Categorie archief: Sport

Hoe staat het Nederlandse voetbal er voor?

Morgen begint de Eredivisie weer te draaien. Een mooi moment om eens even te kijken waar het Nederlandse voetbal staat. En welke toekomst wacht het Nederlandse voetbal (en dan bedoel ik niet de gevolgen van het virus).

Om maar met de deur in huis te vallen, het Nederlandse voetbal staat er niet erg goed voor. We doen wel alsof het allemaal prima gaat, maar de werkelijkheid is anders. Geen enkele ploeg in de Champions League, twee ploegen in de Europa League.

Dat zijn geen prestaties om van achterover te vallen. Het betekent dat onze topploegen geen aansluiting meer hebben bij de Europese top. Kan deze aansluiting nog worden gerealiseerd? Naar mijn mening gaat dit niet meer lukken, ondanks de ambitie van Ajax.

De grote Europese ploegen zijn financiële concerns, met op de achtergrond grote Amerikaanse en Arabische investeerders. Deze ploegen willen eigenlijk af van het Champions League model en willen toe naar het Amerikaanse NBA model. Een gesloten competitie waarin zo’n 18 tot 20 teams week in, week uit tegen elkaar spelen. En waarvoor Ajax net een maatje te klein is. Een dergelijke competitie heeft wereldwijd zulke enorme financiële voordelen (Chinese en Amerikaanse markten) dat de rijken doorgroeien naar superrijken. Ik denk dat deze competitie er gaat komen, buiten UEFA en FIFA om. En dat je mag kijken via een abonnement waarvoor stevig betaald moet worden.

Daarmee wordt op termijn het einde ingeleid van de Champions League, Europa League en de nieuwe Conference League. Ongetwijfeld zal er een nieuwe competitie voor in de plaats komen. Duidelijk is wel dat een aantal competities worden uitgekleed (Engeland, Spanje, Italië, Duitsland). De gevolgen zullen onvoorspelbaar zijn.

Voor Nederland lonkt de BeNeLiga. Wellicht kan daarmee meer tv-geld worden binnengeharkt. Dan even kijken naar de Eredivisie, die begint aan de Supermaand.

Mijn persoonlijke mening. Ajax vind ik geen echte stabiele ploeg. Prima spelers, maar het vernuft van Ziyech en Frenkie de Jong wordt node gemist. De echte creativiteit is een beetje verdwenen. Tel daarbij op het vertrek van Donny van de Beek en de problemen worden duidelijk. De nieuwe spits Haller gaat dit probleem volgens mij niet oplossen. De verdediging blijft matig. Ajax blijft voor mij de kampioenskandidaat, maar je moet er niet raar van opkijken als ze worden voorbijgestreefd door PSV.

PSV heeft waarschijnlijk de beste aanval van Nederland. Götze heeft gezorgd voor een creatieve impuls. Maar ook in Eindhoven is het centrum van de verdediging een kwetsbaar onderdeel. Je ziet PSV wel stapje voor stapje beter worden. Komende zondag kan de wedstrijd tussen PSV en Ajax wel eens een cruciale rol gaan spelen.

AZ komt nog net te kort voor de top. Goede ploeg zonder superspelers. AZ zal nooit de top kunnen bereiken omdat de spelers niet kunnen worden vastgehouden. Daarvoor ontbreekt de financiële basis. Net te weinig volwassenheid om de laatste stap te kunnen zetten. Dat bleek wel tijdens de laatste wedstrijd tegen Rijeka.

Feyenoord doet het ondanks de vele blessures niet onverdienstelijk. Feyenoord was nooit een ploeg met de beste spelers, gevolg van de lege kas. Desondanks is het een hele stugge en stabiele ploeg, die ineens zou kunnen opstaan. Het wachten is op een grote investeerder en het nieuwe stadion.

Tot slot, het virus kan nog roet in veel eten gooien.

Velsen – voetbal – virus

De drie v’s, daar moest ik afgelopen zondag aan denken. Nee niet de 3Js, dat is iets heel anders. Want ik moest die dag naar Velsen om verslag te doen van de voetbalwedstrijd tussen de lokale helden van de vv Velsen tegen Alphense Boys.

Voor het eerst sinds de start van het voetbalseizoen kon ik ongehinderd met de auto naar de doelplaats reizen. De voorgaande 3 weekeinden had ik telkens te maken met afgesloten rijkswegen waardoor ik aardige omwegen moest maken.
Nu kon ik dus mooi rechtstreeks naar het sportpark in Driehuis rijden.

Tijdens mijn reis kwam ik langs het bekende landgoed Beeckestijn. Veel over gehoord/gelezen vanwege allerlei activiteiten, maar nog nooit geweest. Via een grote slinger kwam ik in het dorpje Driehuis, onderdeel van de gemeente Velsen. Aan de woningen te zien een niet geheel onbemiddeld dorp.

De ontvangst was in een geheel verlaten bestuurskamer (richtlijnen RIVM) en ook op de tribune was goed aangegeven waar men wel en niet mocht zitten.

