Hoe mooi is mooi, Rufus Wainwright

In 1973 werd hij geboren, zoon van Loudon Wainwright III en Kate McGarrigle. Ik heb het dan over Rufus Wainwright, broer van Martha Wainwright. Ouders vroeg gescheiden, desalniettemin een enorm muzikale familie.

Rufus bracht dit jaar zijn meesterwerk uit, een live optreden in het Pabst Theater in Milwaukee. De plaat heet niet voor niets “Milwaukee at Last!” en laat horen hoe subliem hij zijn muziek vertolkt, samen met een groots orkest en een uitmuntende band. Briljante muziek van een ongeëvenaarde songwriter, groots showman met een superb gevoel voor live optredens.

Luister naar “Sanssouci” en huiver.

images

Hallo Leids Filmfestival, ik kom er aan!

Jaja, dinsdag begint het Leids Filmfestival, groter dan vorig jaar. Meer voorstellingen, meer films en een mooi randprogramma. Voor mij begint het festival op donderdag, omdat ik woensdag nog een cursusavond Filmgeschiedenis heb.

Maar donderdag begint het festival ook voor mij. Ik heb inmiddels voor 12 films gereserveerd. En wat ga ik dan zoal zien. Om te beginnen  donderdag de nieuwe film van de Belg Geoffrey Enthoven, “Meisjes”, met Barbara Sarafian, die zo’n prachtige rol vertolkte in “Aanrijding in Moscou”. meisjesEen amusant verhaal over drie vrouwen op leeftijd, die elkaar bij een begrafenis tegenkomen en hun zangtrio van weleer weer nieuwe adem inblazen.

Daarna volgt “Telstar”, het filmdebuut van acteur Nick Moran. “Telstar” is het levensverhaal van Joe Meek, een homoseksuele producer uit de jaren ‘60, bekend van o.a. de grote hit ‘Telstar’, maar ook van ‘Have I the Right’ van de Honeycombs (wie herinnert zich dat nog?). telstarJoe Meek kon niet zingen, kon geen noten lezen, maar bleek ongelooflijk getalenteerd. Maar ook verslaafd, depressief, paranoia en uiteindelijk zelfmoord.

Op vrijdag doe ik drie films. Eerst in de middag de nieuwe Meryl Streep, “Julie & Julia”, een komedie van Nora Ephron naar het boek van Julie Powell. Het waar gebeurde verhaal van Julia, die vroeger een kookprogramma had op de tv en Julia, een blogger die zich heeft voorgenomen om alle 524 recepten uit Julia’s kookbijbel in één jaar te bereiden en daar verlsag van te doen. Vervolgens ga ik naar de Japanse animatiefilm “Genius Party Beyond” in het Sieboldhuis en na een snelle hap is het dan tijd voor de nieuwe film van Michael Haneke, “Das Weisse Band”. Haneke is een filmmaker waar ik grote bewondering voor heb. “Das Weisse Band” speelt zich vlak voor WO I af in een Noordduits dorpje, waar de kinderen ritueel worden gestraft. Haneke, de meester van de inktzwarte psychologie op zijn best. weisse

De zaterdag is een dag voor een paar oude klassiekers. Eerst ’s middags “Tokyo Story” van Yasojiro Ozu (1953), dat gaat over de vervreemding tussen ouders en kinderen. De plattelandsouders willen nog eenmaal hun kinderen, die naar de stad zijn getrokken, bezoeken maar dat loopt op een teleurstelling uit. Na terugkeer in hun dorp overlijdt één van de ouders en moeten de kinderen weer naar het dorpje. Het meesterwerk van Ozu, zo maar in een Leidse bioscoop.

