Tagarchief: Nederlands elftal

Hoe laat je de Parmezaanse kaas van je roggebrood eten

Een interessante vraag die gisteravond werd beantwoord door de Italiaanse voetbalploeg. Die vrat namelijk het Nederlandse roggebrood, heerlijk belegd met goudgele Parmezaanse kaas, als een stel drommelse muizen helemaal kaal.

Naar mijn idee konden de voortekenen al worden gezien bij de gewonnen wedstrijd tegen Polen. Want daar was ook al geen echt sprankelend Oranje te zien.

Waar ging het mis

Er is inmiddels al flink geanalyseerd door vele experts en non-experts. Zelf zag ik in de eerste plaats een veel frisser en fitter Italië, dat de meeste duels won en Oranje op veel gebieden aftroefde. Misschien waren de Italianen erop gebrand om het gelijke spel tegen Bosnië-Herzegovina uit te vlakken en het thuispubliek te laten zien dat er een echt team staat.

Vervolgens begreep ik de opstelling van Wijnaldum als rechteraanvaller niet helemaal. Wijnaldum is geen vleugelflitser en dat werd ook wel duidelijk. Meestal trok hij wat naar binnen toe waardoor de vleugel helemaal vrij kwam. Mogelijk was het de bedoeling dat Hateboer zich daar naar hartelust kon uitleven, maar dat was buiten de waard gerekend.

Italië startte feitelijk met een driemansverdediging, waarbij de oude rot Chiellini zowel het centrum als de zijkant bestreek. Daardoor kon de linkerverdediger Spinazzola zich helemaal vrij maken voor de aanval langs de krijtlijn. Hateboer werd daardoor geconfronteerd met twee tegenstanders, genoemde Spinazzola en aanvaller Insigne. Hier kwamen veel goede voorzetten uit voort. Onderstaande foto laat zien welke ruimte er was.

Je ziet Spinazzola de bal opdrijven, Hateboer moet naar hem toe waardoor een gat in zijn rug ontstaat, waar Insigne in duikt. Wijnaldum en de Roon zijn te laat voor de ondersteuning.

Eenzelfde situatie zag ik vorige week bij de wedstrijd De Graafschap O21 tegen Alphense Boys O21. Ook daar werd de Boys verdediging compleet ontregeld door de sterk opkomende en hoog staande linkerverdediger. De Boys begonnen met een 4-3-3 opstelling en veranderden dit na de rust in een 4-4-2. Door de versterking van het middenveld was het gevaar over links helemaal bezworen.

Had Oranje dit ook kunnen doen? Bij Oranje bestond het middenveld eigenlijk alleen maar uit de Roon en de Jong, omdat zowel Wijnaldum als van de Beek ver naar voren speelden. Het gevolg was dat het Oranje middenveld compleet werd overlopen, mede door een uitblinkende Locatelli.

De vervanging van van de Beek door aanvaller Bergwijn was opportunistisch, maar geen oplossing. Want de zwakte op het middenveld werd hiermee niet opgelost.

Een ander probleem was dat Italië ver uit elkaar speelde. De drie verdedigers stonden bij de opbouw ver uit elkaar en gaven Oranje daardoor weinig kans om druk te zetten. Daar kwam bij dat de passing van de Azzurri prima was en ze vanuit de verdediging direct naar voren speelden.

Nederland kwam daarentegen niet aan opbouwen toe. Veldman is geen opbouwende speler en omdat ook Hateboer en Aké niet naar voren konden trekken ging veel passes de mist in. Door het flexibel spelende Italië werd Oranje helemaal uit elkaar getrokken waardoor heel veel ruimten kwamen die goed werden benut door de Italianen.

Kortom, Nederland werd geconfronteerd met een heel modern spelend Italië en had daar geen antwoord op. Duidelijk werd dat een speler als Blind heel erg wordt gemist, vanwege zijn kwaliteiten met een inspelende pass. Ook zat er weinig diepgang in het Nederlandse spel. Enerzijds omdat er niemand diep ging (en als dat een keer wel gebeurde, dan kwam de bal niet), anderzijds omdat er weer veel breed werd gespeeld.

11 oktober speelt Nederland de volgende wedstrijd in het kader van de Nations League tegen Bosnië-Herzegovina. Er zal dan heel goed moeten worden nagedacht over de strijdwijze. De Bosniërs hebben nu gezien hoe je Oranje kunt lam leggen.

De staat van het NL voetbal

Na de plaatsing voor de groepsfase Champions League door zowel Ajax als PSV begint langzaam weer een hosannastemming bezit te nemen van dit vreemde kikkerlandje.

Zeker toen het NL elftal in de tweede helft, na de invalbeurt van Frenkie de Jong, ineens ging draaien en alsnog de winst naar zich toe trok. Frenkie de Jong, 21 jaar oud, als verlosser van het NL voetbal? Zo wordt er al wel gereageerd.