De wedstrijd was leuk om te zien en golfde over en weer. Velsen was de eerste helft was sterker, Alphense Boys deed het daarentegen na de rust beter. Door een blunder van de doelman kwam Velsen voor de pauze op een 1-0 voorsprong, maar halverwege de tweede helft maakte Alphense Boys een heel mooi doelpunt en kwam daardoor gelijk. De 1-1 was gelijk de eindstand. Gelet op het wedstrijdbeeld denk ik een terechte uitslag, hoewel de Alphense trainer daar een tikkeltje anders over dacht (dat doen de meeste trainers na afloop van een wedstrijd).

Na de nodige interviews achteraf was het weer tijd om terug te reizen. De hele middag stond de zon hoog aan de hemel en dat leidde er wel toe dat de gehele Velsense voetbalfamilie na afloop gezellig met een biertje in de hand en knus bij elkaar de wedstrijd nog eens kon nabespreken. Of wellicht kwamen er nog andere onderwerpen aan de orde, zoals de Tour de France. In ieder geval werden hier de RIVM richtlijnen ietwat uitgerekt.
Hopelijk heeft dit geen verdere gevolgen voor wat betreft het virus.

Als je de interviews wilt beluisteren, die staan hieronder. Eerst het interview met trainer Remco Tuinenburg, daarna het interview met de doelpuntenmaker, Rachad Madi.

Een bezoekje aan Smitshoek, wie wil dat niet

Afgelopen zaterdag mocht ik op bezoek in Smitshoek, tegenwoordig een wijk van Barendrecht, maar vroeger een zelfstandig dorpje aan de rand van Rotterdam.
Volgens de overlevering dankte het dorpje de naam aan de smederij, die gevestigd was op de hoek van de Charloise Lagedijk en de Smitshoekseweg (hoewel daar de vraag bij gesteld kan worden waar dan de naam Smitshoekseweg vandaan komt).

Anyway, het oude dorp ligt aan weerszijden van de A15 en wordt gekenmerkt door de dijkbebouwing, maar daar valt tegenwoordig niet veel meer van te zien.
De huidige wijk Smitshoek wordt vooral gekenmerkt door veel nieuwbouw en van het oude dorp is niet veel bewaard.

Maar ik moest daar niet zijn voor de bezichtiging van het oude en nieuwe dorp. Ik moest zijn bij de vv Smitshoek, een hele grote voetbalvereniging die in 1960 werd opgericht met wel zo’n 1500 leden. Door de grote nieuwbouw heeft de vereniging een grote en bloeiende jeugdafdeling. Enkele bekende oud-leden zijn Denzel Dumfries, Guyon Fernandez (weer teruggekeerd op het oude nest) en Dylan Vente.

Specifiek gesproken was ik daar om voor Studio Alphen verslag te doen van de wedstrijd Smitshoek – ARC. Beide teams hadden de eerste competitiewedstrijd overtuigend gewonnen en ARC-coach Mark Evers vond deze wedstrijd een goed eerste ijkpunt om te zien waar zijn team stond.
Welnu, daarop kreeg hij een positief antwoord want ARC was duidelijk de bovenliggende ploeg en won uiteindelijk verdiend met 0-3.
Daardoor staat ARC nu ineens op de eerste plaats van de Hoofdklasse A. Zaterdag wacht de ontmoeting met de ploeg van de familie Sneijder, DHSC uit Utrecht. Dit is een kampioenskandidaat en iedereen is benieuwd hoe ARC het er tegen deze tegenstander af zal brengen.

Bekijk hieronder mijn interviews na afloop van de wedstrijd met coach Mark Evers en Vincent Tel, een aanvaller op de weg terug na een langdurige blessureperiode.

De samenvatting van de wedstrijd kun je ook zien.

Hoe laat je de Parmezaanse kaas van je roggebrood eten

Een interessante vraag die gisteravond werd beantwoord door de Italiaanse voetbalploeg. Die vrat namelijk het Nederlandse roggebrood, heerlijk belegd met goudgele Parmezaanse kaas, als een stel drommelse muizen helemaal kaal.

Naar mijn idee konden de voortekenen al worden gezien bij de gewonnen wedstrijd tegen Polen. Want daar was ook al geen echt sprankelend Oranje te zien.

Waar ging het mis

Er is inmiddels al flink geanalyseerd door vele experts en non-experts. Zelf zag ik in de eerste plaats een veel frisser en fitter Italië, dat de meeste duels won en Oranje op veel gebieden aftroefde. Misschien waren de Italianen erop gebrand om het gelijke spel tegen Bosnië-Herzegovina uit te vlakken en het thuispubliek te laten zien dat er een echt team staat.

Vervolgens begreep ik de opstelling van Wijnaldum als rechteraanvaller niet helemaal. Wijnaldum is geen vleugelflitser en dat werd ook wel duidelijk. Meestal trok hij wat naar binnen toe waardoor de vleugel helemaal vrij kwam. Mogelijk was het de bedoeling dat Hateboer zich daar naar hartelust kon uitleven, maar dat was buiten de waard gerekend.

Italië startte feitelijk met een driemansverdediging, waarbij de oude rot Chiellini zowel het centrum als de zijkant bestreek. Daardoor kon de linkerverdediger Spinazzola zich helemaal vrij maken voor de aanval langs de krijtlijn. Hateboer werd daardoor geconfronteerd met twee tegenstanders, genoemde Spinazzola en aanvaller Insigne. Hier kwamen veel goede voorzetten uit voort. Onderstaande foto laat zien welke ruimte er was.