Daarna volgt een andere klassieker uit het neo-realistische tijdperk van de Italiaanse film. “Umberto D.” van Vittorio de Sica (1952) is het harde verhaal van ‘echte’ mensen, die moeten overleven in de na-oorlogse jaren. Armoede, trots, een oude man, een hondje. umberto_d_9

En de avond wordt afgesloten met “The Informant!”, de nieuwe Steven Soderbergh waar het festival dinsdag ook mee geopend is. De film gaat over een klokkenluider in de agrarische industrie die uiteindelijk zelf ook niet helemaal brandschoon blijkt te zijn. Met een prachtige rol van Matt Damon als klokkenluider.

the-informantTot slot volgt dan de zondag met vier films. Te beginnen om 13.15 uur met “Paper Heart” van Nicholaas Jasonevec. Een documentaire over Liefde, werkelijkheid en verbeelding. Daarna een stop-motion animatiefilm van Tatia Rosenthal, waar ik hoge verwachtingen van heb. Een zoektocht naar de ultieme levensvragen zoals ‘waarom bestaan we’, ingevuld met bizarre karakters.

Daarna de nieuwe film van Lasse Hallström met de naam “Hachi”. Hachiko is een trouwe hond die zijn baasje elke dag naar het station brengt en dan weer opwacht. Hachi1Maar op een dag komt het baasje niet terug, maar Hachiko blijft negen jaar wachten. Een hartverscheurend verhaal over trouw en vriendschap, waar gebeurd. Hachiko is inmiddels een held in Japan.

En als afsluiter de documentaire “Diner With Murakami” van Yan Ting Yuen. Murakami is één van mijn favoriete schrijvers, dus kan ik deze docu niet laten lopen. En zo eindigt het filmfestival zondagavond rond kwart over negen, twaalf films verder sinds donderdagavond kwart voor zeven.

Ik heb er zin an!!!

dinner

Hard werken in de studio voor al het sportnieuws #fb

Image posted by MobyPicture.com
– Posted using MobyPicture.com

Het grappige aan dit bericht is dat het eigenlijk onverwacht werd geplaatst. Ik maakte met mijn iPhone een foto via MobyPicture voor plaatsing als Twitterbericht en hopla, staat de foto ook ineens op mijn weblog. Totaal niet verwacht en moet dus maar eens gaan uitzoeken hoe dat nou allemaal kan.

Verbazingwekkende CG kunst

http://designrfix.com/inspiration/compilation-amazing-cg-portraits

Computerkunst, CG artiesten, we horen er wel eens van, maar op deze website vind je een aantal verbazingwekkende portretten die met de computer zijn gemaakt. Voor de fotografen onder is, er blijft nog steeds een toekomst, hoor!

Weekendje Twente

Het afgelopen weekend bevond ik mij weer eens op mijn geboortegrond.

Bos bij Oele van Mondriaan
Bos bij Oele van Mondriaan

Ik kom namelijk uit een buurtschap vlak bij Hengelo, en dat buurtschap heet Oele (oftewel Eul in het Nedersaksisch). Oele heeft een typisch Twents landschap, afwisselend bos, weiland, koeien, akkers, boerderijen en nog veel meer moois.

De watermolen van Oele is één van de oudste van Twente en stamt oorspronkelijk uit de 14e eeuw. De huidige molen is van 1690. Het buurtschap is dus ook al een beetje oud.

Om een goed beeld te krijgen van hoe het er uit ziet zie je hierboven het schilderij “Bos bij Oele” van de bekende schilder Piet Mondriaan. Nou, als dat niet mooi is dan weet ik het ook niet meer 😉

Enfin, op zondag bezochten wij het Rijksmuseum Twente en wat wij daar ontdekten was werkelijk adembenemende kunst. Als je hier meer over wilt weten, lees dan verder.

Lees verder Weekendje Twente

Wonderwall

Soms kom je op je weg over het internet van die bijzondere dingen tegen. Zoals deze ‘Wonderwall” van het Japanse bedrijf Wonderwall. Een bedrijf dat interieurs ontwerpt voor winkels, concepten daarvoor bedenkt, hele winkelinrichtingen doet. Opgericht door Masamichi Katayama.

