Tagarchief: boeken

De laatste mooie dag van het jaar. ‘Daar moeten we van genieten’.

Dat zijn de openingszinnen van “Ze zullen denken dat we engelen zijn” van Bert Natter. Het vertelt het verhaal van Alfred Ellerau, die op een mooie dag op een terras zit, in het centrum van een stad. Een knappe vrouw, Prunella Moors, komt naast hem zitten en stelt zich voor.

Dan rijdt een gepantserde geldwagen het plein op, dwars door de terrassen en boort zich in een gevel. Een grote explosie volgt. Daarna rijdt een politiebusje het plein op, gewapende gemaskerde mannen springen eruit en beginnen lukraak om zich hee te schieten.

Dit is de beginscene van ‘Ze zullen denken dat we engelen zijn’. Alfred en Prunella duiken onder een terrastafel en overleven de terroristische aanslag. Vele doden en gewonden zijn het resultaat.

Op de een of andere manier voelen Alfred en Prunella zich tot elkaar aangetrokken. Hij, weduwnaar, en zij getrouwd en moeder van een paar kleine kinderen.

In korte hoofdstukken ontrafelt zich een verhaal, waarin duidelijk wordt dat de wereld voor Alfred en Prunella definitief is veranderd. De dood en de zin van het bestaan worden ineens beklemmende zaken die zich aandienen.

Maar ook wordt duidelijk dat hetgeen Alfred meent te hebben waargenomen, niet overeenkomt met de werkelijkheid. Zijn geheugen neemt een loopje met hem en hij is zich daarvan in eerste instantie niet bewust.

Het verhaal wordt direct verteld, van de aanslag tot het opgesloten raken in je eigen gedachten en gevoelens. Het is een maalstroom van gebeurtenissen, soms onverklaarbaar, maar langzaam ontrafelen de ervaringen van Alfred zich. Er is iets gebeurt, waarvan we niet zeker weten wat het is. En dat is bepalend voor het gedrag van Alfred.

‘Ze zullen denken dat we engelen zijn’ is een aanrader. Een boek met vaart, vol met verrassingen en een zich ontvouwende plot.

Net gelezen: “Ik reis alleen” en “De doodsvogel” van Samuel Bjørk

ik-reis-alleen-samuel-bjorkSamuel Bjørk is een nieuwe ster aan het toch al volle firmament der Scandinavische misdaadschrijvers. En zoals te doen gebruikelijk komt er dan onmiddellijk een spannend duo aan te pas, waarover een hele serie boeken kan worden geschreven.

In dit geval het iconische duo Holger Munch, leider van het onderzoeksteam, en Mia Krüger, een gevalletje apart. Krüger is een buitengewoon talent dat veelal afgaat op haar intuïtie. Maar daarnaast is ze zwaar depressief vanwege de zelfmoord van haar zus.

In het eerste boek, dat in 2015 verscheen, ontmoeten we haar als ze eenzaam op een eilandje aan de Noorse kust verblijft. Onafwendbaar zakt ze af richting zelfmoord, totdat Munch ineens voor de deur staat. Dat is in ieder geval voorlopig haar redding.

Want op het platteland, buiten Oslo, is een zesjarig meisje gevonden dat is opgeknoopt aan een boom. Ze heeft vreemde poppenkleren aan een een bordje om haar nek met de tekst “ik reis alleen”.

Waarna Munch zijn oude onderzoeksteam weer bij elkaar roept, aangevuld met de it-nerd Gabriel, en een spannend verhaal volgt. Een kat-en-muis spel volgt, waarbij de slimme dader telkens weer het team te slim af is.

Naast de twee hoofdpersonen zijn er nog meer interessante karakters, hetgeen het verhaal een extra kracht geeft. De diverse plotlijnen zijn niet allemaal even logisch en goed uitgewerkt, maar al met al is het een uitstekend debuut.

doodsvogelDit jaar verscheen het tweede boek, ‘De doodsvogel’. Gelukkig staat er een titel op dit boek, anders zou je qua omslag denken dat je het oude boek nog in handen hebt.

