Tagarchief: animatie

@LeidenIFF dag vier: Zoom / Rams

Zoom (2015)Film 10: Zoom

Striptekenaar Emma (Alison Pill) werkt overdag in een fabriek waar sexpoppen worden gemaakt. Op bestelling kan alles heel precies worden nagemaakt, successen zijn Scarlett Johansson en Beyoncé. In haar vrije tijd tekent ze een strip over Edward (Gael García Bernal), een actiefilmregisseur die nu een artfilm wil maken. De hoofdrol in zijn film is voor het model Michelle (Maria Ximenes), die ook erkenning wil als schrijfster. Tijdens de opnamen laat ze ineens alles vallen en vertrekt naar Brazilië om haar boek af te maken. Dat boek gaat over Emma, een striptekenaar, die in een sexpoppenfabriek werkt.

Kortom, een cirkelverhaal dat begint waar het eindigt en zo voort. Regisseur Morelli maakt hierbij gebruik van geanimeerde stukken film, naast gewone filmopnamen.

 

Het idee is opwindend, om op deze manier een verhaal te vertellen. Maar helaas ligt het tempo van de ontwikkelingen dermate hoog, dat je al snel de draad begint te verliezen. Af en toe kun je die nog even oppakken, maar dat is het dan wel. Het verhaal zit vol met grapjes, zodat je in ieder geval nog regelmatig kunt lachen. Maar waar het nou allemaal precies over gaat, dat blijft een raadsel. En misschien was dat dan precies de bedoeling van Morelli (overigens geen relatie van de stripheld Cor Morelli).

Alison Pill, bekend van de tv-serie “The Newsroom”, speelt uitstekend. De overige acteurs dartelen een beetje door het verhaal heen, soms in het echt, soms getekend.

Jammer, ik had er meer van verwacht.

Mijn waardering: een 5.

Regie: Pedro Morelli
Met: Gael García Bernall, Alison Pill, Mariana Ximenes en Jason Priestley
Duur: 96 minuten
IMDb waardering: 6.9

 

The RamsFilm 11: Rams (Hrútar)

In een afgelegen vallei in IJsland wonen de twee ongehuwde broers Gummi en Kiddi vlak naast elkaar. Het zijn schapenboeren, net als de andere boeren in de vallei. Gummi en Kiddi hebben al ruim veertig jaar geen woord met elkaar gewisseld. De reden hiervan is onduidelijk.

De schapen die ze hebben behoren tot de beste van het land. Ze winnen vaak prijzen met hun rammen, die van een heel oud geslacht afstammen. Tijdens zo’n keuringswedstrijd ontdekt Gummi dat de prijswinnende ram van zijn broer aan ‘scrapie’ leidt. Dat is een desastreuze ongeneeslijke ziekte, die uiterst besmettelijk is. Als dit uitkomt, moeten alle dieren van besmette stallen worden geruimd. Dat is dus praktisch bij alle schapenboeren in de vallei. En daarmee komt het bestaan van allen in gevaar, want hoe met het verder, als er geen eten meer op de plank komt.

In de tussentijd heeft Kiddi de ruiten van Gummi er uit geschoten, omdat hij denkt dat zijn broer hem een hak wil zetten. Beiden proberen op hun eigen manier de rampspoed af te wenden. Kiddi door verzet te plegen (hij wordt door de politie afgevoerd) en Gummi door slim te zijn (hij houdt stiekem een paar schapen en een ram achter).

Maar uiteindelijk komt dit laatste uit en zijn de broers gedoemd elkaar helpen als ze de schapen en de ram willen behouden.

De film heeft een paar mooie grappige ogenblikken. Zoals het gebruik van de schaapshond, die als boodschapper tussen Gummi en Kiddi heen en weer holt met opgerold papiertje in zijn bek. En Gummi, die steevast in bad wordt gestoord.

Vooral in de eerste helft wisselen komedie en drama elkaar af, maar naarmate het einde dichterbij komt wordt het drama groter. De twee broers moeten weer met elkaar gaan praten om een oplossing te forceren. Zoals een broer zegt “No sheep, just the two of us”.

Als je “Verdwijnpunt” van Indridason hebt gelezen, dan weet je hoe het weer in IJsland ineens kan omslaan in een dodelijke storm. Ik moest hier heel sterk aan denken tijdens de finale van deze film.

Al met al een mooi drama met een rustig tempo, krachtige karakters, schitterend landschap en een fijne afwisseling van alle tempofilms.

 

 

Mijn waardering: een 7.5

Regie: Grímur Hákonarson
Met: Sigur∂ur Sigurjónsson, Theodór Júliússon en Charlotte Bøving
Duur: 93 minuten
IMDb waardering: 7.5

Bizarre animatie van The Quay Brothers

quay brothersSinds kort kun je in het EYE Filmmuseum een tentoonstelling bezoek die over de Quay Brothers gaat. Deze een-eïige tweeling maakt al sinds eind jaren 70 hele bijzondere animatiefilms (met de stopmotion techniek).

Ze doen dat vanuit hun eigen studio, vol met vreemde voorwerpen, in een stoffig soort doolhof met in het begin een wijnbar. Een ruimte met kaarsen, kroonluchters, geweien en nog veel meer vreemde zaken.

De gebroeders zijn ook verzamelaars. 19-eeuwse ladekasten staan overal, met opgeprikte vlinders en gynaecologische gruwelinstrumenten.

De animatiefilms zijn hypnotiserend en volkomen vreemd, absurdistisch, maar met een eigen twist.

Kijk hieronder naar hun doorbraakfilm Street of Crocodiles uit 1986.

Foto-realistische animatie in The Blue Umbrella

Blue UmbrellaThe Blue Umbrella is een nieuw Pixar project, waarbij een hele nieuwe techniek wordt toegepast. Het is een korte animatiefilm, die komende zomer wordt gedraaid, samen met de grote Pixar bioscoopfilm Monsters University. Kenmerk van deze korte animatiefilm is alsof er gewoon gefilmd is en niet geanimeerd. Maker is Saschka Unseld, die hiermee op het doek debuteert.

In Blue Umbrella wordt gebruik gemaakt van twee nieuwe technieken. De ene is “global illumination”, waarbij wordt gesimuleerd hoe oppervlakken licht weergeven en reflecteren en de andere is “deep compositing”, waarbij de beelden gelaagd worden opgebouwd met drie-dimensionale data waardoor kijkers een grotere diepte ervaren.

Ervaar het zelf in deze korte video.

 

Vandaagdedag: van de mijter via ontknopingen naar Pas à deux

Dolce_Gabbana-The_OneEven snel de afgelopen dagen doen. De man met de mijter en de baard had woensdag ook een klein presentje voor mij in petto. Een klein doosje met een klein flesje, met een lekker geurtje. Een flesje Dolce & Gabbana The One. Kan ik ook weer over de straten flaneren met een geurige bries achter mij.

Donderdag was de eerste kennismaking met de nieuwe website van Beelden in Leiden. Dat wil zeggen, met het bedieningspaneel aan de achterkant, om te vullen met content. De nieuwe website wordt naar verwachting in februari 2013 gelanceerd, als we meer weten over hoe de nieuwe tentoonstelling er gaat uitzien.

’s Avonds twee afsluiters van series die ik volg, Breaking Bad en The Borgias. Mooie tegenstelling in Breaking Bad is dat de hoofdpersoon, een grote drugsbaas een zwager heeft die lokaal hoofd is van de DEA (drugspolitie). En die zwager vraagt zich ineens af wie WW is. De hoofdpersoon heet Walter White. Een mooie ontknoping, serie wordt met de laatste 8 afleveringen voortgezet in het najaar van 2013. Bij The Borgias was er sprake van een broedermoord en wordt de paus in de laatste beelden vergiftigd. Hoe zal deze machtsstrijd voortgaan? 2013 zal het ons leren. Lees verder Vandaagdedag: van de mijter via ontknopingen naar Pas à deux

De huurder, een fraaie animatie

Een hele mooie animatiefilm van Jason Carpenter, die veel prijzen heeft gekregen. Over een jongetje dat een dag naar zijn oppas gaat.

Droom, fantasie, Nuit Blanche

Het is een koude avond, de straten glimmen van de regen. Anonieme mensen spoeden zich naar huis, hun tas onder de arm geklemd, het gezicht naar beneden. Je verlangt naar de warmte van je open haard, lekker een glas wijn. Uit je ooghoek zie je het café aan de overkant en ineens sta je als aan de grond genageld.
Daar zit zij, de vrouw van je dromen. Alleen aan een tafeltje met een glas wijn. Haar blik kruist de jouwe en ineens is er magie, de herkenning. Gouden stralen flitsen heen en weer.

Herken je dit, heb je wel eens zoiets meegemaakt? Of zeg je, nee, zo’n romantisch typetje ben ik niet. Kijk in beide gevallen eens naar deze fantastische korte film van Arev Manoukian. En geniet van de ongelooflijke computer animatie. TIP: kijk op groot scherm.

‘Nuit Blanche’ won de Gouden Nica 2010, de hoogste prijs van Prix Ars Electronica voor ‘computer animatie/visuele effecten’.

Ontwaken met een poes

Een briljant stopmotion filmpje

Af en toe vindt je prachtig werk op YouTube. Via Twitter werd ik op dit filmpje, gemaakt met stop-motion, gewezen. Gemaakt door David Ellis en Blu. Werkelijk een genot om te kijken naar de enorme creativiteit die hier aan de dag wordt gelegd. Bekijk het vooral op groot scherm dan is het nog indrukwekkender.