Je ziet Spinazzola de bal opdrijven, Hateboer moet naar hem toe waardoor een gat in zijn rug ontstaat, waar Insigne in duikt. Wijnaldum en de Roon zijn te laat voor de ondersteuning.

Eenzelfde situatie zag ik vorige week bij de wedstrijd De Graafschap O21 tegen Alphense Boys O21. Ook daar werd de Boys verdediging compleet ontregeld door de sterk opkomende en hoog staande linkerverdediger. De Boys begonnen met een 4-3-3 opstelling en veranderden dit na de rust in een 4-4-2. Door de versterking van het middenveld was het gevaar over links helemaal bezworen.

Had Oranje dit ook kunnen doen? Bij Oranje bestond het middenveld eigenlijk alleen maar uit de Roon en de Jong, omdat zowel Wijnaldum als van de Beek ver naar voren speelden. Het gevolg was dat het Oranje middenveld compleet werd overlopen, mede door een uitblinkende Locatelli.

De vervanging van van de Beek door aanvaller Bergwijn was opportunistisch, maar geen oplossing. Want de zwakte op het middenveld werd hiermee niet opgelost.

Een ander probleem was dat Italië ver uit elkaar speelde. De drie verdedigers stonden bij de opbouw ver uit elkaar en gaven Oranje daardoor weinig kans om druk te zetten. Daar kwam bij dat de passing van de Azzurri prima was en ze vanuit de verdediging direct naar voren speelden.

Nederland kwam daarentegen niet aan opbouwen toe. Veldman is geen opbouwende speler en omdat ook Hateboer en Aké niet naar voren konden trekken ging veel passes de mist in. Door het flexibel spelende Italië werd Oranje helemaal uit elkaar getrokken waardoor heel veel ruimten kwamen die goed werden benut door de Italianen.

Kortom, Nederland werd geconfronteerd met een heel modern spelend Italië en had daar geen antwoord op. Duidelijk werd dat een speler als Blind heel erg wordt gemist, vanwege zijn kwaliteiten met een inspelende pass. Ook zat er weinig diepgang in het Nederlandse spel. Enerzijds omdat er niemand diep ging (en als dat een keer wel gebeurde, dan kwam de bal niet), anderzijds omdat er weer veel breed werd gespeeld.

11 oktober speelt Nederland de volgende wedstrijd in het kader van de Nations League tegen Bosnië-Herzegovina. Er zal dan heel goed moeten worden nagedacht over de strijdwijze. De Bosniërs hebben nu gezien hoe je Oranje kunt lam leggen.

De kop is eraf, de bal rolt weer

Gisteren was het dan zover, voor het eerst sinds 8 februari, kon ik weer verslag doen van een heuse competitiewedstrijd in voetballand. Zeven maanden lang waren de ballen keurig in de netjes opgeborgen gebleven.

En nu was het weer tijd om uit het rag te kruipen. Op naar Emmen voor de wedstrijd van Alphense Boys tegen de plaatselijke trots. Nee, niet het ‘grote’ FC Emmen, maar het echte vv Emmen. Wiens veld onmiddellijk achter het stadion ligt.

Rond een uur of tien in de auto, richting het verre Emmen. Want je moet toch wel een uurtje van tevoren aankomen om de opstelling door te nemen, wat gesprekjes hier en daar en uiteindelijk verbinding maken met de studio. Gerrit, de cameraman van Studio Alphen, was er ook voor een samenvatting. Samen doen we na afloop van de interviews op camera.

Rond één uur had ik het veld bereikt. Het onderkomen van de vv Emmen heeft iets provenciaals, zoals ook clubs in het dorpse Randstad soms hebben. Geen grote dure bestuurskamer, geen nieuw voetbalcomplex en een ietwat verouderde tribune. Niet het voetbalcomplex van een hoofdklasser. Maar daar waren goede redenen voor vanwege plannen, die uiteindelijk niet doorgingen. Zoals een nieuw stadion voor FC Emmen en een daaraan gekoppelde herinrichting van het gehele sportcomplex. Maar dat gaat voorlopig niet door.

Wat resteert is de Drentse, of moet ik zeggen Emmense, gastvrijheid en vriendelijkheid. Bij het binnentreden van de bestuurskamer moet je de handen even reinigen en je naam op een registratieformulier invullen. Zo hoort het officieel, maar daarna zit iedereen gezellig met elkaar aan de grote tafel.

Het publiek dat massaal op de tribune plaatsneemt vanwege de regenbuien, doet helemaal niet aan de 1.5 meter regel. Gezellig met zijn allen op de tribune en af en toe loeien vanwege een vermeende scheidsrechterlijke dwaling. En natuurlijk de plaatselijke helden stevig aanmoedigen.

De wedstrijd was spannend, niet per sé kwalitatief hoogstand, maar de vele doelpunten en de spanning tot de laatste minuut maakten het geheel tot een aangename wedstrijd.

Na de interviews weer in de auto terug om even na zevenen weer de sleutel in het huisslot te kunnen steken.

De kop is eraf, de bal rolt weer en voorlopig zit ik elk weekend weer volgeboekt met het vooruitzicht op interessante wedstrijden.

