Tagarchief: Leidse Jazzweek

The Royal Dutch Scam speelt Steely Dan tijdens Leidse Jazzweek

Het was al weer een aantal jaren geleden dat ik de Leidse Jazzweek had bezocht. Persoonlijk ben ik niet zo’n liefhebber van uitpuilende cafeetjes, waar dan ergens in de verte tussen de mensenmassa geluid werd geproduceerd door onzichtbare muzikanten. Plus dat de term “Jazzweek” de lading grotendeels niet meer dekt. Het is inmiddels een allegaartje geworden van muzikale stijlen, waar op zich niets mis mee is, maar een “Jazzweek” is volgens mij toch iets anders.

Dit jaar had ik het programma weer eens nauwgezet bestudeerd, met uitzondering van de kroegentocht die aan mij dus niet is besteed. En daar zag ik warempel een klein hoogtepunt, want op vrijdag 22 januari speelde The Royal Dutch Scam in de Tuinzaal van de Burcht. Een 10-koppige band, die alleen maar nummers speelt van Steely Dan, met toevoeging van jazzy improvisaties. Een band ook met roots in de Leidse regio. Opgericht door Lo van Gorp (zang/sax), die er tijdens een jamsessie in het Leidse jazzcafé De Twee Spieghels achterkwam dat de toen aanwezige muzikanten allemaal gek waren op de muziek van Steely Dan. En zo is het gekomen…….

Dat was dus een mooie reden om de Jazzweek weer eens te bezoeken. Ergo, rond een uur of acht lopend naar de zaal, door de gestaag vallende regen. Aanvangstijd: 20.30 uur, zaal open 20.00 uur. Maar aangekomen bij de zaal bleek die nog potdicht te zitten. Foutje, bedankt. Aanvangstijd bleek een uur later te zijn. Dan maar weer door de regen teruglopen naar huis, want ik had geen zin om een uur in een café te gaan zitten wachten.

Afijn, een uur later opnieuw door de regen naar de zaal, die nu wel open bleek. En ja hoor, even na half tien verschenen Lo van Gorp en kompanen op het podium. En begon het grote genieten, de herkenning van de oude Steely Dan nummers, maar ook de bijna perfecte uitvoering door The Royal Dutch Scam. Allemaal muzikanten die hun sporen verdiend hebben. Met o.a. de uitstekende gitarist Thomas Bekhuis en de felle saxofonisten Tom Beek en Arjan Muusz. En niet te vergeten de drijvende krachten, Boudewijn Lucas op bas en Mark Stoop achter de trommels. Plus nog eens drie swingende achtergrondzangeressen.

Het geluid, zo belangrijk bij Steely Dan, was kristalhelder, perfect ingesteld voor de zaal. Eindelijk weer eens een band die het prima voor elkaar heeft.

Twee uur genieten dus en onderstaand filmpje geeft slechts een kleine impressie van dat genieten.

Leidse Jazzweek: Bart Wirtz Groove Project en Nueva Manteca

Na de films op het Filmfestival Rotterdam werd het gisteravond weer eens tijd voor de Leidse Jazzweek. In De Waag speelden twee grootheden met heel verschillende stijlen.
Allereerst was daar het Bart Wirtz Groove Project, met Ruben Hein als gast. Bart zelf uiteraard op de sax, Ruben Hein op de piano en natuurlijk zong hij, Tim Eijmaal op de gitaar, Arto Boyidjan bas en Eric Hoeke op drums. Laatstgenoemde is de zoon van de te vroeg overleden Rob Hoeke, vroeger bekend als Nederlands beste boogie-woogie pianist.
De groep was geïnspireerd en speelde funky, de vonken spatten er soms vanaf.

Na de set van Bart Wirtz was Nueva Manteca aan de beurt. Deze Nederlandse groep speelt latin-jazz, vooral in de Cubaanse stijl, de Cubop. Een grote groep, die over heel de wereld respons heeft gekregen en met veel grootheden heeft gespeeld. In De Waag speelden ze vooral Santana nummers. De groep bestond uit Jan Hartong (piano), Ed Verhoeff (gitaar), Arno Krijger (hammondorgel), Ben van den Dungen (sax), Ilja Reijngoud (trombone), Nils Fischer (percussie), Lucas van Merwijk (drums) en waarschijnlijk Leslie López (bas).

Hoewel de groep allemaal uit grootheden op hun instrument bestaat, kwam de kwaliteit er jammer genoeg niet helemaal uit. Het was een beetje op de automatische piloot, wat de heren brachten. Ook het geluid was niet helemaal krisphelder, maar dat was ook lastig in een hal als de Waag.
Jammer dat hierdoor de zaal niet in beweging kwam, hoewel er ook wel sprake was van een spraakzaam publiek (of is het gewoon geklets van kletsmeiers).

Hieronder twee filmpjes van Bart Wirtz en Nueva Manteca. Enjoy!!!

Leidse Jazzweek – Bite the Gnatze

De Leidse Jazzweek is weer begonnen. Reden waarom HW en eega gisteravond de stevige koude trotseerden en door de snijdende wind naar de Tuinzaal De Burcht togen. Om daar Bite the Gnatze te aanschouwen en natuurlijk ook te horen.

Bite the Gnatze is een band die al 16 jaar bestaat. Ook de muzikanten zijn al zo lang bij elkaar. Alleen de naam is al een reden om eens te gaan kijken, want wat moet je daar nou van verwachten. Want was is een gnatze?

Bite the Gnatze speelt jazz, doorspekt met klassieke- en folkinvloeden. Geen mainstream jazz, maar wringende, krijsende, bij vlagen gnatzende jazz. Het is een zoektocht met veel ruimte voor improvisaties. De nummers verschillen nogal, soms rustig kabbelend met een fraaie melodie en soms lijkt het wel zonder melodie.

De band bestond deze avond uit Paul Pallesen (gitaar, banjo en bouzouki), Joost Buis (trombone en lapsteelgitaar), Michel Duijves (klarinet, basklarinet en tin whistle), Meinrad Kneer (bas), Frank van Bommel (piano, vibrafoon en glockenspiel), Alan Purves (slagwerk) en Jorrit Dijkstra (saxen en klarinet). En als je de instrumenten ziet, dan zie je met welk een veelkleurig palet muziek wordt gemaakt.

HW vond het boeiend om te zien hoe de band omging met de tegendraadsheid van de nummers. Onderstaand een filmpje van het optreden.