Categorie archief: Zien

Potpourri groot succes

Samen eten is in veel culturen heel belangrijk. Het verbindt de mensen met elkaar. Het zorgt er voor dat mensen met elkaar praten. Deze gedachte was het uitgangspunt van de Vereniging Cultuurplein Lammermarkt om een eetgebeuren op te zetten. Waarbij mensen uit verschillende culturen zorgden voor kleine hapjes uit hun eigen land. Hapjes om te proeven, maar vooral om met die hapjes op je bord plaats te nemen op de banken. Naast lekker smikkelen kon je dan ook kennis maken en praten met de mensen die naast je of tegenover je zaten. Een experiment, noemde de vereniging dit gebeuren. Want niemand wist of er belangstelling voor zou zijn. Of hoeveel mensen er op af zouden komen. Potpourri werd dit eerste experiment genoemd. En, vraagt de argeloze lezer zich nu af. Hoe ging het met dat experiment. Nou, daar is maar een woord voor – geweldig. Er waren hapjes uit Turkije, Eritrea, Syrië en Peru. Bijzondere hapjes, die je niet zo gauw in winkel of restaurant tegen komt. Daarnaast was er een oer-Hollandse haringkar en poffertjes. Van alle keukens thuis dus. Voor de kinderen en ook voor de volwassenen waren er verschillende workshops. Zoals servies beschilderen, string art en kleurplaten. Ook kon je hout bewerken met een soort soldeerbout. En de clowns waren natuurlijk ook heel erg populair bij de jongste jeugd. Het was een prachtige dag. Na wat bewolking kwam de zon door en werd het nog warm op de Lammermarkt, het cultuurplein van Leiden. In plaats van de verwachte 200 mensen kwamen er uiteindelijk ongeveer 500 mensen op Potpourri af. Kortom, een groot succes voor de organisatie. Reden om al vast de datum voor een volgende editie te prikken, 15 september 2019. Als u het nu gemist heeft, kunt u het volgend jaar goedmaken.

De staat van het NL voetbal

Na de plaatsing voor de groepsfase Champions League door zowel Ajax als PSV begint langzaam weer een hosannastemming bezit te nemen van dit vreemde kikkerlandje.

Zeker toen het NL elftal in de tweede helft, na de invalbeurt van Frenkie de Jong, ineens ging draaien en alsnog de winst naar zich toe trok. Frenkie de Jong, 21 jaar oud, als verlosser van het NL voetbal? Zo wordt er al wel gereageerd.

Maar laten we even nuchter blijven en naar de feiten kijken. Ajax heeft een aantal goede wedstrijden achter de rug. Een mooie 3-1 thuisoverwinning tegen Dinamo Kiev bracht de plaatsing voor de CL heel dichtbij. Maar de uitwedstrijd eindigde in 0-0 en daarvan kunnen we zeggen dat er toch wel heel veel kansen om zeep werden geholpen. Zelfs een penalty werd gemist. Dit kun je je misschien veroorloven tegen een tegenstander als Dinamo, maar twee treden hoger ga je met een tegendoelpunt om je oren naar huis. Het lijkt er op dat Tadic over zijn eerste hoogtepunt heen is en nu gewoon een goede voetballer is. Huntelaar mist te veel kansen (hopelijk komt Dolberg weer snel in beeld) en de verdediging met Blind is, op Europees niveau gezien, gewoon gewoontjes. Blind is geen sterverdediger, alleen De Ligt en Mazraoui doen het momenteel uitstekend. De grote uitblinkers zijn Ziyech en De Jong. Maar ze krijgen tot nu toe relatief weinig weerstand, zowel in de voorronden CL als in de competitie, en ik ben erg benieuwd hoe zij zich onder druk gaan gedragen. Wedstrijden als tegen Emmen en Vitesse neem ik, sorry voor de Drenten en Arnhemmers, niet echt serieus. Belangrijk genoeg om te winnen natuurlijk, met het oog op een kampioenschap, maar de tegenstand is te matig om serieus te nemen.

Ik ben benieuwd hoe Ajax zich tegen de eerste grote tegenstander gaat manifesteren. We gaan het zien op 19 september thuis tegen AEK en op 22 september uit tegen PSV. Twee belangrijke wedstrijden in een week (geldt overigens ook voor PSV) zullen iets meer duidelijkheid geven. Overigens geef ik Ajax, als ze alles goed doen, wel een kleine kans om achter Bayern München als tweede in hun CL-groep te eindigen, voor Benfica en AEK Athene.

