Rust, groen en schoonheid bij de graven

Gisteren liep ik weer eens over de oude begraafplaats Groenesteeg. Deze begraafplaats werd in 1812 aangelegd op het Nieuw Bolwerk omdat de Franse bezetter het per 1813 verbood om nog langer mensen in een kerk te begraven. Op de begraafplaats, die in 1975 werd gesloten, liggen vele bekende Leidse notabelen. Burgemeesters, hoogleraren, kunstenaars, industriëlen uit vooral de 19e eeuw. Zo vind je er het graf … Lees verder Rust, groen en schoonheid bij de graven

Please Don’t Touch (part 2)

Een paar weken geleden liet ik al een deel zien van de openluchttentoonstelling Please Don’t Touch van het jonge Leidse kunstenaarscollectief ROEM. Vandaag is het tijd om de rest van deze expositie te laten zien. Op Leidens oudste en meest centrale punt de Burcht lieten twee kunstenaars zien, wat hun beleving was van de coronacrisis. Werk van Vita Kiewiet de Jonge en Annemieke Dannenberg was … Lees verder Please Don’t Touch (part 2)

Rundfunk: Jachterwachter – melige grove ongein op de camping

Rundfunk is een soort jong cabaret van twee mensen, Yannick van de Velde en Tom Kalmthout. Ze hebben aardig wat succes vergaard met een tv-serie, veel bekeken door jongeren. Hun humor is uitermate melig en volkomen absurd en idioot. Deze termen moeten worden genoemd, want iets anders is het niet. Daarnaast is het bij tijd en wijle knap grof. Feitelijk dus een typisch Nederlands product … Lees verder Rundfunk: Jachterwachter – melige grove ongein op de camping

Please Don’t Touch (part 1)

Dat was de titel van de openlucht expositie van het Leidse kunstenaarscollectief ROEM, die afgelopen week tot een einde kwam. De opdracht voor deze expositie was afkomstig van Museum De Lakenhal, die de jonge makers op deze manier een hart onder de riem wilde steken in deze barre tijden voor de cultuursector. 16 werken van 12 jonge kunstenaars met een heel verschillende achtergrond, verspreid door … Lees verder Please Don’t Touch (part 1)

Hendrik Valk en de klare lijn in Oss

Dit verhaal is al vorig jaar september geschreven maar nooit gepubliceerd. Vanwege het belang van cultuur en kleine musea in deze barre tijden alsnog. “Het volgende station is Oss” galmt het door de treinwagon. Ik nader een plaats waar ik nog nooit ben geweest en waar mijn verbeelding mij in de steek laat. Oss, waar Organon gevestigd was en waar de rookworsten vandaan kwamen. Of … Lees verder Hendrik Valk en de klare lijn in Oss

TV series in deze tijd van verveling: Perpetual Grace , LTD bij Fox

De zon, de zon, die schijnt maar door. Dat wordt op den duur ook vervelend en dat gekoppeld aan de corona dreigt de verveling toe te slaan. Wat een geluk dat Fox binnenkort start met een nieuwe uitmuntende serie. Meestal is het troep wat op die zender is te zien, maar ‘Perpetual Grace, LTD’ is een buitengewone serie met een buitenaardse kwaliteit. Een waarschuwing is … Lees verder TV series in deze tijd van verveling: Perpetual Grace , LTD bij Fox

De laatste mooie dag van het jaar. ‘Daar moeten we van genieten’.

Dat zijn de openingszinnen van “Ze zullen denken dat we engelen zijn” van Bert Natter. Het vertelt het verhaal van Alfred Ellerau, die op een mooie dag op een terras zit, in het centrum van een stad. Een knappe vrouw, Prunella Moors, komt naast hem zitten en stelt zich voor. Dan rijdt een gepantserde geldwagen het plein op, dwars door de terrassen en boort zich … Lees verder De laatste mooie dag van het jaar. ‘Daar moeten we van genieten’.

Out of Office – kunst die je nooit ziet

Kunst die je nooit, of beter gezegd, bijna nooit ziet. Dat zijn de collecties die de overheid en het bedrijfsleven hebben aangelegd. Hun eigen private kunstcollecties. Als werknemer heb je kans dat je ergens zo’n kunstwerk uit eigen collectie tegenkomt. Maar het grote publiek ziet daar weinig van. Is dat slecht? Daar kun je verschillend over denken. Als je vindt dat kunst voor iedereen zichtbaar … Lees verder Out of Office – kunst die je nooit ziet