Hieronder kun je luisteren naar de interviews die ik na afloop had met trainer Remco Tuinenburg en verdediger Noah Barendse.

Feyenoord, de dood of de gladiolen? (deel 5 – slotakkoord)

Vandaag het voorlopig laatste stuk over Feyenoord. Een verhaal in 5 afleveringen, waarin de grote vraagtekens wat mij betreft overeind blijven.

Ik heb het gehad over de verdediging, het middenveld, de aanval en het transferbeleid. Ik heb geconstateerd dat de verdediging vooralsnog de achilleshiel van Feyenoord is. Ik heb geconstateerd dat er voor heel veel miljoenen de afgelopen jaren aan spelers is verkocht en dat er voor veel minder is gekocht. De transferpot zou ruim 20 miljoen moeten bevatten.
Ik heb geconstateerd dat er deze zomer voor 18 miljoen is verkocht en dat er tot nu toe voor 300.000 euro is gekocht. Met de genoemde transferpot er bij zou er dus 38 miljoen aan middelen moeten zijn.
Ik constateer dat het kennelijk heel lastig is om voor 7 miljoen een, naar verluidt, uitmuntend Argentijns verdediger aan te trekken.

Mijn grote vraag is dan ook: WAAR IS AL DAT GELD GEBLEVEN?

Ik snap dat er geld is gestoken in het nieuwe complex op Varkenoord. Prima investering. Dat er geld is gestoken in de jeugdopleiding. Prima investering. Maar laten we zeggen dat de helft van die 38 miljoen daaraan is opgegaan. Dan nog zou er ruim 15 miljoen overblijven.

De conclusie kan dan ook niet anders zijn dat dat er een grote chaos binnen Feyenoord heerst. Waarin niet duidelijk is wat het beleid is, wie er leiding geeft en wie de lijnen uitstippelt. Als ik nu hoor dat Van Bodegom, de president-commissaris, zich bezig houdt met transfers, maar dat ook de interim technisch directeur Troost (overigens ook een commissaris) dat ook doet, geholpen door Kuyt en spelersmakelaar Jansen, dan denk ik “wat zijn dat voor amateuristische prutsers daar in Rotterdam-Zuid”.

Als ik zie dat de directie van Feyenoord bestaat uit de interim technisch directeur Troost, commercieel directeur Koevermans en stadiondirecteur van Merwijk, dan valt het amateurisme nog meer op. Er zijn dus vacatures voor een algemeen directeur, een technisch directeur en de functie van financieel directeur bestaat zelf helemaal niet. En vooralsnog niemand is bereid gevonden om die functies in te vullen. Ik denk dat dit wel iets zegt over wat Feyenoord te bieden heeft. Wat een verschil met de andere Nederlandse topclubs, die er telkenmale in slagen om de topfuncties goed ingevuld te krijgen.

Wellicht is het dan ook geen toeval dat de sponsoring bij de andere clubs relatief gezien meer oplevert dan bij Feyenoord. Ondanks de grote achterban lukt het niet om een echt grote shirtsponsor binnen te halen, waarschijnlijk vanwege het ontbreken van een visie.

Goed, dat geconstateerd hebbende, wil ik afsluiten met de ploeg. Want daar draait het allemaal om.

  • Verdonk is inmiddels vertrokken, via FC Twente straks naar de VS.
  • Van der Heiden staat op de wachtlijst voor verkoop. Ben erg benieuwd waar hij terecht gaat komen.
  • Sven van Beek, nu geblesseerd, is van onvoldoende kwaliteit voor een topverdediging. Nog een seizoen reserve en dan maar verkopen.
  • Botteghin, ook niet meer de topverdediger, heeft nog een contract voor komend seizoen. Mijn advies: verkopen in de winterstop, voordat hij volgend jaar gratis de deur uitloopt.
  • Vente is inmiddels verhuurd. Prima voor zijn ontwikkeling, maar de verhuur is een seizoen te laat. Ik betwijfel of hij ooit het niveau voor de top gaat halen.
  • Ayoub gaat het volgens mij ook niet redden. Dat wordt een ‘ontevreden’ bankzitter, die in de winterstop wil vertrekken. Mijn zegen heeft hij, het is beter voor hem (laten we het drama Sofyan Amrabat niet vergeten).

Als je mij vraagt naar mijn favoriete opstelling, dan ziet die er zo uit

Vermeer
KarsdorpBotteghinHaps
TapiaFer
Kökcü
BerghuisJörgensenLarsson

Op de reservebank: Bijlow, Malacia, Geertruida, Nieuwkoop, Johnston en van Beek. Voor het middenveld Kelly, Burger, Ayoub en Toornstra. Voor de aanval Sinisterra, Narsingh en Bannis.

Maaaarrrr…….. grote gevaren liggen op de loer voor het volgende seizoen. Want Karsdorp en Ié zijn gehuurd en zullen ongetwijfeld bij goed presteren weer verdwijnen. Het contract met Tapia loopt volgend jaar af en die is dus ook verdwenen (geheel gratis dankzij het overweldigende inzicht van interim technisch directeur Troost). Fer heeft een contract voor een jaar en de vraag is of hij doorgaat of dat hij ook verdwijnt. Berghuis heeft al aangegeven weg te willen, dus die zal waarschijnlijk volgend jaar ook wel gaan (levert dan nog wel veel geld op, maar we weten inmiddels wat daarmee gebeurt).