PSV deed het in de voorronde relatief gezien, met twee overwinningen op BATE Borisov, iets beter dan Ajax. PSV is een heel ander type ploeg dan Ajax. Het is een degelijke ploeg met een paar hele goede individuele spelers, als Lozano en Bergwijn. Die degelijkheid heeft er ook voor gezorgd dat ze in de competitie ongeslagen bovenaan staan. Soms met een paar “Duitse” goals in de laatste minuut, maar dat betekent wel dat de ploeg er tot de laatste minuut voor gaat. Een echte Bommeliaanse mentaliteit, zeg maar. Ook bij PSV is de verdediging niet het sterkste onderdeel. Zowel Dumfries als Angeliño hebben een voortreffelijke drang naar voren, maar vergeten soms om ouderwets degelijk te verdedigen. Het centrale duo is niet het snelste duo ter wereld, dus een beweeglijke en veel van positie wisselende aanval kan daar pijn doen. Er staat een degelijk middenveld, hoewel ik bij Pereiro mijn vraagtekens blijf houden bij de continuïteit. Wat dat betreft ben ik erg benieuwd naar de nieuwe aanwinst Gutiérrez. Men spreekt van de nieuwe Guardado. De aanval is het sterke punt met de eerder genoemde Lozano en Bergwijn.

PSV heeft het niet getroffen met de loting voor de groepsfase CL. FC Barcelona, Internazionale en Tottenham zijn nou niet echt de gedroomde tegenstanders, anders dan om van te verliezen. Hoe gaat PSV met deze druk om. 18 september uit tegen Barcelona en 22 september thuis tegen Ajax. Zal de ploeg bezwijken of zit er een verrassing in het vat. Eerlijk gezegd verwacht ik dat PSV als laatste in de CL-groep gaat eindigen en dat is geen schande. Dan kunnen ze zich na de winter helemaal richten op het behalen van het volgende kampioenschap.

nl-peruEn dan resteert nog het NL elftal. Een elftal in opbouw, dat de nodige tijd moet krijgen. Verwachtingen moeten we niet hebben. De tweede helft tegen Peru was leuk, maar niet meer dan dat. Al in de beginfase van de wedstrijd, waarin je er toch van uit mag gaan dat iedereen 100% gefocust is, ging de verdediging enkele malen opzichtig in de fout. Peru had toen al met enkele doelpunten voorsprong kunnen gaan rusten. Ook hier blijkt de verdediging de achilleshiel, ondanks de “dure” Van Dijk. Blind blijkt telkenmale geen echte verdediger te zijn en dat kost doelpunten. Wellicht toch kiezen voor De Vrij, samen met Van Dijk en De Ligt (of met vier verdedigers, dan met Tete of Janmaat). Het middenveld met Strootman en Wijnaldum heeft keer op keer bewezen niet te werken. Waarom deze twee dan toch steeds opnieuw aan de start verschijnen zal altijd wel een groot mysterie blijven. Nu we een nieuw team gaan opbouwen moet je de durf hebben een nieuw, jong en fris middenveld te formeren. Ik zou kiezen voor Pröpper, Vilhena en natuurlijk De Jong. En een aanval met Babel, Depay en Promes. Het 5-3-2 systeem is niet zo’n groot succes, misschien terug naar 4-3-3 of wellicht eens 4-4-2 proberen. Nu is het tijd om te experimenteren (tegen Frankrijk en Duitsland), maar straks voor de kwalificatie moet het team er staan.

Hoe dan ook, er moet gebouwd worden aan een nieuw team en dus moeten we nu nog geen resultaten verwachten. Vanavond tegen Frankrijk is een eerste proeve van bekwaamheid. Ik ben benieuwd welk team gaat starten met welk systeem en hoe het middenveld zich staande gaat houden tegen Pogba, N’Kanté en Matuidi.

Ik calculeer in ieder geval een verliespartij in. We gaan het zien de komende weken.

De heilige Rita, of de wrok van het platteland

de heilige ritaSinds een hele poos weer eens een boek gelezen. Dat moest wel vanwege de leesclub, waar ik sinds enige maanden weer aan deelneem. Dit keer stond o.a. “De heilige Rita” van Tommy Wieringa op de rol.

Deze roman speelt zich af in de streek tussen Almelo en de Duitse grens. Tommy Wieringa, van geboorte een Tukker, heeeft hier een hele tijd gewoond. Het is een streek met leeglopende dorpjes en buurtschappen, te midden van een prachtige natuur.

De hoofdpersoon is Paul Krüzen, een man van middelbare leeftijd, nooit getrouwd en samenwonend met zijn vader op een beetje verwaarloosde boerderij. Paul is handelaar in militaria. Daarvoor stroopt hij stad en land af op zoek naar handelswaar. Zijn vader is Aloïs, die door Paul verzorgd wordt. Hij heeft een soort gangreen aan zijn been.

Vriend van Paul is Hedwiges Geerdink, eigenaar van een verlopen kruidenierswinkel. Hij leeft helemaal afgezonderd van iedereen, gaat samen met Paul naar het dorpscafé en naar Club Pacha, een bordeel net over de grens. Ze kennen elkaar van kinds af aan. Samen gingen ze ook op vakantie, naar Thailand of de Filipijnen.