Maar goed, er wordt opnieuw een dood meisje gevonden, dat ritueel lijkt te zijn vermoord. Ze is sterk vermagerd en omringd met veren en occulte symbolen. Vandaar de titel. Munch en zijn team worden op de zaak gezet en opnieuw moet hij op zoek naar Mia Kruger. Met haar gaat het bergafwaarts, nog steeds depressief en met zelfmoordneigingen, maar nu drinkt ze er ook nog als een tempelier bij. Oh oh, als dat maar goed gaat.

Enfin, het onderzoek start en opnieuw zijn er veel nevenlijnen in het verhaal verwerkt. In dit geval leren we zelfs de moordenaar al kennen voor het einde. Vaak haalt dat de spanning weg, maar dat is in dit geval niet zo.

Opnieuw een razend spannend boek, dat je heel snel wilt uitlezen. Bjørk gebruikt doorlopende plotlijnen in de boeken. Waar in het eerste boek de kleindochter van Munch het moet ontgelden, komt in ‘De doodsvogel’ zijn dochter aan de beurt. Puntje van kritiek is misschien dat de plotontwikkeling iets te veel op elkaar lijkt.

Aanraders dus om de donkere dagen voor de Kerst mee door te komen.

 

 

Net gelezen: “Buiten is het maandag” van Bernlef

Zij die verdwenen, raken vergeten
Zij die blijven, vergaan
Alleen de plaatsen waar zij verbleven,
Blijven bestaan.

Buiten is het maandagMet dit motto, een fragment uit een Maori-gezang, wordt in een keer het thema van “Buiten is het maandag” duidelijk gemaakt. Bernlef schrijft vaker over deze thematiek, verdwijnen, vergeten en geheugenverlies. Zo ook in dit boek.

De hoofdpersoon is Stijn, een man die een mooie uitdragerij heeft opgebouwd. Inkoop van inboedels, beschrijven en te koop aanbieden, dat is zijn bestaan. Hij is daar trots op, op zijn zelfopgebouwde bedrijfje. Stijn is/was getrouwd met Geesje, die is omgekomen bij een auto-ongeluk. Stijn is hierdoor danig van slag. Hij probeert in zijn herinneringen het beeld van Geesje levend te houden, maar dat blijkt moeilijk te zijn. Want onherroepelijk vergeet je dingen.Zijn zoon Harry, een ietwat saaie boekhouder van onbesproken gedrag, is getrouwd met de al even keurige Sandra. Samen hebben ze een zoon, Martijn, een tiener. Op een dag is Harry ineens verdwenen. Zomaar, zonder enig bericht, komt hij niet meer thuis. Een ongeluk wordt gevreesd, maar dat blijkt niet het geval. De politie onderneemt weinig actie, want verdwenen mannen kunnen ook ineens weer opduiken. Sandra en Stijn speuren dan op het internet, of ze daar iets over Harry kunnen vinden. Ze plaatsen een foto en warempel, na een flinke tijd krijgen ze ineens bericht van een zekere Bruce uit Nova Scotia, die meldt dat Harry daar in een dorpje woont.

Nova Scotia 1Stijn besluit het vliegtuig te pakken en naar Nova Scotia te reizen. Daar ontmoet hij Bruce en die brengt hem naar Harry, die daar in een samenwoont met Tracy. Harry heeft Tracy bij toeval in Nederland ontmoet en is stante pede hals-over-kop verliefd op haar geworden. Waarna ze besloten om alles achter te laten en in een vreemde omgeving opnieuw te beginnen.

Na een paar gesprekken besluit Harry terug te keren naar Sandra en niet veel later vertrekt ook Tracy, die verder trekt in een ongewisse toekomst. Waarna Harry en Bruce achterblijven.

Dit is kort gezegd het verhaal. Verdwijnen en vergeten zijn, zoals gezegd, belangrijke thema’s in dit boek. Daarnaast is ordening ook van belang. Stijn ordent in zijn uitdragerij, Harry ordent getallen in zijn hoofd (boekhouder) en ook Bruce ordent zijn zaakjes bij tijd en wijle. Veelzeggend is dat Bruce Harry aanmoedigt om in Nova Scotia opnieuw een uitdragerij te starten.

Bernlef schrijft een heldere taal, met korte en eenvoudige zinnen. Daardoor leest het boek prettig en snel. Het is ook een boeiend verhaal, omdat je jezelf afvraagt waarom Harry nou ineens vertrokken is. Boeiend ook vanwege de verhoudingen binnen de familie, na de dood van Geesje. Hoe ga je om met verlies en wat doet dat met de omgeving.