Op zich is de website al een wonderwall maar klik hier een daar eens zo’n winkel aan en verbaas je over alle winkelconcepten. Tijdens de Implementatieweek, een aantal weken geleden, ging één van de workshops onder andere hierover. Rob Adams van het bedrijf Six Fingers vertelde over hoe je in het buitenland nog concepten kunt vinden die je bij voorbeeld kunt doorvertalen naar andere branches. Hij illustreerde dat met mooie voorbeelden.

Wellicht zitten er onder de lezers nog mensen, die een eigen onderneming willen starten. Kijk, geniet en huiver van al het schoons.

Leiden’s Ontzet 3 oktober

En toen was daar al vroeg in de ochtend 3 oktober. Als ware het een werkdag diende het bed verlaten te worden op om tijd op het Stadhuisplein te kunnen meezingen bij de Reveille. Ontbijtje iets na zessen, autootje in, parkeren en lopen naar het Stadhuisplein om daar net op tijd de eerste tonen van het Wilhelmus te kunnen horen.IMG_4587

Een heel bijzonder gevoel om zo in het donker het Geuzenlied, Berg op Zoom (Merck toch hoe Sterck) en nog een paar Leidse liederen te zingen. Daarna met gezwinde spoed naar het Van der Werffpark voor de Koraalzang. Het park liep in het donker aardig vol en het mooie is dat er ook heel veel jonge kinderen bij zijn. De Leienaars weten hun kinderen goed op te voeden! IMG_4599

Klokslag 8 uur begon het gezang en de vele aanwezigen zongen uit volle borst mee, dat is duidelijk te zien. Van het donker via schemering naar het daglicht, een speciale ervaring om met zovelen te delen. En als dan ook nog iedereen werkelijk voluit ‘Mijn Nederland’ meebrult, dan weet je wat “‘ heb u lief, mijn Nederland!” betekent. Een brok in de keel moment. IMG_4602

Hier kun je goed zien hoe druk het was bij de Koraalzang, onder de bezielende leiding van Wim de Ru en met begeleiding van ‘Concordia’ en ‘Werkmans Wilskracht’. IMG_4604

Daarna met zijn allen richting centrum en De Waag voor de uitreiking van het “Haring en Wittebrood”. IMG_4609

De geur van de Geusjes en de haringen kwam je al van verre tegemoet. Een Geusje is een Oudhollands vloerbrood van zo’n 400 gram, afgewerkt met roggebloem bovenop. Een heel lekker en smakelijk brood. Ruim 10.000 Geusjes worden uitgedeeld, samen met ongeveer 40.000 haringen. IMG_4613

Haringen van Ouwehand uit Katwijk, hoe kan het anders. En heel veel vrijwilligers staan al die haringen in tasjes van de Leienaars te pakken, dat mag ook wel eens gezegd worden. Want dat is even stevig aanpoten, daar in de Waag. IMG_4616

En buiten staan dan een batterij dames klaar om je haringen schoon te maken. Helemaal gratis, hoewel je wel mag doneren in het geldbakje. Het Katwijkse haringsnijdersgilde bestaat tegenwoordig helemaal uit Marokkaanse dames, die de haring vakkundig bereiden. Hulde voor deze dames die het in korte tijd heel druk hebben.