Het boek begint in de jaren zestig, als Aloïs trouwt met Alice Klein. Hun huwelijksreis voert o.a. naar Amsterdam, de grote stad waar Alice wel blijkt te kunnen gedijen en waar Aloïs zo snel mogelijk weer naar huis wil. De eerste kiemen van een tot mislukken gedoemd huwelijk zijn gezaaid. Niet lang daarna wordt Paul geboren.

Op een goede dag stort een landbouwsproeivliegtuigje neer in het maisveld van Aloïs. De piloot is Anton Rubin, een Rus die naar Denemarken wilde vluchten. Anton komt na zijn ziekenhuisopname bij de Krüzens in huis om verder aan te sterken en daarmee is het paard van Troje binnengehaald. Want niet veel later vertrekt Alice met Anton om nooit meer terug te keren. Haar zoon Paul laat ze bij zijn vader achter.

shu restaurantEn zo ontwikkelt zich het verhaal in het fictieve dorpje Mariënheem. In het dorp gebeurt hoegenaamd niets, de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Niet helemaal, want er komt een Chinees restaurant. Maar die gaan aan het eind ook weer weg.

Het boek behandelt eenzaamheid en isolement, want iedereen vertrekt en Paul blijft achter. Zijn moeder is weggegaan, Hedwiges gaat dood, zijn vader wordt opgenomen en hij zit alleen. Eigenlijk het verhaal van de migratie van het platteland richting stad. De ouderen blijven achter en sterven uit en zo verdwijnen dorpjes en buurtschappen, die eens hecht in elkaar zaten.

Ook de spanning tussen de verschillende culturen komt aan bod. De Chinezen bv. wortelen niet echt in de gemeenschap en dat begrijpt Paul niet zo goed. Tegelijkertijd is er een spanning tussen oost en west. Rusland was de vijand, is de vijand en zal altijd de vijand blijven. Maar ook de spanning tussen het oosten, het ‘boerenland’ en het westen (de Randstad) zit in het verhaal verweven. En daarbij hoort de verandering in de wereld. De intrede van het internet, smartphones en meer van dat soort zaken. Mensen zijn alleen nog geïnteresseerd in het mobiele schermpje.

Wieringa beschrijft het allemaal in mooie, eenvoudige en goed leesbare zinnen. Daarbij heeft hij een prachtig taalgebruik. Ik denk dat hij dit vanuit zijn hart heeft geschreven, dat proef je aan alles. Het doet pijn om de teloorgang van wat eens was, te aanschouwen. Het doet pijn om een dorpscultuur met zijn onderlinge samenhang te zien verdwijnen.

En het wordt duidelijk waarom er uiteindelijk wrok ontstaat tegen een wereld, die niet meer te begrijpen is. Een wereld waar je geen enkele invloed meer op hebt. Daarom is het ook een belangrijk boek, aldus Jiska van scholieren.com. Want veel mensen begrijpen niet waarom mensen wonend in streken zoals die waar Paul woont, stemmen op partijen als de PVV. Dit boek laat je meevoelen met de pijn van de achterblijvers, zonder sentimenteel te worden.

langeveen

Juliet, Naked – een vermakelijke romantische komedie 😍😍😍

Juliet posterAls het weer weer wat minder wordt, dan komt automatisch de bioscoop weer in beeld. Maar dan blijkt dat je net in een soort overgangsfase zit qua films. Van de zomerperiode met veel kinder- en gezinsaanbod tot de start van het nieuwe filmseizoen in september (dan komen meer premières los).

Het was dus even goed kijken wat er precies draait en we kozen voor “Juliet, Naked”. Een romantische komedie, die zich in het huidige Engeland afspeelt.

De film begint met een video op een website van Duncan (Chris O’Dowd), die hij heeft opgezet voor een min of meer uit het beeld verdwenen singer-songwriter, Tucker Crowe (Ethan Hawke). Duncan is een mega-fan van Tucker en in zijn video vertelt hij in het kort de geschiedenis van deze muzikant. Hij doet dat als een geobsedeerde expert, die is blijven hangen in één album met de titel “Juliet”. De inspiratie voor dit album was een pijnlijke liefdesaffaire van Tucker, die zo pijnlijk was dat hij verdween. Zijn smachtende fans in de steek latend. Dat is althans wat Duncan na grondig onderzoek gelooft.

Het lijkt dan even dat de film draait om Duncan, maar nee, daar komt zijn vriendin Annie (Rose Byrne) in beeld. Eigenlijk is ze en soort bijwagen voor de in Tucker geobsedeerde Duncan. Dan ploft er een envelop in de brievenbus, gericht aan Duncan. Maar Annie maakt hem per ongeluk open en het blijkt een akoestische versie van het album “Juliet” met de titel “Juliet, Naked”.