Kortom, bijna de halve ploeg kan zo maar vertrekken. En zonder geld blijft het dus hannesen met die club daar in Zuid.
Overigens heb ik er wel vertrouwen in dat Feyenoord de derde plaats kan bereiken, want wat ik tot nu toe gezien heb zijn een creatief middenveld, gekoppeld aan een creatieve voorhoede. Er worden veel kansen gecreëerd, maar de afronding laat te wensen over.

Conclusie: Als het lukt om de Argentijnse verdediger Senesi te halen en plaatsing voor de groepsfase Europa League, dan ziet het er voor dit seizoen redelijk uit. Mogelijk kan met het extra geld uit de EL nog een goede spits worden aangetrokken.
Dit seizoen lukt dan wel, maar het volgend seizoen gaat dan opnieuw een worsteling worden.

En het stadion dat, vraagt u nu. Wat moeten we daarmee? Vooralsnog voldoet de Kuip, maar als je naar de toekomst kijkt dan is een nieuw, modern en klantvriendelijk stadion een must. Maar de voetbalclub dient daar naar mijn mening niet in te investeren. Laat dat maar aan anderen over.

Dit was het laatste artikel over Feyenoord. Natuurlijk komen er nog wel wat analyses in de komende tijd, maar dan op basis van de verrichtingen.

Hand in hand blijft voorlopig nog intact en kan zelfs komend seizoen nog wel eens gaan schijnen.

Feyenoord, de dood of de gladiolen? (deel 4)

Vandaag wil ik het hebben over de handel en wandel van de Rotterdamse club op de transfermarkt. We weten dat Feyenoord al jarenlang gebukt gaat onder schulden, die ooit in een grijs verleden zijn ontstaan. Die schulden zorgen er kennelijk telkens weer voor, dat niet kan worden geïnvesteerd in spelers. En als er al geïnvesteerd wordt, dat is dat meestal niet echt super gelukkig en worden spelers vaak met verlies van de hand gedaan (enkelen uitgezonderd).

Laten we eens beginnen bij het seizoen 15/16.
Toen werd er flink geld binnengeharkt met de verkoop van Clasie, Boëtius, Manu en te Vrede. Opbrengst bij elkaar 18,8 miljoen euro.
Van dat geld werd 10,5 miljoen gebruikt voor de aankoop van Vejinovic, Botteghin, Michiel Kramer (bekend van de broodjes kroket), Gustafsson en Tapia.
Vejinovic werd later met 2,25 miljoen verlies verkocht, op Gustafsson werd 500.00 verlies geleden en op Kramer 1,5 miljoen (want die liep zonder contract de deur uit).
Drie van de vijf aankopen werden dus weer met verlies van de hand gedaan. Het waren mislukte spelers en de vraag is hoe dat kan. Was de aankoop verkeerd of zit er in het technisch team iets fout waardoor spelers niet goed kunnen slagen bij Feyenoord.
De totale winst in het seizoen 15/16 was 8,3 miljoen euro.

Het seizoen 16/17 was wat rustiger. Weliswaar zat er 8 miljoen in de knip, maar er werd voorzichtig ingekocht. Jörgensen kwam voor 3,5 miljoen, Berghuis werd gehuurd en doelman Brad Jones kwam transfervrij binnenwandelen.
Dat seizoen werden Lex Immers en Achahbar voor 2,6 miljoen verkocht.
De transfers zorgden dus voor een verlies van 900.000 euro in het seizoen 16/17.

Een jaartje later, het seizoen 17/18.
De huur van Berghuis smaakte naar meer en hij werd voor 6,5 miljoen overgenomen van Watford. Haps kwam binnen voor 6 miljoen en St. Juste voor 4,8 miljoen. Daarnaast werd voor Amrabat 4 miljoen betaald, net als voor Larsson. En Boëtius kwam weer terug voor 1,5 miljoen. Een totale investering van 26,8 miljoen.
Nou gaat het ergens op lijken, zou je denken. Ware het niet dat er voor 33,3 miljoen werd verkocht. Karsdorp vertrok voor 16 miljoen naar Italië en Kongolo voor 15 miljoen naar Frankrijk. Verder vertrok Elia voor 1,1 miljoen, Woudenberg voor 700.000 en Hahn voor 500.000.
Kortom, opnieuw een winst van 6,5 miljoen over het seizoen 17/18.

Inmiddels zou er dus bijna 14 miljoen in de kas moeten zitten, maar helaas pindakaas, dat blijkt dus niet zo te zijn. Want in het seizoen 18/19 werd slechts voor 2 miljoen in nieuwe spelers geïnvesteerd, te weten de jonge Sinisterra. Wel kwamen Delle en Ayoub gratis binnen wandelen en werden Martina en Clasie gehuurd.
Aan de verkoopkant werd 8,95 miljoen binnen geharkt. Boëtius werd voor 3,5 miljoen de deur uitgedaan (2 miljoen winst), Amrabat werd voor 2.5 miljoen verkocht (1,5 miljoen verlies), Vejinovic vertrok voor 1,25 miljoen (2,25 miljoen verlies) en Gustafsson vertrok voor 1 miljoen (0,5 miljoen verlies). Daarnaast vertrokken Basaçikoglu en Hamer voor samen 700.000 euro. Op onze Bilal werd 3,1 miljoen verlies geleden.
Al met al een positief handelsresultaat van 6,95 miljoen.