Dan is het tijd voor een bakkie koffie, op het terras bij een ouderwetse Leidse bakker, Snijer op de Botermarkt. Uiteraard met appelgebak met slagroom. Inmiddels is het te laat voor het bijwonen van de Herdenkingsdienst in de Pieterskerk, dus eerst maar even de haringen en het brood naar de auto brengen. Op de weg terug lopen we een paar ‘potloodventers’ tegen het lijf. IMG_4624

En dan is er altijd een vriendelijke dame te vinden die wel even wil helpen om het puntje van het potlood even bij te punten. Een vaardige vrouwenhand doet wonderen op dit gebied! IMG_4627

Onderweg naar de kermis kom je nog de restanten en overblijfselen tegen van 2 oktober. Maar hé komaan, het is tijd voor de kermis. IMG_4634

Dit is de kermisattractie, die mijn lieftallige echtgenote voor mij in gedachten had. Gepropt in een karretje door een achtbaan, wat zeg ik, erger dan een achtbaan. In een achtbaan ga je simpel omhoog en omlaag en door bochten, maar hier gaat het karretje ook nog eens zelf draaien, zodat je niet meer gewoon alleen maar vooruit kijkt maar ook nog eens snel in de rondte wordt geslingerd. Enfin, ik heb het overleefd en het is wel een ervaring! IMG_4635

Diezelfde eega probeert mij ook over te halen tot een luchtreis, maar daarvoor boek ik liever een tripje via de KLM. Zij niet, zij zoekt het in hemelse sferen….IMG_4636

..en beweert zelfs daar op die hoogte in aanraking te zijn gekomen met mysterieuze krachten. Ik geloof het graag, want op een hoogte van ruim 70 meter ontstijg je wel het Leidse gewoel. IMG_4642

Het is genieten voor jong en oud en het is ook al genieten door oud te laten kijken naar het plezier van jong. Rijden in een auto…. IMG_4652

..of op een kartbaan maakt helemaal niets uit, de lol en het plezier stralen er van af. En daar gaat het om op een kermis! Dan wordt het tijd om een goed plekkie te vinden voor de optocht, dit jaar met het thema “The American Dr3am”.IMG_4658

Traditiegetrouw wordt de stoet geopend door de erewacht te paard met het vaandel van de 3 October Vereeniging, met daarachter de rijtuigen met notabelen. IMG_4662

Vriend Emile van Aelst, erkend blogger onder de naam Leidse Glibber, is officieel hoffotograaf en mag zelfs in de stoet meewandelen. Jammer Emile, kun je niet lekker met je camera bij de Trechter biertjes drinken. IMG_4664

De optocht wordt geopend met “Een ode aan de vrijheid”, gebracht door het musicalgezelschap ‘Otis’, uiteraard in combinatie met het Vrijheidsbeeld. IMG_4669

Natuurlijk was er alle aandacht voor de Pilgrim Fathers, de vroege protestanten die zo’n belangrijke rol hebben gespeeld bij het ontstaan van de Verenigde Staten. Zij vertrokken begin 17e eeuw vanuit Leiden naar het ‘beloofde land’. Jan van Hout was de toenmalige gemeentesecretaris die de Pilgrims inschreef als nieuwe bewoners van Leiden. IMG_4670

Als muziekkorps maakt Jong K&G dit keer de meeste indruk op mij. Vlekkeloos marcheren en musiceren en dan nog zo jong zijn. Sommige muzikanten zijn bij wijze van spreken nog turfhoog. Heerlijk om te zien, zulk jong talent en wat gaat K&G daar nog van genieten straks. IMG_4684

Het Wilde Westen met de Daltons kan natuurlijk niet ontbreken, uiteraard in goed gezelschap van de man die sneller schiet dan zijn schaduw, Lucky Luke (inclusief onafscheidelijk sigaretje). IMG_4689

Tegenover het Wilde Westen staat het leven van de Amish. Heel protestants, heel eenvoudig levend met een hecht gezinsleven en ook heel gelovig. De Amish leven nu nog steeds met die kernwaarden en houden zich goed staande temidden van een enorm veranderde wereld. IMG_4710

Die veranderde wereld krijgt gestalte in de “High School Musical”. Daarin komen basketball en leren op een high school samen, muziek en dans. En in het Leidse geval gekoppeld aan het Leidse basketball van Z&Z Leiden. IMG_4712

Uiteraard mag Las Vegas niet ontbreken, de glitter & glamour vanuit de casino’s waar vakkundig het geld uit je zak wordt geklopt. Maar ook het centrum van grote shows, zoals van Hans Klok met zijn lieftallige assistente Pamela. IMG_4716

En dan is daar al weer het einde. Traditiegetrouw loopt K&G als afsluiter, met dit keer een heel bijzonder uitzicht. Ik kan me voorstellen dat de heren muzikanten af en toe even het ritme kwijt waren. IMG_4718

Alle 3 oktober foto’s kun je hier zien.

