LIFF dag negen: Van bardame via schilder naar sexgek #leidenIFF

De laatste dag van het Leiden International Film Festival. Vier films op het programma, maar het blijkt dat O Apóstolo is vervallen. Dat is een Spaanse animatiefilm, waarbij de ondertiteling ontbreekt. En dat is te lastig, want Engelstalig zonder ondertiteling lukt nog wel, maar Spaans…. Dus resteren er drie films als afsluiter. Film 19: Party Girl Party Girl vertelt het verhaal van Angélique, een gastvrouw in … Lees verder LIFF dag negen: Van bardame via schilder naar sexgek #leidenIFF

De grote Marlene Dumas tentoonstelling

The Image As Burden is de titel van de grote overzichtstentoonstelling van Marlene Dumas in het Stedelijk Museum Amsterdam, nog te zien tot en met 4 januari 2015. Wat zegt ons dat, zo’n titel. Betekent letterlijk “het beeld als last”. Dumas bedoeld er mee dat beelden, in welke vorm dan ook, altijd een politieke betekenis hebben. Vanuit ons eigen denken, met onze eigen vooroordelen, vullen … Lees verder De grote Marlene Dumas tentoonstelling

Coninckshofje - Beeldentuin Morslevend

Kunstroute Leiden, vol verrassingen

Gisteren was de eerste dag van de Kunstroute Leiden, die dit jaar al weer het 20-jarig bestaan viert. Het is een open atelierroute met ruim 140 deelnemers. Dat is dus een heel groot aanbod, waaruit je een al dan niet verstandige keuze moet maken. Op zich al moeilijk genoeg, ware het niet dat The Big Draw Leiden er ook nog is en een Verrassend Winkelweekend. … Lees verder Kunstroute Leiden, vol verrassingen

Gerrit Dou, een ondergewaardeerde Leidse meester

Tweeëneenhalve week geleden lukte het me nog om op de laatste dag de tentoonstelling “Gerrit Dou – The Leiden Collection from New York” te bezoeken. Gelukkig dacht ik er nog op de laatste dag aan om even langs te wippen (dat doe je toch in een museum?). Gerrit Dou begon als veertienjarig jongetje in 1628 als eerste leerling van Rembrandt. Gaandeweg ontwikkelde hij zich tot een … Lees verder Gerrit Dou, een ondergewaardeerde Leidse meester

Mensen en Beesten, Kokoschka in Boijmans

KokoschkaVorige week bezocht ik de tentoonstelling Mensen en Beesten in het Rotterdamse Museum Boijmans. Werken van de schilder Oskar Kokoschka, en zoals de titel al doet vermoeden portretten van mensen en dieren.

Kokoschka is vooral bekend door zijn portret van de grote mandril, zoals afgebeeld op de tentoonstellingsaffiche. Mij intrigeerde vooral het felle kleurgebruik en de plaats in een oerwoudomgeving, de natuurlijke habitat. Want Kokoschka schilderde de mandril in de Londense dierentuin, waar het beest gewoon achter tralies zat. Maar door deze vrijheid krijgt de mandril ineens een geheel eigen persoonlijkheid. Een sterk intrigerende kop, bovenop het machtig gespierde lichaam, met de felle kleuren die een mandril kenmerkt.

En dus vertrok ik rond half tien richting station Leiden Centraal, om lekker relaxt met de trein naar Rotterdam te sporen. Jammer genoeg begon het onderweg te miezeren, waardoor het wandeltochtje iets minder plezant werd (zonder paraplu, dom natuurlijk). Lees verder “Mensen en Beesten, Kokoschka in Boijmans”

Pasen: van een strijkkwartet via het Panbos naar Caillebotte

Zo’n verlengd Paasweekend is altijd wel prettig, behalve dat het dit keer wel erg koud was. De eerste dag, Goede Vrijdag, is dan zo’n ideale gelegenheid om de achterstallige afleveringen van series een beetje bij te werken. En ook om even lekker met zijn tweeën buiten de deur te gaan lunchen. Dit keer kreeg Francobolli de voorkeur, op de Apothekersdijk. Bekend van de kaarten, die … Lees verder Pasen: van een strijkkwartet via het Panbos naar Caillebotte

