BaldacciMijn eerste Baldacci. Ondanks dat er al heel veel boeken van zijn hand zijn verschenen, had ik er nog nooit eentje gelezen. En dat ik dit boek las, was ook toeval want eega kreeg deze bij de AKO geheel gratis mee bij een ander boek.

Waarom nooit eerder een Baldacci? Dat is misschien ook wel toeval. Hoewel ik meer Scandinavische thrillers lees dan Amerikaanse, had ik altijd het gevoel dat het massaboeken waren. Populaire boekjes voor de snelle vluchtige lezer. Wellicht een vooroordeel, maar ik heb nu dus aan Baldacci geroken 🙂

En ik moet bekennen dat ik niet teleurgesteld ben. Weliswaar is de schrijfstijl echt heel anders dan van de meeste Scandinavische schrijvers, maar de opbouw en de spanning vergoeden veel.

Vakantiedag 4 was dinsdag. Opnieuw een, zoals de weerman het zo treffend zegt, “zomerse dag”. Met andere woorden, het was warmer dan 25ÂşC en in de zon is dat behoorlijk warm, dat kan ik u verzekeren.
Op het programma stond een fietstocht naar Kasteel Keukenhof in Lisse vanwege de beeldententoonstelling Hof van Appel en Cobra Buiten. Maar na een ontbijt in de tuin besloten HW en eega toch maar om af te zien van die 20 km op de fiets. Te warm, komt wel een andere dag.
Vanwege de warmte was het alternatief lekker rustig niets doen, of zo goed als niets. Rond het middaguur liepen we door het Plantsoen en over het Rapenburg naar Café Midi, naast het Museum voor Volkenkunde, voor een lekkere lunch. Dit zaakje, klein maar fijn, behoort tot de top van de Leidse lunchgelegenheden. Uitstekende broodjes, mediterraan van aard, en heerlijke koffie voor een normale prijs. Een aanrader, mocht u nog eens op zoek zijn naar lekkere lunchbroodjes.

Het derde deel alweer in de Serie Q van de Deense thrillerauteur Jussi Adler-Olsen. En het moet gezegd, onze Deense vriend wordt steeds beter. Zijn verhalen worden meer en meer ingebed in een maatschappelijke context, die steeds realistischer aandoet.

En dat alles onder de inspirerende leiding van de onverbeterlijke inspecteur Carl Mørck, nog steeds geplaagd door een schuldgevoel vanwege een eerdere zaak waarbij één collega omkwam en zijn beste vriend/collega verlamd raakte. Uiteraard bijgestaan door zijn mysterieuze assistent Assad, wiens achtergrond volstrekt onduidelijk is, en Rose (of toch haar zuster Yrsa).

Vanaf de eerste bladzijde worden we ingeleid in het verhaal. Twee jongens zitten opgesloten in een oude houten loods aan zee, vastgeketend en geboeid. De oudste weet een fles te ontkurken en daar een papieren ‘noodkreet’ in te proppen, geschreven met het bloed van zijn vingertop. Dan gooit hij de fles in het water onder de loods. 

De Fazantenmoordenaars is het tweede boek van de Deense schrijver Jussi Adler-Olsen in zijn Serie Q. Deze serie begon met De vrouw in de kooi. Q is de afdeling Onopgeloste Zaken van de Kopenhaagse politie en wordt geleid door brigadier Mørck, een eigengereid heerschap die met zijn afdeling naar de kelder is gedirigeerd. Hij wordt geholpen door Assad, die ergens uit het Midden Oosten komt, maar waarvan niemand de achtergrond kent. En dan is er ook nog Rose, een assistente die zich punkzwart uitdost.

De Fazantenmoordenaars gaat over een groep, die voor het plezier mensen half of helemaal dood slaat. Zo maar, voor de kick. Deze groep is daar tijdens de kostschooltijd mee begonnen en de groepsleden behoren nu tot de maatschappelijke top van Denemarken. Toch gaan ze nog gewoon door met hun misdaden, maar door hun maatschappelijke status blijven ze buiten schot. Totdat Mørck hen op het spoor komt als hij een onopgeloste zaak van twee kapot geslagen tieners uit de jaren 80 onder ogen krijgt.