Hoewel het boek al in 2003 uitkwam, is het absoluut niet verouderd. Momenteel is het niet in de boekhandel verkrijgbaar, dus zul je naar de bibliotheek moeten gaan. Maar dat is ook niet bepaald een straf.

Buiten is het maandag - Bernlef - 2003 - 214 blz.

Em. Querido's Uitgeverij

Net gelezen: “De verzamelde werken van A.J. Fikry, boekhandelaar” van Gabrielle Zevin

AJ FikryNou zeg ik wel ‘net gelezen’, maar eigenlijk is het al weer bijna een half jaar geleden dat ik dit boekje las. Waarna er nog een aantal anderen volgden, maar daarover later.

De verzamelde werken van A.J. Fikry, boekhandelaar is een prettig leesbaar boek van bescheiden omvang (iets meer dan 200 pagina’s, dus snel leesbaar). Zoals de titel al doet vermoeden gaat het over de boekhandelaar A.J. Fikry. Fikry heeft net zijn vrouw verloren als gevolg van een auto-ongeluk en treurt nog volop. Eigenlijk is hij het spoor een beetje bijster. Hij komt wat nors over en verwaarloost zichzelf ook wel enigszins. Eigenlijk is hij het contact met de wereld een beetje kwijt. Zijn kleine onafhankelijke winkeltje ligt op een eiland voor de oostkust van de VS, voor de kust van Massachusetts, niet ver van Boston. Het is een typisch toeristeneiland, ’s zomers druk bevolkt, ’s winters stil.

Op een dag komt hij erachter dat zijn kostbaarste boek, een zeldzaam exemplaar van een dichtbundel van Edgar Allan Poe, uit de winkel is verdwenen.  Nog vreemder wordt het als een onbekende vrouw een kind in zijn winkel achterlaat. Wat moet hij daar nou mee aan? Uiteindelijk vraagt hij de voogdij over dit meisje, Maya geheten, aan.

Een ander belangrijk persoon is Amelia Loman, verkoopagent van uitgeverij Knightley. Zij bezoekt alle boekhandels langs de oostkust en komt dus ook bij A.J. terecht. Ze vindt hem maar een vreemde snoeshaan en hij moet ook niets van haar hebben. Hij behandelt haar bij haar eerste bezoek nogal laatdunkend en zij besluit niet meer terug te komen. Maar tijdens dat eerste bezoek heeft ze hem een nieuw boek aangeraden, waarvan hij eerst niets moet hebben maar dat hij later na lezen heel goed vindt. Dat intrigeert hem en hij zoekt contact met Amelia met de vraag om nog eens langs te komen.

Je snapt al hoe dit gaat aflopen, een romance met een hindernisbaan is het gevolg. En ook de kleine Maya doet van zich spreken, tijdens het opgroeien tot tiener. Het boek beslaat dan ook een periode van zo’n dikke tien jaar.

Zoals gezegd zijn er dus drie verhaallijnen, de oplossing van een verdwijning, de romantische verwikkelingen en het opgroeiende weesmeisje. Dat alles is beschreven met een humoristische ondertoon. De karakters ontwikkelen zich, waarbij Fikry zelf de zin in het leven weer terugkrijgt, met alle mitsen en maren vandien. Er staan veel verwijzingen naar literatuur in het boek (alleen al de naam Loman moet een belletje doen rinkelen), voor de literati onder ons een smaakvolle kluif. Grappig is dat ieder hoofdstuk begint met aantekeningen over een bekend boek, uit het aantekeningenschrift van Fikry. Hierin geeft hij commentaar op deze boeken.

Het verhaal is met vaart geschreven, met vooral veel dialogen die in spreektaal zijn geschreven. Zo komt het vooral echt over en niet gekunsteld. Eenzaamheid is in het begin het hoofdmotief, maar dat verdwijnt gaandeweg het verhaal en maakt plaats voor vriendschap. Liefde voor boeken is natuurlijk een niet te vergeten motief, terwijl ook zorgzaamheid en identiteit aan de orde komen.

Als je nog een leuk, ontspannen boek zoek voor een zomers weekend, dan kan ik je De verzamelde werken van A.J. Fikry van harte aanbevelen. Je zult er veel plezier aan beleven. Mocht je in zijn voor een echte dikke literatuurpil, dan kun je dit boek met een gerust hart overslaan. Maar mijn advies zou zijn “lees het toch maar even, vooral voor die glimlach”.

De verzamelde werken van A.J. Fikry - Gabrielle Zevin - 2014 - 221 blz.

Vertaling: Lidwien Biekmann

Uitgeverij Atlas Contact

Net gelezen: “Dertig dagen” van Annelies Verbeke

Dertig dagenOp de een of andere manier zit ik met mijn boeken momenteel in de Vlaamse Westhoek, het gebied rond Ieper en Poperinge. Net las ik “Meester Mitraillette” van Jan Vantoortelboom, een boek dat zich aan het begin van WO I afspeelt, zit ik in een zucht in “Dertig dagen” van Annelies Verbeke dat zich ook in dat gebied afspeelt. Alleen dan dit keer in de huidige tijd.

Het motto van dit boek komt uit een sonnet van Shakespeare, dat als volgt luidt:

“How with the rage shall beauty hold a plea
Whose action is no stronger than a flower.”

Aan het eind van mijn verhaal kom ik hier nader op terug. Zoals de titel al doet vermoeden speelt het verhaal zich af in dertig dagen, waarbij elk hoofdstuk een dag is. Het gaat om de dertig dagen van september, de maand waarin de herfst begint.

4-loresHet verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Alphonse, een veertigjarige klusjesman van Senegalese afkomst. Hij is niet lang geleden vanuit de grote stad naar dit verlaten gebied verhuisd om de drukte van die grote stad te ontlopen. Samen met zijn vriendin Kat komt hij in een dorpje op het Vlaamse platteland terecht. Een naargeestige omgeving, die nog eens wordt benadrukt door het verleden van de Grote Oorlog. Alphonse was een veelgevraagd muzikant, maar die wereld wilde hij graag achter zich laten.

Alphonse is goed in zijn werk. Hij krijgt alleen maar complimenten. Belangrijker is dat hij iemand is die goed naar anderen kan luisteren. Vaak vertellen zijn klanten hem over hun problemen en in zijn goedheid adviseert hij dan hoe te handelen. Dat wordt er op prijs gesteld. Hiermee is tevens de belangrijkste thematiek van het boek genoemd, namelijk de “goedheid”. Alphonse is de goedheid zelve, altijd bereid om zichzelf op te offeren voor andere mensen. Hij staat altijd klaar om te helpen. In zijn werk komt hij vaak vreemde types tegen, zoals de buren Sieglinde & Ronny en Dieter & Els. Die haten elkaar om vaak onbenullige zaken, maar ondertussen is Sieglinde wel zwanger van Dieter. En een vrouwelijke dokter, waarmee hij samen eten brengt bij een vluchtelingenkamp.

Kat, de vriendin van Alphonse, is ongeveer twaalf jaar jonger. Hij is rond de 40 en zij is achter in de twintig. Ze wordt behandeld vanwege kanker, maar verzwijgt het goede nieuws dat de kanker na de behandeling is verdwenen. Ze komt uit een goede familie, waar de moeder van Alphonse huishoudster was. Kat is wel meegegaan naar het platteland, maar ze zou het liefst weer teruggaan.

Ondanks alle goedheid, die samengebald zit in Alphonse, ervaart hij toch in zijn dagelijkse leven haat. Haat die is gestoeld op zijn huidskleur, onverbloemd racisme dus. Niet open en bloot, maar met kleine opmerkingen en het afzeggen van klusjes als de klant hoort dat hij een zwarte is. Zoals buurman Willem opmerkt dat dit alles een uiting is van verborgen racisme. Want racisme zit bij alle blanken ingebakken.

Annelies Verbeke schrijft in een mooie poëtische stijl, gedreven maar toch rustig. Soms moet je het boek even wegleggen omdat je even moet nadenken over wat er nou precies staat en wat de betekenis daarvan is. Je kunt het boek snel lezen, maar dan mis je misschien toch een paar begrippen. Daarin schuilt de kracht van het boek, maar ook de zwakte. Want door het snel te lezen mis je misschien wel de betekenis en lees je een mooi verhaal. En om op het motto terug te komen, schoonheid is gedoemd om ten onder te gaan tegen de krachten in de samenleving, oftewel goedheid verliest van racisme.

Het einde is onverwacht en dramatisch en slaat in als een bom. Kortom, een prachtig boek met een belangrijke inhoud.

Dertig dagen - Annelies Verbeke - 2015 - 312 blz.
Uitgeverij De Geus

Net gelezen: Meester Mitraillette, leven in de Vlaamse Westhoek

Meester MitrailletteMeester Mitraillette van Jan Vantoortelboom is een kleine roman, die het dagelijkse leven laat zien van de Vlaamse Westhoek, vlak voor en tijdens het begin van de Eerste Wereldoorlog. De Vlaamse Westhoek zegt u, waar is dat in godsnaam te vinden. Denk aan de omgeving van Poperinge en Ieper. Heuvelachtig land, afgelegen van de bewoonde wereld, waar tijdens de Grote Oorlog veel, heel veel mensen sneuvelden.

Het boek begint met het einde, de executie van de jonge schoolmeester David Verbocht. Een hard begin, al weten we nog niet waarom het zo eindigt.

David komt aan zijn eerste baantje via zijn vader, een ietwat vreemde conciërge op de universiteit in Gent. Met de tram komt hij aan in Elverdinge, een klein dorpje. Hij gaat daar lesgeven op de jongensschool. Dat lesgeven doet hij op een ongewone manier, voor die tijd uiterst modern. Dat wordt hem niet in dank afgenomen door een aantal dorpelingen. Daar komt nog bij dat David weigert naar de katholieke kerk te gaan en dat ligt binnen de uiterst conservatief-katholieke gemeenschap heel gevoelig. Het gevolg is wel dat David zo stilletjes ‘onzichtbare’ vijanden in het kleine dorp maakt, hoewel hij zich daar niet echt van bewust is.

David sleept ook een groot trauma met zich mee. Want de dood van zijn kleinere broertje rekent hij zichzelf aan. De twee jongens waren gek op de natuur en trokken veelvuldig vanuit huis het achtergelegen bos in. Daar ontmoetten ze Myrtha, een vrouw met een bijzondere levensloop. En daar komt ook het jonge broertje Henri om het leven door een ongeluk met een pistool.

In de klas krijgt David een bijzondere bank met Marcus Verschoppen, het slimste jongetje van de klas, maar ook het jongetje dat nog wel eens gepest wil worden. Marcus is het zoontje van de rijke hereboer Verschoppen, een norse hardwerkende boer die wil dat zijn zoontje hem opvolgt. Boer Verschoppen is getrouwd met de mooie Godelieve, een intelligente vrouw waarop David stiekem verliefd wordt.

Er volgen nog veel verwikkelingen in het boek die ik hier niet allemaal uit de doeken ga doen. Als de Eerste Wereldoorlog uitbreekt, verandert er veel. David komt in het leger terecht en dat gaat uiteindelijk mis.

Meester Mitrailette is geschreven vanuit het perspectief van David. Hij is de verteller van het verhaal. We zien dat het noodlot bepalend is voor bijna alle personen in dit boek. Ontsnappen daaraan is niet mogelijk.

In het boek komen vele thema’s aan de orde. Schuld en vergeving, onbereikbare liefde, het goede tegenover het kwade, de invloed van de godsdienst, liefde voor de natuur, wreedheid en geweld.

Meester Mitrailette is een boek dat je vlot leest. Het komt erg authentiek over door het taalgebruik van die streek. Soms moet je daardoor even een woord opzoeken. Het mooie is dat je je helemaal kunt verplaatsen in David en dat je onafwendbaar de dingen verkeerd ziet lopen. David is ook een warm persoon, met liefde voor de jongens in zijn klas. Hij staat altijd klaar en uiteindelijk de jongens ook voor hem.

Door de schrijfstijl zie je het landschap voor je en kom je terecht in een andere wereld. Dat maakt het ook een bijzonder boek. Ik mag dus wel zeggen dat ik van dit boek heb genoten. Ik raad iedereen aan om het ook eens te lezen, het is niet zo dik, een soort van grote pocket.

Meester Mitraillette – Jan Vantoortelboom – 2014 – 270 blz.

Uitgeverij Atlas Contact

 

Net gelezen: “De hondenmoorden” van Jens Henrik Jensen

OxenJens Henrik Jensen is nog een relatief onbekende Deense thrillerschrijver. Maar met zijn laatste boek De Hondenmoorden zou hij wel eens door kunnen breken. Dit boek is het eerste in de Oxen-trilogie, waarvan het tweede deel Schaduwmannen halverwege mei 2016 uitkomt.

Hoofdpersoon is Niels Oxen, de hoogst onderscheiden oorlogsveteraan van Denemarken. Een getraumatiseerd man, die na zijn ontslag uit de militaire dienst moeilijk kan aarden in het burgerlijke bestaan. Na een aantal problemen trekt hij zich, samen met zijn hond Mr. White, terug in een groot oerbos in het noorden van Denemarken, Rold Skov.

Maar voordat we dat allemaal weten is er al een man vermoord in Spanje, een Deense zakenman, en daarna een Deense advocaat in de buurt van Silkeborg. Beide moorden worden voorafgegaan door het ophangen van de huishond.

Dit is geen toeval en als dan ook nog een vooraanstaand persoon in de buurt van Rold Skov op identieke wijze wordt omgebracht, dan gaat de verdenking al gauw naar Niels Oxen. Een zwerver, maar wel bekend met dodelijk geweld en als supercommando ook een inventieve vechtmachine.

Oxen wordt, om aan de verdenking te ontkomen, ingeschakeld door het hoofd van de geheime dienst Axel Mossman. De ietwat aparte Margrethe Franck wordt zijn contactpersoon. Het lijkt er namelijk op dat er een zeker verband is tussen de vermoorde personen, maar het is aan Oxen om dat helder te krijgen.

Wat volgt is een boeiend verhaal van een man, die tegen zijn zin moorden moet oplossen. Terwijl er enkele mensen rondlopen, die hem liever dood zien. Langzaam komt Oxen er achter dat er sprake is van een hele grote geheime clan van vooraanstaande mannen, die feitelijk proberen het land te besturen. Door intriges, met geld, door druk uit te oefenen, maar ook een moordje hier en daar moet kunnen.

Maar als je met zulke invloedrijke mannen in aanraking komt, dan ben je ook je eigen leven niet meer zeker.

De Hondenmoorden is een goed geschreven verhaal, dat stevig is ingebed in de Deense realiteit. Uiteraard is het fictie, maar met behulp van Wikipedia en Google Maps kun je veel achtergronden volgen. Het verhaal is geschreven in de derde persoon vanuit het Oxen perspectief. Langzaam dalen we af in het brein van deze getraumatiseerde ex-commando en ervaren zijn vreselijke oorlogservaringen. Ondanks alles blijft het een sympatieke man, die zichzelf zo langzamerhand ook niet zo goed meer begrijpt.

Het verhaal is spannend, zeker richting ontknoping hoewel er duidelijk een open einde is, dat waarschijnlijk doorloopt in het tweede deel.

Voor de liefhebber van Scandinavische thrillers is dit zeker een aanrader. Ik heb er in ieder geval van genoten.

De Hondenmoorden (De haengte hunde) - Jens Henrik Jensen - 2012 - 383 blz.
Vertaling: Corry van Bree
A.W. Bruna Uitgevers

Net gelezen: “Het Bernini Mysterie” van Dan Brown

Bernini mysterieDan Brown is wereldberoemd geworden met zijn boek ‘De Da Vinci Code’later ook nog een kassakraker in de bioscopen (met Tom Hanks). Dat boek handelde toen over de zoektocht naar de Heilige Graal en veroorzaakte en passant nogal wat opschudding onder een aantal katholieke gelovigen.

De hoofdpersoon uit dat boek, Harvard-hoogleraar Robert Langdon, is ook het centrale karakter in Het ‘Bernini Mysterie’. Dit boek verscheen echter al drie jaar voordat ‘De Da Vinci Code’ het licht zag. Pas na het grote succes van dit laatste boek kwam er meer aandacht voor de eerdere boeken van Brown.

En net als in ‘De Da Vinci Code’ gaat ‘Het Bernini Mysterie’ opnieuw over de katholieke kerk. Meer in het bijzonder over de verhouding tussen geloof en wetenschap. Van oudsher zijn dit twee zaken die zich niet goed met elkaar verdragen. Immers, geloof gaat uit van een mysterie terwijl de wetenschap elk mysterie wil kunnen verklaren.

In dit boek krijgt Langdon een telefoontje van de directeur van CERN uit Genève of hij onmiddellijk wil komen. Met een futuristisch vliegtuig steekt hij in een uur de oceaan over, want hij wordt getriggerd door een dode wetenschapper die gebrandmerkt is met het woord Illuminati.

De vermoorde wetenschapper is Leonardo Vetra en diens dochter Vittoria is de tweede hoofdpersoon in het verhaal. Het blijkt dat ‘anti-materie‘ is ontvreemd en daarmee kunnen enorme explosies worden veroorzaakt. De moordenaar blijkt een hels plan te hebben, waarmee hij het hele Vaticaan in een keer wil opblazen. Daarvoor moet hij nog vier kardinalen vermoorden, die toevallig allemaal in het Vaticaan zijn om een nieuwe paus te kiezen. En uiteraard slagen onze helden Robert en Vittoria er in om dit te voorkomen, ten koste van pijn, veel hardloopwerk, klimwerk en nog meer acties.

‘Het Bernini Mysterie’ kun je dus beschouwen als de vingeroefening voor ‘De Da Vinci Code’. Naarmate het verhaal vordert wordt het tempo steeds hoger en de acties steeds driester. Het boek speelt zich grotendeels in Vaticaan-Stad af, vandaar dat het kaartje voorin het boek handig is.

De karakters in het boek blijven een-dimensionale actiefiguren. En net als in ‘De Da Vinci Code’ wordt het verhaal regelmatig onderbroken door uitleg over mystiek, de katholieke kerk en de kunst in Rome. Jammer, want daardoor zakt het tempo soms behoorlijk weg en verdwijnt de spanningsboog.

Echt een boek voor liefhebbers van de actie-thrillers, hoewel er in dat genre heel veel beter werk is verschenen. Persoonlijk vond ik het een matig boek, bij tijd en wijle zelfs een beetje saai.

Blijft nog het Dan Brown Mysterie. Waarom verkoopt hij zo godsgruwelijk veel boeken? Daar zou nog eens een actiethriller over moeten worden geschreven, vol mystieke geheimen.

Het Bernini Mysterie (Angels & Demons) - Dan Brown - 2003 - 460 blz.
Vertaling: Josephine Ruitenberg
Uitgeverij Luitingh - Sijthoff

 

Ach, goede voornemens!

Vaak beginnen mensen een nieuw jaar met goede voornemens (ik heb nog maar weinig mensen meegemaakt die met slechte voornemens wilden beginnen). Zelf heb ik me ook wel eens schuldig gemaakt aan ‘goede’ voornemens. Om er vervolgens na een paar weken achter te komen dat ik dat toch beter niet had kunnen doen.

Want laten we eerlijk zijn, meestal sneuvelen de ‘goede’ voornemens al vrij snel. Minder eten, minder drinken, gezonder leven, meer sporten, meer van dit, minder van dat. Daar komt het meestal op neer.

Welnu, ik ga niet minder eten en/of drinken. Waarom zou ik dat doen. Gezonder leven dan, tsja, ik eet al redelijk gezond (een of twee keer vlees/vis, allerlei groenten, fruit). En van sporten wordt je erg moe dus daar begin ik al helemaal niet aan.

Maar HW, wat wil je dan in 2016. Je moet toch wel iets willen, niet dan toch? Welnu, hier komen dan mijn grootse plannen voor dit jaar.

  1. Dit jaar lees ik minimaal 20 boeken. Ik heb me aangemeld voor de Hebban Reading Challenge en mijn uitdaging is het lezen van 20 boeken.
  2. Ik bezoek minimaal eens per maand een museum of een tentoonstelling. Dat worden dus tenminste 12 uitstapjes naar elders.
  3. Ik bezoek minimaal 6 theater- of dansvoorstellingen (daar is het de afgelopen jaren helemaal niet van gekomen).
  4. Ik kijk minimaal 50 films in de bioscoop (incl. eventuele filmfestivals).

En daar hou ik het dan maar bij. Veel cultuur dus, dat is er nog wel eens bij ingeschoten.

Verder blijf ik natuurlijk ook nog wel de nodige series volgen. Ik verheug me nu al weer op het vervolg van The Walking Dead, House of Cards, The X-Files (na zoveel jaar weer terug) en Game of Thrones. Plus uiteraard nog een heleboel andere series.

Volgens mij blijf je van zo veel cultuur heel gezond en kun je daar heel oud mee worden!

kunstencultuur

Net gelezen: “De kinderwet” van Ian McEwan

Grote dilemma’s voor een rechter

de kinderwetRechter Fiona Maye is gespecialiseerd in kinderrecht. Daardoor krijgt ze te maken met echtscheidingen, voogdijzaken en nog meer van dat juridische gedoe waarbij voormalige geliefden elkaar de tent uitvechten.

Fiona, 59 jaar, werkt met hart en ziel aan deze zaken. Daardoor hoeft ze niet al te veel over haar eigen huwelijk, dat op instorten staat, na te denken. Haar man Jack vertelt plompverloren dat hij nog een keer een passionele verhouding wil hebben met een jonge vrouw, maar dan wel naast het huwelijk en met goedvinden van Fiona. Die dit niet accepteert en Jack de deur uitzet.

Vlak daarna krijgt ze een spoedgeding te behandelen, aangespannen door een ziekenhuis. Die willen de 17-jarige Adam Henry behandelen, maar vanwege hun geloofsovertuiging weigeren zowel Henry als zijn ouders een bloedtransfusie. De kans op een overlijden wordt daardoor heel groot. Fiona bezoekt Adam in het ziekenhuis en besluit daarna dat de bloedtransfusie toch moet doorgaan.

Adam, een hyperintelligente jongen, herstelt helemaal. Zijn ouders zijn hier erg blij mee, maar hij ervaart dit als een hypocriete houding. Immers, zij wilden op grond van hun religie niet maar schoven de verantwoordelijkheid voor een besluit naar de rechter. Waardoor zij hun geloofsovertuiging niet hoefden te schenden. Adam doet als gevolg hiervan afstand van zijn geloof en maakt een nieuw begin met zijn leven.

Maar hij blijft Fiona ook achtervolgen, want hun gesprek in het ziekenhuis heeft diepe indruk op hem gemaakt. Hij schrijft brieven en gedichten en reist haar zelfs na als Fiona voor haar werk naar Newcastle reist.

Het verhaal wordt chronologisch verteld. Af en toe wordt teruggeblikt op het verleden, vooral naar eerdere rechtszaken. Een van die zaken, over een Siamese tweeling, achtervolgt Fiona. Hierin moest ze een uitspraak doen over het uit elkaar halen van deze tweeling, waardoor een van de twee zeker zou sterven.

McEwan schrijft vaak over morele dilemma’s en wat die met mensen kunnen doen. Ratio en emotie botsen met elkaar, zoals hier de geloofsovertuiging met het recht. Wat is een goed besluit en wat niet? En hoe kom je tot een goed besluit?

Ook het besluit van Fiona en Jack om geen kinderen te hebben, was een rationeel besluit maar hoe zit het nu met de emotie.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Fiona. Daardoor duiken we steeds dieper in haar psyche en zien we hoe ze strijdt met haar eigen emoties. Die steeds weer tegenover de ratio worden geplaatst. We zien haar zichzelf meer bewust van haar emoties en van zaken die ze lang heeft weggedrukt. Het lijkt een beetje op een innerlijke ontdekkingsreis, aangezwengeld door het gesprek met de jonge Adam in het ziekenhuis. Een jongen, die haar zoon had kunnen zijn.

McEwan gebruikte hier een zakelijke beschrijvende stijl voor, die langzaam overgaat in een meer menselijke stijl. Een prachtig boek dat je zelf ook laat nadenken over de morele dilemma’s in het leven. En waardoor je zelfs meer inzicht krijgt in denken en doen van een rechter.

De kinderwet (The Children Act) - Ian McEwan - 2014 - 205 blz.
Vertaling: Rien Verhoef
Uitgeverij De Harmonie Amsterdam