De kas was dus flink gespekt want al met al zou er nu 20,85 miljoen in de transferkas moeten zitten. Kun je leuke spelers mee aantrekken, zou je zo denken.
Maar opnieuw blijkt dit niet waar te zijn, want dit seizoen is voor 300.000 euro uitgegeven aan een nieuwe spelers, te weten Johnston. Ter was gratis, Kelly was gratis, Narsingh was gratis en Karsdorp wordt gehuurd.
Daartegenover staat 18 miljoen aan verkopen, namelijk voor Vilhena en St. Juste.
Ja, je leest het goed, er is dus een winst van geboekt. Dat betekent dat de transferpot nu zon 38,55 miljoen zou moeten bevatten.

Nou weet ik ook wel dat deze rekensom ietwat gemakkelijk is want er zijn allerlei partijen die meedelen in de opbrengst van verkochte spelers.
Maar toch, er is dus gewoon bijna 40 miljoen verdwenen in een bodemloze put, waarvan kennelijk het einde nog niet in zicht is. Want er is nog steeds geen geld voor het aantrekken van spelers, die van Feyenoord weer een waardige opponent kunnen maken in de strijd om het kampioenschap, met Ajax en PSV.

Mijn conclusie kan dan ook niet anders zijn dat dat Feyenoord kennelijk onvoldoende professioneel wordt geleid. Dat is niet alleen de schuld van van Geel, maar dat kan de hele top van de club zich aantrekken, inclusief de raad van commissarissen. Als Feyenoord een beursgenoteerd bedrijf was geweest dan hadden de aandeelhouders al lang heel hard aan de bel getrokken over zoveel waanzin. Mogelijk was de club al een keer failliet gegaan, want het lijkt er nu op dat elke geldschieter een flinke vinger in de pap wil hebben of heeft gehad.
Chaos heerst dus bij Feyenoord en zal nog wel even blijven.

Morgen schrijf ik nog een laatste analyse over de organisatie en trek ik de finale conclusies.

Feyenoord, de dood of de gladiolen? (deel 3)

Na de verdediging en het middenveld te hebben besproken, is dan nu de tijd aangebroken om de aanval van Feyenoord eens onder de loep te nemen.
Feyenoord speelt meestal in een 4-3-3 formatie met twee vleugelspitsen en een centrumspits. Dat betekent dat je minimaal vier vleugelspitsen en twee centrumspitsen moet hebben. Maar liefst nog een paar meer, voor alle zekerheid.

De volgende aanvallers staan onder contract:

  • Sam Larsson (26 jaar – linksbuiten)
  • Emil Hansson (21 jaar – linksbuiten)
  • Steven Berghuis (27 jaar – rechtsbuiten)
  • Luciano Narsingh (28 jaar – rechtsbuiten)
  • Luis Sinisterra (20 jaar – rechtsbuiten)
  • Nicolai Jörgensen – (28 jaar – centrumspits)
  • Dylan Vente (20 jaar – centrumspits)
  • Naoufal Bannis (17 jaar – centrumspits)

Op het oog kun je met dit aantal spelers het seizoen doorkomen. Maar als je naar de kwaliteiten kijkt dat wordt het iets anders.

Van Emil Hansson loopt volgend jaar het contract af. Deze jongeling heeft het afgelopen seizoen uitstekend gedaan bij RKC in de Keuken Kampioen Divisie. 44 wedstrijden gespeeld, 13 keer gescoord en 12 assists. Dat zijn cijfers die er niet om liegen. Maar toch maakte hij in de oefencampagne geen indruk en kon hij niet laten zien wat nou zijn kwaliteiten zijn. Ik ben bang dat hij voor de top van de Eredivisie tekort komt, maar in een divisie lager prima meekomt. Wellicht kan hij nog een miljoentje opbrengen voordat hij volgend jaar gratis de deur uitloopt. Verlenging van contract lijkt me zinloos.

Eigenlijk geldt hetzelfde voor Dylan Vente. Jong en geen onverdienstelijk voetballer, maar niet de spits van een topclub. Die potentie zit er gewoon niet in en hoewel zijn contract nog tot 2022 doorloopt denk ik dat een verkoop voor tussen de 1 en 2 miljoen nog het meest verstandig is.

Bannis, een jong talent, moet bij de selectie blijven om ervaring op te kunnen doen en te kunnen ruiken aan de ‘grote jongens’. Een talent moet je, zeker als die pas 17 jaar is, de tijd geven om te kunnen groeien. Af en toe invallen is dan het credo.

Sinisterra ontpopt zich dit jaar als een uitstekend rechtsbuiten. Jong en onervaren speelt hij heerlijk onbevangen. Maakt fouten, maar kan ook ineens drie man uitspelen. Een genot om naar te kijken. Hij kan een voetballer worden waar het stadion voor op de banken gaat staan.