Het feest is begonnen

Om 15.74 uur precies was het zo ver. 435 jaar nadat de Spanjaarden door het opkomende water bij Leiden waren verdreven, wordt dit feit weer herdacht met het grootse Leiden’s Ontzet. Een enorm feest waarvan de hele stad op zijn kop staat, maar waar de voorbereidingen al weken van tevoren te merken waren. Langzaam steeg de 3 Oktober koorts in Leiden, tot vandaag de ontlading begint.

De start van Leiden's Ontzet
De start van Leiden's Ontzet

Burgemeester Lenferink ontvlamde het jaartal 1574, het jaar waarin Leiden werd verlost van de Spaanse belegering. Op de Garenmarkt werd vervolgens door een aantal straattheatergroepen een voorstelling gegeven, waarin de bevrijding werd uitgebeeld. Hoofdpersoon was Cornelis Joppensz., de jongen die ontdekte dat de Spanjaarden bij de Lammenschans waren vertrokken. Hij droomde van een vrijheid, van de mogelijkheid om vliegend aan de stad te kunnen ontsnappen.

De vijand wordt op afstand gehouden
De vijand wordt op afstand gehouden

Boze vijanden probeerden zijn plannen te dwarsbomen, maar met tromgeroffel werden zij op afstand gehouden. Nijvere arbeiders (inwoners van het oude Leiden) hielpen hem.

Een prachtige voorstelling, eentje die deed denken aan de oude Mad Max-films en aan het Cirque du Soleil. Het publiek genoot met volle teugen van het spektakel.

Daarna was het tijd voor de Hutspotmaaltijd op de Hooglandse Kerkgracht. Een prachtige straat voor dit grote volksfeest. Lange rijen stonden geduldig te wachten tot er werd opgeschept, hutspot met klapstukjus, waarna iedereen gebroederlijk aan lange tafels schoof om samen het Ontzet te gedenken (al etend dat wel natuurlijk).

Later op de avond was er dan nog de Taptoe, het grote kinderevenement. Sportverenigingen, padvinders, allerlei andere verenigingen lopen dan allemaal in één grote optocht door de stad, aangemoedigd door heel veel toeschouwers. Want de hele familie komt kijken naar de meelopende kinderen. Vaak is het koud en nattig, maar de temperatuur in de stad is dan bij de deelnemers en de toeschouwers tot ‘tropische’ hoogten gestegen. Een oude traditie, zoals het feest eigenlijk één grote oude traditie is.

En tot slot volgt dan nog na de taptoe de tap, die voorlopig niet toe is. Het schuimende bier stroomt over de grachten en heel de binnenstad is een feestende massa. Maar ik was al weer naar huis, kreeg het toch wel een beetje koud en we moeten morgen wel om 7 uur bij de Reveille zijn.

Onder de knop Leiden’s Ontzet vind je alle foto’s van 2 oktober.

Een zaterdagmiddag in Leiden

Het was dus gewoon prachtig herfstweer. Weer om de auto te laten staan en het stalen ros te beklimmen en de barre tocht van 9 kilometer te aanvaarden. Lekker bewegen, je hoofd leeg maken, kijken naar wat de omgeving te bieden heeft.

