Tagarchief: natuur

Rust, groen en schoonheid bij de graven

Gisteren liep ik weer eens over de oude begraafplaats Groenesteeg. Deze begraafplaats werd in 1812 aangelegd op het Nieuw Bolwerk omdat de Franse bezetter het per 1813 verbood om nog langer mensen in een kerk te begraven.

Op de begraafplaats, die in 1975 werd gesloten, liggen vele bekende Leidse notabelen. Burgemeesters, hoogleraren, kunstenaars, industriëlen uit vooral de 19e eeuw. Zo vind je er het graf van de bekende kunstschilder Floris Verster, maar ook het graf van de moeder van Vincent van Gogh (samen met een heleboel andere familieleden). Koos Hartevelt van de jeneverstokerij, de beroemde wetenschappelijke uitgever Brill, Snouck Hurgronje, Zaalberg (bekend van de wollen dekens), textielfabrikant Krantz, textielbaron Leembruggen, professor Kaiser (bekend sterrenkundige), om maar eens wat namen te noemen.

De begraafplaats staat vol met oude bomen en ligt hoog langs de singel. Het is een prachtige plaats voor mijmeren. Geniet van de plaatjes. En let vooral op de fantastische oude heksenboom, een hele oude rode beuk uit 1830 met geweldige vorm en omvang.

Het land achter de mergelgrotten

Ruim een maand waren eega en ik in het land achter de mergelgrotten, oftewel Belgisch Limburg. Om precies te zijn, we verbleven in Kanne. Vlak achter Maastricht, maar net in Belgenland. De reden was dat ik dat ik dat weekend verslag moest doen van de voetbalwedstrijd SV Meerssen – Alphense Boys. Een goede reden dus om een paar dagen eerder naar het zuiden af te reizen.

Tot Eindhoven volgden we de gewone NL autoweg, maar vanaf dat punt besloten we om een alternatieve route te volgen door de Belgische Kempen. Een mooi glooiend natuurgebied met her en der de beroemde Belgische hobbelwegen. Af en toe onverwacht druk verkeer, vooral vrachtwagens, en soms bijna geheel verlaten wegen. Het laatste stuk, door de gemeente Lanaken, was ook typisch Belgisch. Een drukke vierbaansweg dwars door de bebouwde kom. Moet kunnen, zouden de Belgen zeggen.
Aangekomen in het kleine dorpje Kanne bleek ons hotel Limburgia een rustiek hotel, gerund door een familie (man, vrouw, oma). Een snel rondje door het dorp leerde dat er een mooie patisserie zat en een paar echte dorpscafé’s. Na ons rondje gingen we voor een koffie en een alcoholvrij biertje zitten bij “Kanne & Kruike”. Wat opviel was dat er vooral oudere mensen zaten, wat de vraag opriep of dit typisch Belgisch is of dat alle jongeren inmiddels uit het dorp verdwenen waren. Een prettig café zonder luide muziek, waar je bij het biertje uiteraard een bakske met pinda’s krijgt.
Daarna voor het diner naar het hotel, waar een eenvoudige doch voedzame maaltijd werd geserveerd. Carpaccio vooraf, steak van de lende met grotchampignons (jawel…) als hoofdgerecht en koffie toe. Waarna het tijd was voor een verkwikkende slaap.
Na een eenvoudig doch stevig ontbijt werden de wandelschoenen aangetrokken en begaven we ons op pad voor een verkenning van de omgeving. Rust alom, veel groen, een snel stromend beekje (de Jeker), veel groene heuvels en gelegen aan het Albertkanaal, de verbinding tussen Luik en Antwerpen. En niet te vergeten de St. Pietersberg en chateau Neercanne. Een prachtig wandelgebied, waar je in alle rust kunt wandelen door bos en weide, langs grotten, vergane glorie, kapellekes met Mariabeelden en waar je bijna niemand tegenkomt.