Met Larsson ben ik inmiddels wel een beetje klaar. In de dop een uitstekend voetballer, dat heeft hij bij Heerenveen wel bewezen. Maar het wil er maar niet uitkomen. Sporadisch laat hij zijn klasse zien en dat is te weinig. Foppe de Haan, zijn oude trainer, vroeg zich recentelijk af of hij eigenlijk wel een topvoetballer wil zijn. Zijn contract loopt nog tot 2021 en als hij dit jaar weer zo weinig laat zien, dan moet hij volgend jaar worden verkocht. Met een beetje mazzel brengt hij nog tussen de 6 en 8 miljoen op.

Narsingh is nog een beetje onduidelijk wat hij kan toevoegen. Hij is snel en behendig, maar scoort niet echt veel. Heeft het vorige seizoen amper gespeeld en moet zich helemaal opnieuw bewijzen. Kortom, een groot vraagteken.

Voor Jörgensen geldt een beetje hetzelfde. Vorig seizoen amper gespeeld roept de vraag op of hij ooit nog weer op zijn oude niveau kan terecht komen. Zo niet, dan ook volgend jaar verkopen. 15 miljoen zit er dan helaas niet meer in. Jörgensen is feitelijk een prima ouderwetse spits, sterk, goed in het kaatsen, scorend vermogen. Hopelijk kan hij weer aanhaken en ons weer met vele goals op de banken laten dansen.

En over Berghuis hoeven we het niet meer te hebben. Blijft nog een jaar en vertrekt dan voor meer dan 20 miljoen richting buitenland. Het zij hem gegund.

In het huidige voetbal moet je een dynamische voorhoede met veel snelheid, positiewisselingen en diepgang hebben. Gelet hierop vind ik de combinatie van Sinisterra met Berghuis en Larsson heel goed. Met Kökcü er vlak achter. Tegen Dinamo Tbilisi zagen we waartoe deze combinatie in staat is. Maar helaas was de magie tegen Heerenveen al weer verdwenen.

Toch geloof ik dat Feyenoord een prima voorhoede op de been kan brengen. Misschien nog een tweede spits er bij als vervanger/invaller van Jörgensen.
Over de aanval maak ik me dan ook niet zo veel zorgen.

Morgen bekijk ik het transferbeleid van de afgelopen seizoenen eens om te zien wat daar fout is gegaan.

Feyenoord, de dood of de gladiolen? (deel 2)

Gisteren besprak ik de stand van zaken betreffende de verdediging van Feyenoord. Vandaag wil ik het hebben over het middenveld.

Als we uitgaan van een 4-3-3 opstelling, dan zijn er dus 3 middenvelders per wedstrijd nodig. Wil je goed kunnen wisselen, dan zul je toch minstens 6 middenvelders moeten hebben, waarvan enkele aanvallend en enkele defensief ingesteld moeten zijn. Handig is het ook om minstens 2 controleurs te hebben, die goed zijn in het brengen van rust maar die ook kunnen strooien met slimme passes. De volgende middenvelders staan op de loonlijst:

  1. Renato Tapia (24 jaar)
  2. Leroy Fer (29 jaar)
  3. Yassin Ayoub (25 jaar)
  4. Orkun Kökcü (18 jaar)
  5. Wouter Burger (18 jaar)
  6. Jordy Wehrmann (20 jaar)
  7. Achraf el Bouchataoui (19 jaar)
  8. Jens Toornstra (30 jaar)
  9. Liam Kelly (23 jaar)

Nuchter beschouwd is dit een mager middenveld voor een club, die pretendeert tot de top te horen. Er lopen slechts drie spelers met voldoende ervaring rond, die een wedstrijd kunnen sturen. Dat zijn Fer, Toornstra en Tapia. Fer heeft in de eerste paar wedstrijden laten zien van grote waarde te kunnen worden als hij weer helemaal fit is. Lichamelijk sterk, rust aan de bal, overzicht en een goede passing. Voor mij is het onduidelijk geweest waarom Tapia altijd als minkukel is behandeld. Het is een uitmuntend voetballer met veel internationale ervaring. Weliswaar soms risicovol aan de bal, maar als Frenkie de Jong dat doet vinden we het geweldig. Maar als Tapia het doet dan is ie ineens een slechte voetballer. Hij is feitelijk de enige middenvelder bij Feyenoord met het vermogen om slimme steekballen te geven of geweldige lange ballen richting vleugel en een man die kan wegdraaien bij zijn tegenstander. Sterk ondergewaardeerd en wat die idiote Troost ooit bewogen heeft om te roepen dat hij moet verdwijnen, geeft ongeveer het verstandelijke niveau aan van de directie van deze grote club. Volgend jaar mag hij gratis weglopen dankzij het slechte management.
Kökcü is het grote talent dat diepgang heeft, kan scoren en in de kleine ruimte kan combineren. Feijenoord zal nog veel plezier aan deze jongen beleven. Van Wouter Burger ben ik minder zeker. Velen roepen dat hij het grote talent is maar ik vermoed dat dit meer gebaseerd is op het feit dat hij uit een echte Feyenoordnest komt. Burger is groot en sterk en zou in de toekomst op het middenveld kunnen heersen, maar in tegenstelling tot Kökcü heeft hij het nog niet echt laten zien.
Toornstra is een in wezen relatief beperkte voetballer met een gigantisch loopvermogen en een enorme werklust. Daardoor kan hij bij een goede passing in scoringspositie worden gebracht. Dat is zijn sterke punt. Daarnaast kan hij ook verdedigend aardig uit de voeten.
Ayoub vind ik onvoldoende voor een topclub. Past bij een goede middenmotor. Kwam gratis binnenlopen, want als hij 1 euro had moeten kosten dan stond hij nu waarschijnlijk niet in het Feyenoord shirt. Ongetwijfeld een giftig mannetje op de training, maar ik zou hem verkopen.
Liam Kelly is de nieuwe ster aan het firmament, maar tot nu heeft hij het in de oefenwedstrijden nog niet kunnen waarmaken.