In de rij voor Rafaël, meester uit de renaissance

RafaelTentoonstellingen van grote meesters zijn tegenwoordig ‘hot’. Mensen stromen van heinde en verre toe om de wonderen te aanschouwen. Dat was ook het geval bij de grote Rafaël tentoonstelling in het Teylers Museum in Haarlem. Niet dat daar veel schilderijen van hem vielen te bewonderen, nee, het ging vooral om tekeningen. Voorstudies van zijn beroemde werken, zeg maar. Want die beroemde werken zitten bijvoorbeeld op muren en plafonds en kunnen dus moeilijk verplaatst worden.

Rijen mensen voor de kassa, rijen mensen voor zaal 1 en schuifelen voorbij de getoonde werken. En dan allemaal met een koptelefoontje op zodat je alles goed uitgelegd krijgen. Alleen dat gezicht is al een tentoonstelling waard, al die identiek bewegende mensen.  Lees verder “In de rij voor Rafaël, meester uit de renaissance”

Vandaagdedag: Van Eyck en Maillol in de kerstvakantie

Annunciation_Jan_van_EyckNatuurlijk moet er tijdens een vakantie ook cultuur worden gesnoven (niet letterlijk natuurlijk, slimpe). En daarvoor togen HW en eega per trein richting Rotterdam, teneinde een bezoek te brengen aan Boymans van Beuningen en de Kunsthal.

In Boymans is namelijk een heel bijzondere tentoonstelling over een van de belangrijkste schilders aller tijden, Jan van Eyck. Wat is er nu zo bijzonder aan deze Van Eyck?

Allereerst dat hij de eerste schilder was, die schilderde wat hij zag. Klinkt logisch, maar in zijn tijd was dat niet gebruikelijk. Hiermee heeft hij voor een omwenteling gezorgd in de schilderkunst. Men noemt dat het naturalisme. Ten tweede de toepassing van het atmosferisch perspectief. Daarmee wordt bedoeld de manier waarop hij de onderwerpen in het schilderij plaatste, de voorgrond en de achtergrond. Hier lees je meer over Van Eijck.
Van Van Eyck zijn niet zo veel werken bewaard gebleven. Zijn meest bekende werk is natuurlijk het triptiek Het Lam Gods, dat in de Gentse kathedraal hangt. Op de tentoonstelling in Boymans hangen enkele originele panelen van Van Eyck. Het zijn hele kostbare en kwetsbare doeken en daarom is het heel bijzonder dat ze in een tentoonstelling kunnen worden bekeken.
Ik vond de vaak kleine schilderijen heel bijzonder. Het detail, het lichtgebruik, het kleurgebruik verraden een waar meester. Lees verder “Vandaagdedag: Van Eyck en Maillol in de kerstvakantie”

Vakantiedag 12: Zon, foto’s en Israels

Vakantiedag 12 was een midweekse dag, woensdag 1 augustus. HW en eega hadden deze dag bestempeld tot de Amsterdamse Dag. En dat betekende vroeg in de ochtend inschepen op Leiden Centraal, waar het London Live event in volle gang was. De stationshal was omgebouwd tot een soort Heineken House waar mensen konden kijken naar de Olympische Spelen (inclusief demonstraties). Maar daar kwamen HW en eega niet voor, wij kwamen voor de eerstvolgende trein richting Amsterdam Centraal.

Doel nummer 1 in onze hoofdstad was Huis Marseille, een mooi museum voor fotografie aan de Keizersgracht. Daar was de tentoonstelling “Chino Otsuka – A World of Memories”. Chino Otsuka is een 40-jarige Japanse, geboren in Tokio maar opgegroeid in Groot Brittannië. Deze gemengde culturele identiteit is haar leidraad, die gaat over herinneringen. Herinneringen aan Japan, maar ook herinneringen aan haar reizen over de wereld. Lees verder “Vakantiedag 12: Zon, foto’s en Israels”