Na de wandeling was het aan het eind van de middag tijd om af te reizen naar Maastricht. Daar hadden we voor een diner gereserveerd bij Brasserie Keizer, vlak naast de basiliek van St. Servaas. Een hele prettige eigenaar, waar ik een leuk gesprek mee heb gevoerd over een bepaald schilderij en over hoe hij in Maastricht verzeild is geraakt na een lang verblijf in Frankrijk.  De inrichting van de brasserie is vriendelijk met veel kunst aan de muur en het eten was prima-de-luxe. Een vitello tonnato vooraf, de vis van de dag was heilbot en een crème brûlee als afsluiter. Waarna we via een avondlijk genoeglijk Maastricht terugkeerden in het knusse Kanne.

Na deze dag was het tijd om weer eens op te stappen. Het voetbal in Meerssen lonkte. Natuurljk kwamen we te vroeg aan in het dorpje aan de Geul, maar in een echt Limburgs tentje, De Zeute Inval, smaakte de koffie buitengewoon. Met naast de koffie een advocaatje met slagroom en een bonbon. Wat wil een mens nog meer. In Limburg weten ze wat genieten is. Daar hoef je in de Randstad niet om te komen.

En na de wedstrijd weer tweeëneenhalf uur karren om thuis te komen. Maar al met al een mooi weekendje in het fraaie Limburgse land.

fullsizeoutput_18e3

Een tochtje rondom de Brabantse Biesbosch

In de lade van een kastje lag nog een cadeaubon, die eega had gekregen voor de Kerst van haar werkgever had gekregen. Je moet dan op een website je code invoeren en dan krijg je te zien welke geweldige dingen je allemaal kunt doen. Een bezoekje aan een avonturenpark, wellness, dierentuin of andere mooie activiteiten. Vooral activiteiten want we moeten als volk natuurlijk wel in beweging blijven.

Omdat zowel eega als ikzelf nog nooit in De Biesbosch waren geweest, besloten we om maar voor een rondvaart door de Biesbosch te gaan. Dat leek ons avontuurlijk genoeg en we waren natuurlijk ook reuze benieuwd naar de prachtige natuur van dit nationale park.

Voor de rondvaart moesten we ons melden in Drimmelen, een klein plaatsje aan de Amer, een verbindingswater tussen Hollands Diep en de Bergsche Maas. Dus togen wij op een zonnige zondagmiddag naar Brabant voor onze rondvaart.

fullsizeoutput_16baDaar aangekomen bleek de rondvaart iets anders dan we hadden gedacht. Onze verwachting was dat we met relatief kleine boten door de kreken van de Biesbosch zouden varen, maar dat bleek niet zo te zijn. Aan de kade lag de “Catharinaplaat”, een grote rondvaartboot met 3 dekken. Die niet door de kreken zou varen, maar een soort rondvaart zou maken rondom de Brabantse Biesbosch (Zuidwaard).

Omdat we al kaartjes hadden gereserveerd en we helemaal naar Drimmelen waren gereden, zijn we toch maar ingescheept en hebben we de Biesbosch vanaf een afstandje kunnen bekijken. In ieder geval hebben we kunnen zien dat het een prachtig gebied is, maar ja, dat wisten we eigenlijk al. En we zagen toch ook wel weer hele bijzondere bootjes rondvaren, zoals bv. de Blokhutboot (die kun je huren).

Geniet van de foto’s van De Biesbosch. En de volgende keer nemen we een fluisterboot vanuit Dordrecht. Want door die kreken varen, dat willen we toch nog wel een keer.

De laatste mooie herfstdag?

img_1144Wordt vandaag dan de laatste mooie, zonnige herfstdag? Zo’n dag die je al vroeg uitdaagt om de wandelschoenen aan te trekken. Wel, zo’n dag was het vandaag inderdaad.

En dat betekende al vroeg op pad, richting de Amsterdamse Waterleidingsduinen. Het was al vroeg druk bij de ingang, allemaal rekkende en stretchende mannen en vrouwen in vrolijke kleding. De hollers en dravers onder ons.

img_1145Het duinwatergebied is een immens groot wandelgebied, dat zich langs de kust uitstrekt van grofweg Noordwijkerhout tot Zandvoort. Het is een breed gebied, dat niet alleen uit duinen bestaat, maar ook grote bosgedeeltes kent.