Impressie van de Nieuwe Hoop
Impressie van de Nieuwe Hoop

Zo fietsen we al snel langs het oude complex van De Hoop, een in verval geraakte meelfabriek die nu wordt gebruikt door een diervoerderhandel. Daar gaat straks een heel nieuw complex komen, langs het water van de Oude Rijn. Een complex dat de hele buurt, de Groenendijk, een ‘boost’ zal geven. Hier zie je al vast een impressie van het nieuwe wonen daar.

Ik kan niet anders zeggen dan dat het plan er fantastisch uit ziet, maar of het in deze barre financiële tijden ook te realiseren valt moet nog even worden afgewacht. Ik ga er in ieder geval niet wonen, want Leiden trekt toch nog iets meer.

Verder dan maar langs de mooie Oude Rijn, voorbij de Rijneke Boulevard waar ik me even moet inhouden om niet bij de BCC naar binnen te stappen. Een blik op al die mooie glimmende HD televisies….. Dat zet een mens alleen maar aan tot foute gedachten ;-).

En dan komen we in Leiden, die fraaie oude stad, die zich al helemaal aan het voorbereiden is op het grote feest dat over een week losbarst. Het 3 Octoberfeest gaat dan weer van start en dan is Leiden een grote feestende massa.

Maar vandaag heb ik nog iets anders te doen. Want ik ben de hele week bezig geweest met de workshops van de ‘Implementatieweek’, waar één van de sprekers Cees Min was. Hij schreef het boek “Bye bye consultant”, een intrigerend boek dat ik graag eens wilde lezen. Kijk hier naar waarom hij dit boek schreef.

Leuk hè, hij probeert je gewoon over een aantal zaken te triggeren en slaagt daar nog in ook. Dus snel gekocht bij Selexyz Kooyker op de Breestraat.

Daarna fiets gestald en ja, waar ook, de Leidse Kunstroute wat dit weekend. Helaas geen tijd om al dit grote kunstaanbod te bekijken, maar toch wel even binnen gelopen bij Galerie Zône in de Nieuwsteeg. Heel mooi keramiek werk van Annica Delfos, een dorpsgenote. Ze maakt echt heel fraai keramiek werk dat verder gaat dan het gebruikelijke keramiek. Hier een voorbeeld.

juni09 expo instock 026Ik weet niet welk gevoel zoiets bij jullie oproept, maar dit werk dat “Marching for Change” heet, vind ik in ieder geval heel speciaal. Als een kudde lopen voor verandering, gevangen in een soort netwerk, verschillende gezichten dus verschillende personen, maar wel allemaal dezelfde kant op. Zoals Obama oproept tot ‘change’ en wij dan allemaal eenzelfde gewenste richting gaan lopen.

Toch een beetje ongemakkelijk gevoel of lopen we stomweg toch wel “the leader’s way”. Je mag het zelf zeggen.

a5e6dfa039a264395c48043975015ace_viewEn uiteindelijk kwamen we dan waar we eigenlijk wilden zijn, het terras van Sociëteit De Burcht. Lekker relaxed in het zonnetje, oh nee dat was er net niet, maar het was wel lekker terrasweer. En voor de afsluiting van de zaterdagmiddag is dit helemaal niet zo slecht. En voor de culturele verheffing van de mens volgt vanavond nog een toneelvoorstelling in het Nationale Toneel in Den Haag. Ariane Schlüter en Porgy Franssen spelen daar “Ultimo” en ik ben erg benieuwd hoe ik dat zal vinden.

Porgy Franssen en Ariane Schlüter
Porgy Franssen en Ariane Schlüter

Een briljant stopmotion filmpje

Af en toe vindt je prachtig werk op YouTube. Via Twitter werd ik op dit filmpje, gemaakt met stop-motion, gewezen. Gemaakt door David Ellis en Blu. Werkelijk een genot om te kijken naar de enorme creativiteit die hier aan de dag wordt gelegd. Bekijk het vooral op groot scherm dan is het nog indrukwekkender.

vanuit het altijd mooie Leiden

%d bloggers liken dit: