Tagarchief: muziektheater

Back to the roots: Theaterspektakel STORK

Van geboorte ben ik een Tukker. Een Oelenaar, om precies te zijn. Oele is een buurtschap ten zuiden van Hengelo, richting Haaksbergen. Vroeger een aards paradijs, met akkers, weilanden, bossen en boerderijen. Tegenwoordig grotendeels een industrieterrein, doorsneden door de A35. Landelijk gezien een prachtig gebied, waar nog een watermolen staat uit 1690. Als kind heb ik daar flink gespeeld, dijkjes bouwen met steentjes en af en toe voor een stuiver snoep halen in de oude snoepwinkel. Mondriaan vond het ook een mooi gebied, getuige zijn schilderij “Bos bij Oele”.

Tot mijn achtste woonde ik daar in een boerderij, daarna heb ik nog vijf jaar in Hengelo zelf gewoond, alvorens naar Leiden te verhuizen.

De reden dat eega en ik weer eens naar Hengelo gingen was het theaterspektakel STORK! – een ode aan de Twentse maakindustrie. Stork was een grote naam in Hengelo. Mijn vader werkte daar, mijn twee opa’s hebben daar gewerkt, twee ooms eveneens. Wellicht nog wel meer familieleden, maar daar heb ik dan geen weet van.

Het theaterspektakel was groots opgezet. Een grote cast met een aantal bekende acteurs speelden op een oud fabrieksterrein van Stork, Ketelfabriek Hart van Zuid. Gespeeld werd in de open lucht, in een industriële setting. Tribunes er om heen voor het publiek, ruim duizend mensen per voorstelling. Een muziekkoepel voor het vermaak vooraf en een grote cafétent voor de drankjes voor en na de voorstelling.

 

Maar het meest bijzondere was wel de grote NTS Norma restauranttent. Een immens grote tent, waar alle bezoekers werden vergast op een driegangen diner. Moet je je dat eens voorstellen, ruim duizend man in een grote tent die allemaal eten en drinken krijgen. Prijs inbegrepen in de ticket. Op de tafel staan rode en witte wijn, water en een speciaal Stork Jubileum Pilsner van de Twentse Bierbrouwerij. Onbeperkt drinken en een menu uit de jaren zestig. Brood en salade op tafel, oma’s groentesoep met vlees, een kipstoofpotje en hangop als toetje. Een grootse happening.

fullsizeoutput_179b

Tijdens het diner begint het buiten te regenen en dat houdt niet meer op. De hele voorstelling regent het.

STORK 150!

Midden in de toneelruimte staat een enorme machine. Een stoomgemaal van begin 20e eeuw maar met nog meer rare uitsteeksels. De machine is voorzien van loopbruggen waarop mensen kunnen staan. Er hangt een grote, antieke fabrieksklok met daaronder het jaartal 2018. Er staat een hoge schoorsteen met erbovenop een leeg ooievaarsnest. De wijzers van het uurwerk beginnen tegen de klok in te draaien, het jaartal telt terug naar 1968.

Een stoomfluit klinkt. We zijn op de honderdste verjaardag van de firma Stork.

Zo staat het beschreven in de “Hengelosche Fabrieksbode”, het weekblad voor het personeel der Koninklijke Machinefabriek Gebr. Stork & Co. N.V.

 

Het is een geweldige ervaring om dit mee te maken. Ondanks de gestage regenval is het echt een spektakel, met de opkomst en ondergang van Stork en daar doorheen een onmogelijke liefde. Het wordt met een enorme drive gespeeld, inclusief Twents dialect.

Mij brengt het weer even terug naar mijn wortels. Het land waar ik vandaan kom, waar ik ben opgegroeid, onder de rook van Stork. Ik zien mijn vader nog op zaterdagochtend naar zijn werk gaan, op de fiets met een metalen doosje met eten onder zijn snelbinder.

Hieronder een filmpje van het liedje “Wat als”, dat de kern van de voorstelling is. Wat als de familie Stork eigenaar was gebleven, was de firma dan nu nog bestaand?

Cultureel genieten in Leiden

SignaturesCultuur is altijd al groot aanwezig in Leiden, maar sinds dit weekend zijn de Cultuurweken weer begonnen. Ditmaal onder de noemer Signatures. Het aanbod is overweldigend en zonder uitzondering van een hoge kwaliteit.

Denk maar eens aan de Leidse Hofjes Concerten, Schemerstad, de Nacht van de Viool en de Leidse Olympus. Om nog maar te zwijgen over de Museumnacht, de Poëziemanifestatie, Beelden in Leiden, SummerJazz, de Leidse Film Festival Summer Special en de voorstelling Arianna van de Veenfabriek.

Zelf maakte ik afgelopen zaterdag de officiële opening mee van dit cultuurfestijn. Op het Stationsplein speelde Theater Gajes “Agora Phobia”, een vrolijk maar wel indringend stuk over de bouwwoede van bestuurders en de rampzalige gevolgen die dat kan hebben. Ik maakte daar een kort filmpje van.

wpid-Photo-20-mei-2013-1537.jpgOp Tweede Pinksterdag, toen de weergoden ons slecht gezind waren, gingen wij voor de Hofjes Concerten. Ondanks de voortdurende regen waren er toch nog redelijk wat mensen op pad. Zo zagen wij Izhar Elias met zijn fijnzinnige gitaarspel weer vele toehoorders in verrukking brengen in het mooie Heiligen Geesthof aan de Doezastraat. Het oorspronkelijke hofje dateert uit 1690, maar het is in de jaren 20 van de vorige eeuw helemaal opnieuw opgebouwd en ziet er nu mooi strak uit.

