Wat de hond zagMalcolm Gladwell (1963) is een Canadese schrijver, die bekend werd door zijn schrijfwerk voor The New Yorker. Voor dat tijdschrift schreef hij heel columns over allerlei onderwerpen. Een aantal van deze artikelen zijn gebundeld in dit boek. 22 korte verhalen over heel verschillende onderwerpen en vaak met een heel verrassende insteek.

De verhalen zijn ingedeeld in drie delen, “Enthousiastelingen, pioniers en andere varianten van bescheiden genialiteit”, “Theorieën, voorspellingen en diagnoses” en “Persoonlijkheid, karakter en intelligentie”.

In deel 1 staat o.a. het verhaal “Het raadsel van de ketchup”. Daarin staat de vraag centraal waarom ketchup altijd hetzelfde is gebleven, terwijl er wel tientallen varianten van mosterd zijn. Vroeger was er immers maar één soort mosterd, van mosterdzaad met kurkuma en azijn. Maar erg goed verstopt stond ook ergens Grey Poupon, een soort Dijonachtige mosterd. En toen kwam er een reclame waarin een man achterin een Rolls Royce zit, op een landweg. Hij heeft een portie rundvlees op een zilveren bord op schoot. De chauffeur doet dan het handschoenenkastje open en geeft hem een pot Grey Poupon. Vervolgens komt er nog een Rolls Royce naast hen rijden, waar een man zijn hoofd uit het raam steekt en vraagt: “Neem me niet kwalijk, maar heeft u soms wat Grey Poupon?” De verkoop steeg pardoes met veertig, vijftig procent.

1001004002649056Op mijn stapeltje met ietwat oudere boeken lag ook nog De Stilte van de Hel, het thrillerdebuut van Cody Mcfadyen uit 2006. Het is zo’n ouderwetse Bruna-pocket, die zo gemakkelijk in de hand ligt (ook qua gewicht).

Met De Stilte van de Hel introduceert Mcfadyen Smoky Barrett als leading character, die ook in zijn vervolgboeken de hoofdrol speelt. Smoky Barrett is een FBI-agente, die de leiding heeft over het CASMIRC-team in Los Angeles (Child Abduction and Serial Murder Investigative Resources Center). Kortom, ze gaat over de kinderontvoeringen en de seriemoordenaars, in het bijzonder over seriemoordenaars.

Het boek begint heftig met de huidige situatie van Smoky. Haar gezin is thuis aangevallen door een seriemoordenaar en haar man en dochter zijn daarbij omgekomen. Zelf is ze ernstig gewond geraakt. Via gesprekken met haar psycholoog komen we erachter wat zich zo ongeveer heeft afgespeeld, voor zover het geheugen goed wil meewerken.

PelecanosAlles gebeurt ooit voor de eerste keer. Zo ook het lezen van een thriller van George Pelecanos, een veel gelezen Amerikaans schrijver. Vaak zag ik zijn naam op boeken in de boekwinkel maar op de een of andere manier vond ik het nooit aantrekkelijk genoeg om er eentje aan te schaffen.

De grote afrekening wordt op de omslag aangemerkt als een literaire thriller. Nu heb ik altijd al een beetje moeite met dit begrip, maar volgens mij valt dit boek zeker niet onder het begrip ‘literair’. Tot zover de ontwaarding van dit begrip.

Het verhaal speelt zich af in Washington, D.C. De twee hoofdpersonen, Derek Strange en Terry Quinn, werken elk afzonderlijk en samen als een soort privé detectives hoewel ze zichzelf afficheren als ‘detectives’. Daarmee overdonderen ze vaak hun tegenpartij die dan denkt dat het politiemensen zijn. Maar dat waren beiden in het verleden.

Lee Child - De VijandZo, ik heb ook een Jack Reacher thriller gelezen. ’s Werelds best verkochte thrillerserie, en ik was er nog nooit aan toegekomen. Lee Child moet inmiddels wel zo’n beetje de best verkopende schrijver ter wereld zijn, want elk boek is een enorm succes.

De Vijand is het achtste boek in de serie, die inmiddels 18 boeken omvat en waarvan er één is verfilmd. Waarom het boek De Vijand heet is mij niet helemaal duidelijk, want ik mag er vanuit gaan dat er in elk boek een vijand voorkomt.

Het verhaal speelt zich begin 1990 af, net nadat de Berlijnse muur is gevallen. Jack Reacher, majoor bij een speciale eenheid van de Militaire Politie, is net overgeplaatst van Panama naar Fort Bird, een grote basis in North Carolina. Het blijkt dat veel van zijn collega’s ook op hetzelfde tijdstip zijn overgeplaatst. Niemand weet de precieze reden.

BaldacciMijn eerste Baldacci. Ondanks dat er al heel veel boeken van zijn hand zijn verschenen, had ik er nog nooit eentje gelezen. En dat ik dit boek las, was ook toeval want eega kreeg deze bij de AKO geheel gratis mee bij een ander boek.

Waarom nooit eerder een Baldacci? Dat is misschien ook wel toeval. Hoewel ik meer Scandinavische thrillers lees dan Amerikaanse, had ik altijd het gevoel dat het massaboeken waren. Populaire boekjes voor de snelle vluchtige lezer. Wellicht een vooroordeel, maar ik heb nu dus aan Baldacci geroken 🙂

En ik moet bekennen dat ik niet teleurgesteld ben. Weliswaar is de schrijfstijl echt heel anders dan van de meeste Scandinavische schrijvers, maar de opbouw en de spanning vergoeden veel.

Het zevende kind11 september 2001 wordt ’s ochtend op het strand bij Skodsborg, ten noorden van Kopenhagen, het lichaam gevonden van een vrouw. Het leek op een rituele moord vanwege de manier waarop de vrouw lag. Rond het lichaam waren een aantal voorwerpen gearrangeerd.

Enkele uren later vlogen twee vliegtuigen het World Trade Center binnen. Verwarring, woede, onbegrip, verdriet over de hele wereld. En de zaak van de dode vrouw op het strand verdween langzaam uit beeld. De rechercheurs konden geen aanknopingspunten vinden. Evenmin slaagden ze erin om de dode vrouw te identificeren.

Zo begint Het Zevende Kind van de Deense schrijver Erik Valeur. Een boek dat gaat over een donkere periode in de Deense geschiedenis. Het boek bevat veel aspecten van het leven. Het gaat over kinderopvang, adoptie, politiek, moord en media in een periode van 1961 tot pakweg 2008.