Duncan is weer helemaal in de zevende hemel en vind eigenlijk dat er een soort wereldwonder is geschied. Een nieuw album van Tucker, geweldig. Annie reageert door een kritische recensie van het album op Duncan’s website te plaatsen. U begrijpt, dat leidt tot enige spanning in huize Duncan/Annie.

Door toeval reageert Tucker op deze recensie en er ontwikkelt zich een internetrelatie tussen Annie en Tucker. Terwijl Duncan stiekem een affaire heeft met en dweperige nieuwe docente op zijn school, komt Tucker naar Engeland en ontmoet Annie.

Van hieruit ontwikkelt zich een hele aardige komedie, die de zaken vooral vanuit het vrouwelijke perspectief benadert. Rose Byrne speelt verrukkelijk en krijgt mooi weerwerk van Ethan Hawke. Chris O’Dowdals emotioneel idioot verdwijnt wat naar de achtergrond maar zorgt af en toe nog wel voor de komische noot.

“Juliet, Naked” is zeker geen meesterwerk, maar is vooral een amusante komedie die hier en daar de spot drijft met onze moderne samenleving. Verantwoordelijkheid, relatieproblemen, blinde verering, fakeberichten zijn enkele van deze aspecten.

Als je zin hebt in een onbekommerde film, dan kan ik je “Juliet, Naked” aanraden. Nog te zien in het Leidse Trianon.

 

Lekker eten bij Catootje aan de Markt

Het is zo’n restaurantje waar je regelmatig voorbij loopt. Keer op keer weer en elke keer kijk je even naar binnen. Maar het zaakje is ‘s-middags vaak nog gesloten. Wat je dan wel weet is dat ze een mediterrane keuken hebben. Ooit begonnen als cateraar en langzaam uitgebreid richting restaurant, dat is Catootje aan de Markt.
Omdat we in het bezit waren van een paar bonnen van de AH Restaurantactie en Catootje daaraan bleek mee te doen, besloten we om afgelopen vrijdag die keuken eens te proberen.

Catootje is een relatief klein, intiem restaurant, eenvoudig van uitvoering. Door de witte betegeling van de achterkant krijg je dat mediterrane gevoel van verstreken vakanties. De bediening is informeel en vriendelijk.
Bij de AH-actie krijg je twee driegangenmenu’s voor de prijs van één. Vaak maken restaurants dan speciale menu’s voor deze actie, maar bij Catootje mag je gewoon van de kaart kiezen.

Jambon cru met gegrilde watermeloen en grapefruitmayonaise
Jambon cru met gegrilde watermeloen en grapefruitmayonaise

Ik besloot om te beginnen met een ‘jambon cru’ met gegrilde watermeloen en grapefruitmayonaise. Die gegrilde watermeloen was nieuw voor mij, had ik nog nooit gegeten. Smaakte prima, al proef je de echte watrmeloen niet meer. De rauwe ham proefde spikkelvers en was ongerookt. Pure ham dus. Een prettige binnenkomer, deze avond.

Lamstajine met ras-al-hanouti en abrikoos
Lamstajine met ras-al-hanouti en abrikoos

Het hoofdgerecht kon natuurlijk niet anders dan mediterraan zijn. Wat beter dan een echte lamstajine met ras-el-hanouti en abrikoos. Het smakelijke lamsvlees was langzaam gegaard waardoor de sappigheid behouden bleef. De smaak van de ras-el-hanouti overheerste bij de tajine, hoewel de abrikoos voor een zoete bijsmaak zorgde. Een paar erwtjes en sperzieboontjes zorgden voor de garnering.

Catootje aan de Markt - Specerijen creme brulee met granaatappelijs
Specerijen creme brulee met granaatappelijs

Als nagerecht koos ik de ‘specerijen creme brulee’ met een bolletje granaatappelijs. De creme brulee was niet helemaal goed verwarmd want de bodem was niet echt warm. Te kort in de magnetron vanwege de grote drukte, zullen we zeggen. De specerijensmaak was niet overduidelijk aanwezig. Ik proefde de smaak van speculaaskruiden. Het granaatappelijs smaakte daarentegen weer goed.

Al met al een aangename avond bij Catootje aan de Markt. Geen sterrenrestaurant, maar die ambitie straalt men ook niet uit. Gezellig een avondje uit eten in een fijne omgeving, dat is het.

Champions League – gaat het dan toch lukken?

Gaat het dan toch gebeuren? Gaan er twee Nederlandse clubs meedoen aan de groepsfase Champions League? Het lijkt er wel sterk op, nu PSV de uitwedstrijd heeft gewonnen en Ajax thuis enige afstand heeft genomen van Dynamo.