Vanwege de regen bleven we even hangen in de Doezastraat, want daar zijn verschillende hofjes. In het Samuel de Zeehof was het net stil, dus verder naar het rustieke St. Jacobshof, dat in 1681 werd gesticht.

wpid-Photo-20-mei-2013-1548.jpgDaar speelde Ties Mellema die vele harten beroerde en betoverde met zijn als fluweel klinkende saxofoons. Vooral zijn vertolking van het celloconcert van Bach was van een speciale orde.

Door de natte omstandigheden waren in sommige hofjes de activiteiten naar binnen verplaatst, want het hemelse water was deze middag wel overvloedig aanwezig.

Veenproef: Moby Dick

1358432488.jpgAfgelopen woensdag waren HW en eega aanwezig bij de Veenproef van de Veenfabriek, een in Leiden gevestigd muziektheatergezelschap. Zo’n Veenproef is een leuke aangelegenheid. Het is als het ware een openbare repetitie voor een nieuw stuk, verlevendigt met muziek en sprekers. Dit maal was het een  Veenproef Moby Dick, want het nieuwe stuk van de Veenfabriek heet Moby Dick, naar het beroemde boek van Herman Melville, in een tekstbewerking van Peter Verhelst.

Toen we in Scheltema binnenkwamen, waren er lange rijen hangtafels met aan beide kanten banken. Dat zorgde voor een prettige en intieme sfeer, waardoor heel snel contact werd gelegd met de overburen of naastzittenden. De tafels waren al voorzien van grote schalen vissalade en flessen wijn en ook al helemaal gedekt. Zag er werkelijk fantastisch uit, zoals je op de foto kunt zien.

1358600240.jpgDe auteur Herman Melville beweert in het boek dat er drie soorten mannen op aarde zijn. Zij die bang zijn voor de zee, zij die zich de zee op wagen zolang ze de kust in zicht houden en zij die de zee verdragen zonder dat er zich iets aan de verste horizon bevindt. En dat was ook een beetje de rode draad voor deze Veenproef. De eerste gast was Wim Maan uit Leiderdorp. Hij vertelde over zijn wens om te gaan varen en zijn eerste ervaringen daarmee. En ook de grappen die als matroos met hem werden uitgehaald. Hoewel de zee wel trok, ging hij later weer naar de Zeevaartschool om papieren te halen. Maar uiteindelijk kreeg hij een vriendin en bleef hij aan wal. Tegenwoordig werkt hij bij het Havencoördinatiecentrum Rotterdam. En tijdens zijn verhaal smikkelden wij van de heerlijke vissalade.

1358600278.jpgDaarna was het tijd voor een mooi stuk muziek. De Veenfabriek maakt sterk ritmisch georiënteerde muziek, waar de zangers overheen komen. Het lijkt alsof hierbij sprake is van improvisatie, maar dat is niet helemaal waar. Een belangrijke rol was weggelegd voor de Duitse Therese Dörr, die in het Nederlands zong. Dat is een van de bijzonderheden in dit stuk, Duitse acteurs leren Nederlands en hun Nederlandse collega’s leren Duits. Want Moby Dick wordt zowel in een Nederlandse als een Duitse versie opgevoerd (samenwerking met het Schauspielhaus Bochum).

1358600300.jpgVervolgens was het de beurt van de filosoof Philip Romer. Hij had een heel betoog over de betekenis en de gelaagdheid van Moby Dick. Hij vertelde dat Melville aanvankelijk gewoon een boek aan het schrijven was, maar nadat hij Nathaniel Hawthorne had ontmoet, veranderde de schrijfstijl en de betekenis. Ineens ging het over thema’s als de onkenbare werkelijkheid en de onverschilligheid van de Schepper. Veel van de namen in het boek zijn ook ontleend aan het Oude Testament, zoals die van kapitein Ahab en de verteller Ishmael. Het betoog van Romer was boeiend en gaf ook aanleiding tot een korte discussie met het publiek.

1358600324.jpgNa al dit gepraat was het tijd voor de hoofdschotel, een stoofpotje met, hoe kan het ook anders, vis. Een stevige maaltijd voor een koude winteravond, een uitstekende remedie om de kop boven de sneeuw te houden.

Na de maaltijd was het podium aan Henk de Velde, de bekende zeezeiler die al vele malen de wereld heeft gerond in zijn zeilboten. Hij was dus de man die de kust vaak niet eens meer zag en alleen nog maar water. Hij bleek ook nog een geboren verteller, op zijn eigen rauwe manier. Hij had ook een aantal dia’s meegenomen, zodat hij de vele kleuren van water kon laten zien. Blauw, smaragdgroen, donkerzwart, grijs, bruin.

Na zijn boeiende presentatie, de mensen zaten gekluisterd aan zijn lippen, was het tijd voor de afsluiter, muziek van TRACK. Dat is de muziekgroep van de Veenfabriek. En zo gingen we swingend weer de koude in, op weg naar huis.

1358600352.jpg