076

Daarna een stukje over de drukke Pelikaanstraat richting de Oude Rijn. Daar stond Troubadour Bart bij de Kerkbrug, die zoveel mensen om zich heen had verzameld dat hij voor ons niet meer zichtbaar was. Dus snel doorgelopen naar de Hooglandse Kerkgracht, het jaarlijkse toneel van Beelden in Leiden. Maar dit keer geen beelden, maar Arabische muziek en dans van Chakchouka, een Egyptische dansgroep, met begeleiding van Sattar Al Saadi. Mysterieuze klanken op een sprookjesachtige gracht, met mysterieus dansende vrouwen. Dromerig genieten van andere culturen, die veel te bieden hebben.

Een stukje verderop nog een feeërieke vertoning onder de majestueuze bomen op de gracht. Daar hing Anne Kleijne in de bomen met regenboogkleurige vleugels als een lauw genietend insect, dat het publiek minzaam groette. Een sprookjesachtig beeld op deze oude gracht, temidden van de grote oude herenhuizen.

Aan het eind van de gracht, aan de voet van de Hooglandse Kerk, speelde Simon Oak, een singer-songwriter maar ook een begenadigd gitarist. Relaxte muziek in deze bijna heilige omgeving, nog verluchtigt door de Act de Fuego, een groep jongeren met liefde voor FlowArt. Vuurspuwen met de kerk op de achtergrond doet je denken dat je in de middeleeuwen bent aangeland. 

Tot slot via de Nieuwstraat en de Burgsteeg naar de Koornbeurs, waar Musicalgezelschap De Hollandse Nieuwe een voorproefje gaf van hun nieuwe voorstelling “Hutspot, de musical, een KlapStuk”. 24 en 25 september te zien in het Best Western City Hotel op de Lange Mare. Ouderwetse liedjes, met vaart en enthousiasme gebracht door een deel van het gezelschap. Te zien aan de reacties van het publiek zit de zaal die dagen zeker vol.

En hierna besloten we om maar weer eens naar huis te wandelen, in de wetenschap dat we daarmee nog drie acts lieten lopen. Maar het was welletjes, de benen en voeten richtten zich automatisch huiswaarts. Maar volgend jaar zijn we zeker weer van de partij, bij de volgende Midnight Walk.