Na de aftrap bleek dat BATE in een 4-1-4-1 opstelling ging spelen. Daarbij werd onmiddellijk druk gezet op de opbouw van PSV, dat zich hier niet goed raad mee wist. PSV speelde in een 4-3-3 met de punt (Hendrix) naar achteren en werd feitelijk op het middenveld geneutraliseerd door een overtal van de tegenstander. Dit leidde tot een aantal schermutselingen voor het PSV-doel, waar na 9 minuten het eerste prima doelpunt van BATE uit voortkwam. Een klassieke aanval met een oprukkende verdediger, scherpe voorzet en een vrijstaande spits, 1-0.

De omschakeling van PSV, een cruciale fase in het moderne voetbal, verliep traag bij de Eindhovenaren. Daardoor bleef het voor de Witrussen gemakkelijk te verdedigen.
In de 35e minuut kreeg PSV een strafschop, die door Pereiro werd ingeschoten, 1-1. Na deze gelijkmaker kantelde de wedstrijd. PSV kreeg wat meer vertrouwen en durfde meer. Hendrix en Rosario kregen wat meer grip op het middenveld en Angeliño begon meer en meer met zijn rushes langs de zijlijn.

Na de pauze liggen de linies van BATE verder uit elkaar, de compactheid van de eerste 20 minuten is geheel verdwenen. Daardoor kan PSV dwingender gaan spelen en dat leidt tot een uitstekend doelpunt van Lozano, 1-2. PSV krijgt een aantal kansen om de voorsprong verder uit te bouwen, maar dat lukt niet. BATE trekt het initiatief de laatste 20 minuten weer naar zich toe, op zoek naar de gelijkmaker. Good-old Hleb slaagt erin om die te maken, mede door zwak optreden van Zoet, 2-2. Maar een minuut later staat PSV weer voor door een kopduik van Malen, 2-3. BATE probeert het nog wel, maar PSV houdt de deur dicht en verschaft zich een riante uitgangspositie met de thuiswedstrijd voor de boeg. Overigens vond ik de PSV-verdediging de zwakste schakel van de ploeg, vooral Dumfries viel erg tegen. Onzeker, weinig initiatief, veel fouten. In Eindhoven moet dit karwei afgemaakt kunnen worden.

Aajx startte overdonderend in de wedstrijd tegen Dinamo Kiev. Ik had nog niet met mijn ogen geknipperd of de bal lag al achter de Oekraïense doelman, die riant over de bal heen duikt. Foutje, bedankt! Een mooie opsteker na 2 minuten. Beide ploegen spelen 4-3-3 met de punt naar voren en dat was van Dinamo niet verwacht. Een muur optrekken voor het doel was de algemene gedachte, maar Kiev wilde gewoon meevoetballen. En na een kwartier betaalde dat zich uit. Een hoekschop, een vrijstaand spits, een kopbal en de gelijkmaker. Zo simpel kan het soms gaan.

De rest van de wedstrijd was het vooral Ajax dat de toon aangaf. Superieur in de techniek en snelheid van spel kreeg het vele kansen. Ziyech scoort via een tegenstander en Tadic doet er voor de pauze nog een goaltje bij. Deze 3-1 voorsprong komt niet meer in gevaar. Als je al kritiek kunt hebben op de Amsterdammers is het dat ze te weinig gebruik maken van de vele kansen. Ziyech speelde opnieuw de sterren van de hemel en ook Tagliafico speelde opvallend met zijn aanvallende drang. Dit in tegenstelling tot Mazraoui, die dit keer minder aanvallend vertoon had.

Minpuntje is de gele kaart voor Tagliafico, waardoor hij er in Kiev niet bij zal zijn. Ik ben benieuwd hoe Ten Hag dat gaat oplossen. Blind zou daar kunnen spelen, met Wöber centraal. De verdediging wordt wel belangrijk in Kiev, want reken maar dat de Oekraïeners de 3-1 achterstand ongedaan willen maken. Twee doelpunten volstaan. Het is dus van belang voor Ajax om zo snel mogelijk een uitdoelpunt te maken. En dan zijn de Amsterdammers ook door.

Wat een ongedacht succes voor de Nederlandse ploegen (maar we zijn er nog niet). En helaas moet ik constateren dat hierdoor de afstand tussen PSV en Ajax aan de ene kant en Feyenoord, AZ en de rest van Nederland opnieuw veel groter zal worden. Worden we dan ook zo’n voetballand waar twee ploegen de dienst uitmaken en de rest leuke opvulling is.

Ajax - Dinamo Kiev

Een tochtje rondom de Brabantse Biesbosch

In de lade van een kastje lag nog een cadeaubon, die eega had gekregen voor de Kerst van haar werkgever had gekregen. Je moet dan op een website je code invoeren en dan krijg je te zien welke geweldige dingen je allemaal kunt doen. Een bezoekje aan een avonturenpark, wellness, dierentuin of andere mooie activiteiten. Vooral activiteiten want we moeten als volk natuurlijk wel in beweging blijven.