Maar laten we even nuchter blijven en naar de feiten kijken. Ajax heeft een aantal goede wedstrijden achter de rug. Een mooie 3-1 thuisoverwinning tegen Dinamo Kiev bracht de plaatsing voor de CL heel dichtbij. Maar de uitwedstrijd eindigde in 0-0 en daarvan kunnen we zeggen dat er toch wel heel veel kansen om zeep werden geholpen. Zelfs een penalty werd gemist. Dit kun je je misschien veroorloven tegen een tegenstander als Dinamo, maar twee treden hoger ga je met een tegendoelpunt om je oren naar huis. Het lijkt er op dat Tadic over zijn eerste hoogtepunt heen is en nu gewoon een goede voetballer is. Huntelaar mist te veel kansen (hopelijk komt Dolberg weer snel in beeld) en de verdediging met Blind is, op Europees niveau gezien, gewoon gewoontjes. Blind is geen sterverdediger, alleen De Ligt en Mazraoui doen het momenteel uitstekend. De grote uitblinkers zijn Ziyech en De Jong. Maar ze krijgen tot nu toe relatief weinig weerstand, zowel in de voorronden CL als in de competitie, en ik ben erg benieuwd hoe zij zich onder druk gaan gedragen. Wedstrijden als tegen Emmen en Vitesse neem ik, sorry voor de Drenten en Arnhemmers, niet echt serieus. Belangrijk genoeg om te winnen natuurlijk, met het oog op een kampioenschap, maar de tegenstand is te matig om serieus te nemen.

Ik ben benieuwd hoe Ajax zich tegen de eerste grote tegenstander gaat manifesteren. We gaan het zien op 19 september thuis tegen AEK en op 22 september uit tegen PSV. Twee belangrijke wedstrijden in een week (geldt overigens ook voor PSV) zullen iets meer duidelijkheid geven. Overigens geef ik Ajax, als ze alles goed doen, wel een kleine kans om achter Bayern München als tweede in hun CL-groep te eindigen, voor Benfica en AEK Athene.

PSV deed het in de voorronde relatief gezien, met twee overwinningen op BATE Borisov, iets beter dan Ajax. PSV is een heel ander type ploeg dan Ajax. Het is een degelijke ploeg met een paar hele goede individuele spelers, als Lozano en Bergwijn. Die degelijkheid heeft er ook voor gezorgd dat ze in de competitie ongeslagen bovenaan staan. Soms met een paar “Duitse” goals in de laatste minuut, maar dat betekent wel dat de ploeg er tot de laatste minuut voor gaat. Een echte Bommeliaanse mentaliteit, zeg maar. Ook bij PSV is de verdediging niet het sterkste onderdeel. Zowel Dumfries als Angeliño hebben een voortreffelijke drang naar voren, maar vergeten soms om ouderwets degelijk te verdedigen. Het centrale duo is niet het snelste duo ter wereld, dus een beweeglijke en veel van positie wisselende aanval kan daar pijn doen. Er staat een degelijk middenveld, hoewel ik bij Pereiro mijn vraagtekens blijf houden bij de continuïteit. Wat dat betreft ben ik erg benieuwd naar de nieuwe aanwinst Gutiérrez. Men spreekt van de nieuwe Guardado. De aanval is het sterke punt met de eerder genoemde Lozano en Bergwijn.

PSV heeft het niet getroffen met de loting voor de groepsfase CL. FC Barcelona, Internazionale en Tottenham zijn nou niet echt de gedroomde tegenstanders, anders dan om van te verliezen. Hoe gaat PSV met deze druk om. 18 september uit tegen Barcelona en 22 september thuis tegen Ajax. Zal de ploeg bezwijken of zit er een verrassing in het vat. Eerlijk gezegd verwacht ik dat PSV als laatste in de CL-groep gaat eindigen en dat is geen schande. Dan kunnen ze zich na de winter helemaal richten op het behalen van het volgende kampioenschap.

nl-peruEn dan resteert nog het NL elftal. Een elftal in opbouw, dat de nodige tijd moet krijgen. Verwachtingen moeten we niet hebben. De tweede helft tegen Peru was leuk, maar niet meer dan dat. Al in de beginfase van de wedstrijd, waarin je er toch van uit mag gaan dat iedereen 100% gefocust is, ging de verdediging enkele malen opzichtig in de fout. Peru had toen al met enkele doelpunten voorsprong kunnen gaan rusten. Ook hier blijkt de verdediging de achilleshiel, ondanks de “dure” Van Dijk. Blind blijkt telkenmale geen echte verdediger te zijn en dat kost doelpunten. Wellicht toch kiezen voor De Vrij, samen met Van Dijk en De Ligt (of met vier verdedigers, dan met Tete of Janmaat). Het middenveld met Strootman en Wijnaldum heeft keer op keer bewezen niet te werken. Waarom deze twee dan toch steeds opnieuw aan de start verschijnen zal altijd wel een groot mysterie blijven. Nu we een nieuw team gaan opbouwen moet je de durf hebben een nieuw, jong en fris middenveld te formeren. Ik zou kiezen voor Pröpper, Vilhena en natuurlijk De Jong. En een aanval met Babel, Depay en Promes. Het 5-3-2 systeem is niet zo’n groot succes, misschien terug naar 4-3-3 of wellicht eens 4-4-2 proberen. Nu is het tijd om te experimenteren (tegen Frankrijk en Duitsland), maar straks voor de kwalificatie moet het team er staan.

Hoe dan ook, er moet gebouwd worden aan een nieuw team en dus moeten we nu nog geen resultaten verwachten. Vanavond tegen Frankrijk is een eerste proeve van bekwaamheid. Ik ben benieuwd welk team gaat starten met welk systeem en hoe het middenveld zich staande gaat houden tegen Pogba, N’Kanté en Matuidi.

Ik calculeer in ieder geval een verliespartij in. We gaan het zien de komende weken.