De enorme variëteit maakt het gebied tot een waar wandelparadijs, waar je veel fraaie uitzichten hebt over het afwisselende landschap.

img_1146De beheerder heeft een deel van het gebied teruggebracht naar de oorspronkelijke staat. Dat betekende de kap van exoten, bomen die niet in het landschap thuis horen, maar die zich ongebreideld hadden verspreid. Ook zijn veel duinpannen weer opengemaakt, zodat de waterplekken zich kunnen herstellen. Daardoor komt een deel van de oorspronkelijke flora en fauna weer terug.

img_1147Opvallend was het grote aantal herten en reeën dat we al wandelend zagen. De dieren keken niet op of om van de wandelaars en graasden rustig door. Wat opviel was de toename van het aantal dieren ten opzichte van ons vorige bezoek, ruim twee jaar geleden. De beheerder heeft dan ook het onprettige besluit moeten nemen om een aantal herten en reeën af te schieten. Het aantal wat er nu rondloopt is uit de hand gelopen, waardoor ze schade aanrichten aan bomen en planten.

img_1148Ook weten ze te ontsnappen uit het natuurgebied en grazen af en toe wat burgertuintjes leeg. Zo zie je maar weer wat er gebeurt als er geen natuurlijke vijanden zijn. Misschien moeten we eens wat beren en wolven laten rondbanjeren.

img_1149Ook opvallend was het dat we op de achtergrond het scheurende geluid hoorden van racende auto’s op het circuit van Zandvoort. Een vreemde ervaring in de verder doodstille natuur. Terwijl ik dacht dat Max al was uitgeracet.

Na een anderhalve uur door het gebied te hebben rondgezworven, werd het tijd om de uitgang weer eens op te zoeken. Waar inmiddels een lange rij mensen voor de kaartautomaat stond, want veel mensen hadden bedacht om er een op uit te trekken.

Resteerde nog een bezoekje aan de Katwijkse boulevard voor een lekker kopje koffie met appelgebak en slagroom.

img_1150

 

Nog 4 dagen AquaHortus

banneraquahortusTot en met 27 september kun je nog in de Leidse Hortus botanicus terecht om daar te genieten van de AquaHortus 2015.

De AquaHortus is een immens grote tentoonstelling van aquaria en terraria. Er staan, zowel binnen als buiten, meer dan 500 grote en kleine bakken met vissen, reptielen, planten en nog veel meer. Je komt eigenlijk ogen te kort om alles te kunnen zien. Een middagje is veel te weinig om zo veel te kunnen zien.

Organisator is de LATV de Natuurvriend, die reeds in 1933 voor het eerst in de Hortus exposeerde. Omdat deze vereniging dit jaar het 85-jarig bestaan viert en de Hortus 425 jaar bestaat, heeft men met behulp van vele andere partijen een grootse tentoonstelling te organiseren.

Ik was afgelopen dinsdag op bezoek en ga deze week zeker nog een keer kijken. Voor het te laat is. Vind je vissen, leguanen en kikkers mooi en interessant, kom dan nog gauw een kijkje bij deze kleurrijke dieren nemen. Het kan nog tot en met zondag.

Hieronder een paar plaatjes vanuit de kassen.

IMG_0511

IMG_0514

IMG_0512

IMG_0513

 

Zon, zee, zand en bos – de Wassenaarse slag

 

IMG_0021Wat te doen op zo’n prachtige zonnige zondagochtend, als je al vroeg op bent. Een stukje wandelen, dat lijkt het meest voor de hand te liggen. Maar dan doemt de vraag op “waar dan?”. Want vanuit Leiden kun je eigenlijk alle kanten op met wandelen.

Je kunt richting Zoeterwoude, oostwaarts, de polders intrekken. Je kunt noordwaarts richting Warmond rondom Het Joppe. Maar je kunt ook richting Noordwijkhout om daar de duinen in te trekken (wat dacht u van het schitterende gebied bij Vogelenzang). Of richting Katwijkse of Noordwijkse duinen, het Panbos bijvoorbeeld.

Maar we kozen dit keer voor een iets zuidelijker koers, richting de Wassenaarse slag. Daar kun je twee kanten op, richting Meyendel of richting Katwijk. Ondanks het redelijk vroege tijdstip was het al tamelijk druk, vooral hardlopers en wielrenners. Kennelijk triggert zo’n zonnetje vele sportievelingen tot het verrichten van een grote inspanning.

IMG_0022Er stond een stevige bries, maar op veel plekken merkte je daar helemaal niets van. Mooi was het grootse geruis van de boomtoppen, die door de wind werden beroerd. Ik vind dat altijd een heerlijk geluid. Richting Meyendel loop je vooral in een bosachtig deel en als je dan met een boogje de weg weer oversteekt, richting noorden, dan loop je een echt duingebied binnen dat wordt terug gebracht richting de oorspronkelijke vegetatie. Vroeger werd hier rivierwater naar toe gebracht om door het duinzand te worden gefilterd tot drinkwater, maar het gevolg was wel dat er een veel ruigere plantenwereld ging groeien. Omdat er geen rivierwater meer door de duinen wordt gezuiverd, heeft men nu de rijke toplaag afgegraven waardoor de schrale duingrond weer bovenkomt. En dat leidt weer tot een heel andere begroeiing. Het landschap ziet er in ieder geval heel schraal uit.

Doordat het heel helder weer was, kon je op een hoog punt mooi uitkijken over de zee (waar overigens enkele flinke schepen voorbij voeren). En in de verte zag je heel duidelijk de skylines van Scheveningen, Katwijk, Noordwijk en zelfs Leiden.

Kortom, een zonnig begin van de zondag.

IMG_0024

Beelden in Leiden 6: Izaak Zwartjes – Basic Construction III

De enige Leidse kunstenaar die aan Beelden in Leiden 2013 deelnam was Izaak Zwartjes. Hij heeft vrijwel jaarlijks een expositie bij Upstream Gallery in Amsterdam. Daarnaast exposeert hij in musea, buiten in de open lucht en ook in het buitenland.

Zwartjes maakt bij voorkeur gebruik van restmaterialen als sloophout, oud ijzer, gerafelde touwen, gescheurde lappen, afgedankte meubels, maar ook slachtafval en mest verwerkt hij in zijn sculpturen. Zijn rauwe mythische wereld wordt bewoond door uitgemergelde mummieachtige figuren, het lijken wel soldaten. Sommigen zijn gekneveld of liggen voor dood in een hoek, anderen bungelen stuiptrekkend aan een balk, weer anderen zitten verdwaasd voor zich uit te staren aan een tafel.

Zwartjes won de Frans de Wit-prijs 2013 met zijn werk Basic Construction III, dat op de Hooglandse Kerkgracht te zien was. Lees verder Beelden in Leiden 6: Izaak Zwartjes – Basic Construction III

Pasen: van een strijkkwartet via het Panbos naar Caillebotte

Francobolli voor koffie en kaartenZo’n verlengd Paasweekend is altijd wel prettig, behalve dat het dit keer wel erg koud was. De eerste dag, Goede Vrijdag, is dan zo’n ideale gelegenheid om de achterstallige afleveringen van series een beetje bij te werken. En ook om even lekker met zijn tweeën buiten de deur te gaan lunchen. Dit keer kreeg Francobolli de voorkeur, op de Apothekersdijk. Bekend van de kaarten, die je een jaar van tevoren kunt schrijven en die zij dan verzenden. Een unieke service. En ja, de broodjes van Us Bertus zijn ook wel lekker.

A Late QuartetDe dag die niets met Pasen van doen heeft, de zaterdag, is de verjaardag van de jongste zoon van eega. Dat betekent dat we richting Rotterdam moeten reizen. Eega heeft namelijk besloten tot een lunch en een film in LantarenVenster, uiteraard wel in samenspraak met de jarige. De filmkeuze viel op A Late Quartet van Yaron Zilberman, met een paar topacteurs in de hoofdrollen (Philip Seymour Friedman, Christopher Walken, Catherine Keener). Deze film gaat over de leden van een strijkkwartet, dat al jarenlang een succesvol bestaan kent. Maar als het oudste lid last krijgt van Parkinson, komen alle onderhuidse spanningen tussen de individuele leden te voorschijn. Waarbij de tweede violist gehuwd is met de altvioliste, hetgeen het geheel nog complexer maakt. Prima spel van het ensemble, maar het einde is jammer genoeg net weer te zoet Amerikaans. Maar voor liefhebbers van klassieke kwartetmuziek een aanrader.

Paddestoelen in het PanbosDe Eerste Paasdag werd vervolgens gebombardeerd tot de frisse neuzendag. Want die dag moest er gewandeld worden, door de natuur nog wel. Gekozen werd voor het Panbos, dat officieel eigenlijk Pan van Persijn heet. Het is een mooi natuurgebied dat deel uitmaakt van het natuurmonument Berkheid, gelegen tussen Katwijk en Wassenaar in en achter de duinen. Achter in het Panbos vindt je nog een oud overblijfsel van de Tweede Wereldoorlog, een deel van de Atlantik Wall. Na de wandeling wilde eega nog even op het strand kijken. Dat was makkelijk, want de Wassenaarse Slag ligt dichtbij. Op het strand was het gewoon koud, maar bij een strandtent, achter het glas en in het zonnetje, viel het nog te doen. Maar toen de wolken de overhand kregen, werd het ook daar koud, brrrrr…..

Gustave Caillebotte - Gemeentemuseum Den HaagDe Tweede Paasdag resteerde dan nog als cultuurdag. Immers, in een lang weekend moet altijd wel iets cultureels zitten. HW en eega kwamen uit bij Gemeentemuseum Den Haag voor de tentoonstelling van Gustave Caillebotte (1848-1894). Een relatief onbekend impressionistisch schilder, groot vriend van o.a. Monet, Renoir en Manet. Maar wat een geweldig schilder was deze Caillebotte. Hij was vernieuwend, vooral in zijn gebruik van het perspectief waarbij hij zich vaak liet leiden door de nieuwe mogelijkheden van de toen opkomende fotografie.

De tentoonstelling legt een perfecte samenhang bloot door heel veel fotomateriaal uit die periode naast de schilderijen te hangen. Daardoor krijg je een uitstekende inkijk in hoe een schilder nieuwe invloeden verwerkt. Het schilderij dat je hier ziet is ‘De Parketschrapers’ uit 1875. Let ook hier op het bijna fotografische perspectief. Een geweldige tentoonstelling met onverwachte rijkdom, een genot om te bezoeken.

En om de Pasen helemaal goed te kunnen afsluiten, begon ‘s-avonds de derde serie van ‘Game of Thrones‘, die briljante fantasyserie op HBO.

Game of Thrones

Leiden richting lente, altijd mooi

Leids Film Festival: indrukwekkende Jagten en poëtisch Beasts of the Southern Wild

Gisteren begon het Leids Film Festival voor mij, met twee films. Vanaf vandaag een dagelijks verslag van de films die ik heb gezien.

Film nummer 1

Beasts of the Southern Wild (2012 – VS – 93 min.)
regie: Benh Zeitlin
Met o.a. Quvenzhané Wallis, Dwight Henry en Gina Montana.

Beasts of the Southern Wild is een film, die vorige week uitstekende recensies kreeg van de Nederlandse filmcritici. De film won twee prijzen in Cannes en de juryprijs van Sundance. Voorwaar geen kattenpis voor debuterend regisseur Benh Zeitlin (die eerder een paar korte films maakte).

De film vertelt het verhaal van de 6-jarige Hushpuppy, onnavolgbaar gespeeld door de eveneens zesjarige Quvenzhané Wallis, die samen met haar alcoholische vader Wink in de Bathtub woont. Een moerassig stuk land in de Mississippi delta, waarvan de bewoners denken dat ze nog maar één storm verwijderd zijn van hun ondergang.

Lees verder Leids Film Festival: indrukwekkende Jagten en poëtisch Beasts of the Southern Wild