Omdat zowel eega als ikzelf nog nooit in De Biesbosch waren geweest, besloten we om maar voor een rondvaart door de Biesbosch te gaan. Dat leek ons avontuurlijk genoeg en we waren natuurlijk ook reuze benieuwd naar de prachtige natuur van dit nationale park.

Voor de rondvaart moesten we ons melden in Drimmelen, een klein plaatsje aan de Amer, een verbindingswater tussen Hollands Diep en de Bergsche Maas. Dus togen wij op een zonnige zondagmiddag naar Brabant voor onze rondvaart.

fullsizeoutput_16baDaar aangekomen bleek de rondvaart iets anders dan we hadden gedacht. Onze verwachting was dat we met relatief kleine boten door de kreken van de Biesbosch zouden varen, maar dat bleek niet zo te zijn. Aan de kade lag de “Catharinaplaat”, een grote rondvaartboot met 3 dekken. Die niet door de kreken zou varen, maar een soort rondvaart zou maken rondom de Brabantse Biesbosch (Zuidwaard).

Omdat we al kaartjes hadden gereserveerd en we helemaal naar Drimmelen waren gereden, zijn we toch maar ingescheept en hebben we de Biesbosch vanaf een afstandje kunnen bekijken. In ieder geval hebben we kunnen zien dat het een prachtig gebied is, maar ja, dat wisten we eigenlijk al. En we zagen toch ook wel weer hele bijzondere bootjes rondvaren, zoals bv. de Blokhutboot (die kun je huren).

Geniet van de foto’s van De Biesbosch. En de volgende keer nemen we een fluisterboot vanuit Dordrecht. Want door die kreken varen, dat willen we toch nog wel een keer.

Tussenland – nieuw locatietheater van PS|theater

Vrijdag waren eega en ik getuige van de première van het nieuwe locatietheater van het Leidse PS|theater. De naam locatietheater was in dit geval heel toepasselijk, want het vond plaats in het Polderpark Cronesteyn.

Een prachtige plek om theater te maken, te midden van groen grasland, riet langs de waterkant, overvliegende ganzen, een helikopter, wandelaars, trimmers en een rustig klapwiekende reiger en een fantastische rood-gouden zonsondergang. Daar, midden in de natuur was een podium opgebouwd met een tribune voor het publiek.

De titel “Tussenland” suggereert dat er een land ligt tussen iets er voor en iets er achter. Een land op de grens van…. Maar van wat? Misschien het land tussen geboorte en dood, begin en einde. Dat zou kunnen, maar echt helemaal duidelijk wordt dat niet.

Maar daarmee zijn we wel aangeland bij het thema ‘tijd’. De tijd die verstrijkt tussen geboorte en dood. Het verleden, het nu en de toekomst. Wat betekenen deze begrippen voor een bejaarde slager, wiens verleden veel groter is dan zijn toekomst. En voor zijn zoon, waar het omgekeerde voor geldt. Of voor een man van bijna zestig, die een vriend heeft die dertig jaar jonger is. Hoe verhoudt zich hun kijk op het leven tot elkaar.
Zulke vragen en dilemma’s komen in “Tussenland” aan de orde en het is aan de toeschouwer om hier iets of niets mee te doen.

Acteurs Tijs Huys en Wil van der Meer spelen hun rol met verve en laten horen waar het om gaat. Zij rennen door het decor van de ene naar de andere plaats om elke keer weer een andere rol op te pakken. Het verhaal blijft echter wel goed te volgen.

Anders is de rol van de zes figuranten, die zwijgend en zwart gekleed door het decor schuiven. Van jong tot oud verbeelden zij mogelijk de verschillende generaties, al wordt dit nergens duidelijk gemaakt. De bewegingen die zij maken zorgen echter wel voor een zekere dynamiek. Hierdoor blijft het boeiend om te kijken want je weet niet wat er weer gaat gebeuren.

Belangrijk is ook de uitstekende muziek. Drie muzikanten in een soort glazen kas begeleiden de acteurs in zangpartijen, spetteren soms zelf in solo’s en zorgen voor een aangename ‘soundscape’ op de achtergrond.

“Tussenland” is een redelijk abstract theaterstuk, dat kracht put uit zijn omgeving. De verhalen zijn minder herkenbaar dan de eerdere voorstelling “De bubbel”. Desalniettemin is het zeker de moeite waard om uit je luie stoel te komen en te gaan kijken.

Dat kan nog tot en met 2 september, in het Polderpark Cronesteyn.

Under the Silver Lake: mooie huls, maar waar gaat dit over…

Under the Silver Lake“Under the Silver Lake” is een prachtig geproduceerde film van een dikke twee uur. Achtergrond is Hollywood, met zijn mooie natuur en zijn grote villa’s. Maar de grote vraag is waar de film nou precies over gaat.