Als ik mag kiezen, dan zou ik kiezen voor een middenveld met Tapia, Fer en Kökcü. Twee controlerende mensen en een diepgaande middenvelder. Tapia voor de slimme passes en de scherpe tackles om de bal weer te veroveren en Fer als alles overziende controleur. Toornstra komt onmiddellijk hierna in beeld, want voor de jonge Kökcü zullen drie wedstrijden per week ongetwijfeld nog iets te zwaar zijn. Ook Burger is een goede wisselspeler, die op die manier ervaring tussen de ‘grote’ mannen kan op doen.
Kelly is dan de 3e wisselspeler en dan kunnen Wehrmann en el Bouchataoui worden uitgeleend aan een KK club om meer ervaring op te doen.

Kortom, Feyenoord heeft op papier een redelijk middenveld met ervaring, gogme, goede passing en power. Daar hoeft niet veel aan te veranderen en op basis hiervan kan de ploeg bij de top 4 meedraaien.

Morgen verder met het verhaal, dan over de aanval.

Feyenoord, de dood of de gladiolen? (deel 1)

Deze vraag heb ik me de afgelopen maanden vele keren gesteld. Want laten we eerlijk zijn, de selectie en de resultaten waren niet echt om over naar huis te schrijven. Laat staan het vertoonde voetbalspel.
Feyenoord heeft de afgelopen jaren naar mijn mening veel foute keuzes gemaakt. Kennelijk slaagt men er in Rotterdam niet in om een verstandig financieel beleid te voeren, want jaar op jaar is er geen of onvoldoende geld om de selectie op peil te houden, laat staan te verbeteren. Ook de doorstroming van de jeugd lijkt problematisch. Laten we eens naar de selectie kijken.

Centrale verdediging
Botteghin en van der Heijden waren tot voor enkele jaren aardige verdedigers, maar zijn langzamerhand afgezakt naar een bedenkelijk niveau. Weinig snelheid, weinig wendbaarheid en opbouwend al helemaal matig. Van Beek was vroeger, in zijn echte jonge jaren, een belofte. Maar op de een of andere manier is hij niet vooruit gegaan, maar achteruit. Overigens gebeurt dat met meer spelers. Een goed centraal duo is er dus niet. De net aangetrokken Johnston moet zich nog bewijzen, maar het lijkt me stug dat hij ineens de verdediging kan opkrikken tot een aanvaardbaar niveau. Het geeft te denken dat de directie hier niet meer in heeft geïnvesteerd. Wellicht kan v.d. Heijden nog voor enkele tonnen worden verkocht aan een tweede of derde klasse elders, maar dat vergroot het probleem.

Conclusie: Het centrale verdedigingsblok voldoet op geen enkele wijze meer aan het moderne voetbal. Ziet er uit als de achilleshiel van Feyenoord.


Linker verdediging
Haps is daar de eerste keus. Een redelijk verdediger, met aardig wat snelheid maar relatief weinig overzicht. Kan goed opkomen maar zijn voorzetten zijn niet altijd even goed. Niet goed genoeg voor een echte topploeg. Zijn vervangers zijn Malacia en Verdonk. Ondanks hun jeugdig enthousiasme geen hoogvliegers. Ook bij hen ontbreekt vaak het tactisch inzicht om goed te verdedigen (verkeerd gepositioneerd, domme overtredingen maken, e.d.).

Conclusie: Kan er mee door, maar voor een echte topploeg onvoldoende.


Rechter verdediging
Ik neem aan dat Karsdorp hier de eerste keus gaat worden met Nieuwkoop als back-up. Ook Geertruida kan op deze positie spelen. Karsdorp in goede doen is een uitstekende speler op deze plek, maar qua speeltijd heeft hij vorig seizoen maar net 8 wedstrijden gespeeld en het seizoen daarvoor slechts 82 minuten. Ik schat in dat het nog wel even duurt voordat hij weer op zijn oude niveau komt, zo hij dat al gaat halen. Nieuwkoop is een goed en betrouwbaar alternatief. Doet zijn werk naar behoren en krijgt daar onvoldoende waardering voor. Het huren van Karsdorp betekent dat Feyenoord volgend seizoen op deze plek een probleem gaat krijgen. Dat probleem gaat zich ook voordoen als er te veel blessures gaan komen.

Conclusie: Het meest betrouwbare deel van de verdediging, mits Karsdorp weer op zijn oude niveau terugkeert.

Morgen de volgende aflevering van “Feyenoord: de dood of de gladiolen?”. Dan komt het middenveld aan de orde.