In de beginscene zien we een koffietent met “Beware the Dog Killer” op het raam gekalkt. Sam (Andrew Garfield), een slimme en knappe jongen, wandelt naar zijn appartement. Zo’n beetje luxe complex rondom een zwembad, je kent dat wel uit andere films. Hij heeft geen werk en ook weinig geld. Vaak zit hij met een verrekijker de vrouwelijke buren te begluren. Dan verschijnt daar ineens een mooie blonde meid met een hondje, Sarah (Riley Keough). Hij maakt kennis met haar en wordt ter plekke een beetje verliefd.

Maar, de volgende dag is ze verdwenen en is haar appartement ineens helemaal leeg. Sam besluit dan ook zoek naar haar te gaan en deze zoektocht is het verhaal van deze film. Sam is gevoelig voor symboliek, voor codes en voor verborgen boodschappen. Op zijn zoektocht komt hij dit allemaal tegen. Hij ontmoet de meest krankzinnige figuren, die allemaal een vreemd verhaal hebben. Het gaat te ver om dat hier allemaal te beschrijven.

Hij gaat naar vreemde underground feesten, waar hij van meisjes in roze catsuits nieuwe aanwijzingen krijgt. En passant meent hij te worden gevolgd door de Dog Killer, ook dat nog.

En zo kijken we ruim twee uur naar een surrealistische zoektocht door de krachten van Hollywood, op zoek naar Sarah. We zien heel veel, maar worden niet veel wijzer van alle aanwijzingen en andere zaken. Daarom is de vraag ook wat de regisseur met deze film voor ogen had. Misschien is het een pastiche, want de film zit vol verwijzingen naar oude Hollywoodfilms en -sterren. Janet Gaynor wordt regelmatig genoemd, zelfs Kurt Cobain komt een paar keer voorbij.

Een echt verhaal zit er niet in. Als kijker wordt je meegesleept in de zoektocht. terwijl je hersenen proberen te ontdekken wat de logische lijn is. Maar die is er dus niet en dat is wellicht dan ook de charme van deze film. De muziek is blij vlagen prachtige Hollywood bombast (alleen het begin al is om te smullen, wat dat betreft).

Als je van een mooi verhaal houdt, dan is deze film niet voor jou. Maar als je wilt worden meegenomen op een vage reis met vage mensen met vage puzzels, dan is dit misschien de film die je anders nooit zou zien.

Under the Silver Lake, duur 139 minuten.

Met Andrew Garfield, Riley Keough (kleindochter van de grote Elvis), Riki Lindhome en Grace van Patten.

🤩🤩🤩

Gezien in het Kijkhuis, Leiden.

Andrew Garfield en Grace van Patten

Dag Europees voetbal: Feyenoord, Vitesse en AZ zwaaien hun tegenstanders uit

De rampspoed voor het Nederlandse voetbal ontrolt zich weer verder. Zowel Feyenoord als Vitesse en AZ zijn inmiddels afgehaakt voor de Europa League, nog voor deze echt is begonnen. Opnieuw zijn middelmatige clubs (OK, Basel is iets sterker) onze clubs te veel. Deze week zag ik Ajax, Feyenoord en als toetje de finale van de Supercup tussen de twee Madrileense grootmachten Real en Atlético.

Ajax speelde een uitstekende partij tegen Standard en won dik verdiend. Ziyech was de absolute uitblinker, die strooide met verrukkelijke passjes, zowel breed als diep. Ik vermoed dat er geen buitenlandse club met een grote zak geld komt, omdat Engeland en Italië qua transfers gesloten zijn, maar mocht hij alsnog vertrekken dan is dat een groot verlies voor Ajax. De Ligt fungeerde opnieuw als de grote reus die alle tegenstanders ontzag inboezemde. Blind vind ik nog niet echt een hele grote toevoeging, maar waarschijnlijk komt dat doordat hij nog maar zo kort bij de ploeg zit. De dagen na de wedstrijd klonk overal het hosanna, maar daar is het volgens mij nog iets te vroeg voor. Want de tegenstand van Standard Luik was nou niet echt denderend. Tactisch stond de ploeg slecht, zodat het voor de Amsterdammers een koud kunstje was om door de linies heen te voetballen.

Dat gaat anders worden tegen Dinamo Kiev, de volgende tegenstander van Ajax. Deze ploeg schakelde Slavia Praag uit met 1-1 en 2-0. Vorig jaar behoorde Dinamo tot de laatste 16 in de Europa League, waar ze door Lazio Roma werden uitgeschakeld (2-2 uit en 0-2 verlies thuis). In het seizoen 16/17 speelden ze groepsfase Champions League (met Napoli, Besiktas en Benfica als tegenstanders). Ze wonnen eenmaal, speelden twee keer gelijk en verloren drie keer. In het seizoen 15/16 bereikten ze de achtste finales van Champions League (ze overleefden de groepsfase met Porto, Maccabi Tel Aviv en Chelsea) en werden daarin uitgeschakeld door Manchester City. Voorwaar een tegenstander om U tegen te zeggen. Dinamo speelt meestal in een 4-2-3-1 formatie. De bekendste spelers zijn Viktor Tsygankov (rechtsbuiten) en Denys Garmash (aanvallend middenvelder). Het zal nog een hele klus worden voor Ajax om deze Oekraïense horde te nemen.

Feyenoord slaagde er niet in om AS Trencin te verslaan. Ondanks miljoenen kansen lukte het de Rotterdammers niet in om meer dan een doelpunt te maken. Het was waarlijk een hele kunst om al die kansen te missen. Op het vlak van de gemiste kansen won Feyenoord glansrijk, maar helaas, alleen doelpunten tellen. Iedereen dacht dat het wonder van de Kuip ging gebeuren, toen Botteghin al in de 8e minuut de score opende. Maar een minuut later moest Vermeer de bal al uit zijn doel vissen, toen de verdedigende poorten ruim werden open gezet voor spits Mance. Je zou denken dat je wel wat gewaarschuwd zou zijn voor deze spits nadat hij eerder al drie keer in de thuiswedstrijd van Trencin had gescoord. Een mooie dieptepass van middenvelder Catakovic en daar ging Mance, door het gat tussen Botteghin en van der Heijden. En dan weet je dat het niet goed gaat komen, want als de meest elementaire vormen van verdedigen niet worden nageleefd, vergeet het dan maar. Volgens de media had Feyenoord in ieder geval door hun enorme inzet de supporters weer voor zich gewonnen. Maar die grootse, vooral fysieke, inzet kon niet verbloemen dat Feyenoord opnieuw niet echt sterk acteert. Larsson voegt helemaal niets toe, loopt vooral anderen in de weg en speelt uiterst voorspelbaar. Hij zoekt nooit de diepte en wil de bal altijd in de voet. Clasie is nog lang niet op zijn oude niveau. Nieuwkoop en Malacia zijn leuke verdedigers maar komen te kort voor de top. Op de bank zit onvoldoende kwaliteit voor een topniveau. Je kunt van Vente niet verwachten dat hij Jörgensen of Van Persie kan vervangen. Amrabat lijkt een miskoop. Feyenoord heeft te veel harde werkers, te weinig voetbalvernuft en onvoldoende kapitaal. Daar komt bij dat het spel van Feyenoord heel erg voorspelbaar is en omdat de omschakeling bijna altijd traag verloopt waardoor het heel goed te verdedigen is. Kortom, Feyenoord voetbalt vooral heel ouderwets. Dat valt de staf aan te rekenen. Het wordt nog een lang seizoen voor de Rotterdammers.

Net als Ajax verwacht ik dat PSV het moeilijk gaat krijgen tegen BATE Borisov uit Wit-Rusland. Ook dit is een ploeg die de afgelopen jaren goed heeft gespeeld in Europa. In 2017 werden ze uitgeschakeld in de groepsfase van de Europa League (tegenstanders Arsenal, 1. FC Köln en Rode Ster). Een jaar eerder werden ze in de 3e kwalificatieronde voor de Champions League uitgeschakeld door Dundalk FC, waarna ze door FC Astana uit de Europa League werden geknikkerd. En in 2015 speelden ze groepsfase Champions League tegen Bayer Leverkusen, Barcelona en AS Roma. Een kansloze missie maar toch behaalden ze 5 punten. Momenteel zijn ze koploper in de competitie met 44 punten uit 17 wedstrijden. De ploeg speelt afwisselend in een 4-2-3-1 systeem of een 4-3-3 met de punt naar achteren.

Gelet op de wedstrijd van gisteravond tussen PSV en Fortuna Sittard denk ik dat de Eindhovenaren uit een heel ander vaatje moeten gaan tappen om de twee wedstrijden tegen BATE te overleven.

Aan het begin van de avond zag ik Chelsea – Arsenal. Een fabuleuze eerste helft met een iets mindere tweede helft. Chelsea ging er, met enig geluk, vandoor met een 3-2 overwinning. Maar wat een voetbalkwaliteiten. En dan besef je dat het Nederlandse in allerlei opzichten heel hard is ingehaald door heel veel landen. Of beter gezegd, Nederland is stil blijven staan in het ontwikkelen en opleiden van talenten, enkele uitzonderingen daargelaten.

We gaan het dinsdag en woensdag zien of Ajax en PSV er in slagen om een goede uitgangspositie te krijgen in hun tweeluik tegen Dinamo en BATE.

Feyenoord - AS Trencin