Tagarchief: thriller

Den Skyldige, spanning in de alarmcentrale

Den Skyldige (De schuldige) is een bijzondere film, in die zin dat hij zich afspeelt in een ruimte met één acteur. Een bijna claustrofobische ervaring, waarbij vooral wordt ingezoomd op het gezicht van die ene acteur, Jakob Cedergren. Die claustrofobische ruimte is de alarmcentrale van de politie. Zo’n centrale die je aan de telefoon krijgt als je 112 belt. Een enkele keer zien we een andere medewerker, maar daar blijft het bij.

We zien en horen agent van dienst Asger Holm, die telefoontjes krijgt van dronkaards die hulp nodig hebben en van een man, die in zijn auto beroofd is. Toevallig staat hij in de hoerenwijk, zodat het niet helemaal toeval is.

Dan komt er een telefoontje van ene Iben, een jonge vrouw die zegt ontvoerd te zijn. Ze zit in een bestelbusje dat ergens rond rijdt en ze is heel angstig. Asger ziet op zijn beeldscherm waar ze zich ongeveer bevindt, maar een exacte locatie heeft hij niet. Haar ontvoerder is haar ex, die een gewelddadig verleden heeft. Ondertussen leren we ook dat Asger tijdelijk uit actieve politiedienst is overgeplaatst naar de alarmcentrale. De reden weten we nog niet.

Het verhaal volgen we verder via de dialoog tussen Asger en de onzichtbare personen aan de telefoon. Naast Iben horen we o.a. collega-agenten en de ex van Iben. De jacht op het bestelbusje wordt ingezet…..

Het vreemde is dat we dus voornamelijk Asger zien en zijn gezicht. Daarop zien we zijn emoties. We horen hoe hij beslissingen neemt en mensen aanstuurt. Zo wordt de spanning opgebouwd in ons hoofd. We luisteren, trekken onze conclusies en weten eigenlijk niet goed wat er gebeurt, net als Asger.

De kracht van de film zit hem in het suggestieve. Cedergren speelt een prachtrol. Niet zozeer zijn gezicht, als wel zijn ogen verraden zijn gemoedstoestand. Schitterend in beeld gebracht door cameraman Jasper Spanning.

De ontknoping is verrassend, zo niet verbijsterend. En maakt ons duidelijk dat het ogenschijnlijk voor de hand liggende niet per sé juist hoeft te zijn. Hetgeen je weer aan het denken zet over hoe je zelf omgaat met de interpretatie van feiten.

Den Skyldige is een uitstekende film, een aanrader. Te zien in het Kijkhuis Leiden.

⭐️⭐️⭐️⭐️ (4/5)

Mr. Mercedes: spanning van Stephen King

Mercedes afficheEen late avond, het regent een beetje. Buiten verzamelt zich een groep mensen, wanhopige werklozen. Zij willen er in de ochtend vroeg bij zijn als er nieuwe baantjes zijn bij een banenmarkt. Paraplu’s worden opgestoken, stoeltjes uitgeklapt. Warme mokken koffie worden rondgedeeld. Een moeder zit met haar baby te klappertanden. Ze krijgt een warme slaapzak van een jongeman.

In de verte staat een Mercedes, lichten uit. De mensen vragen zich af wat zo’n dure wagen daar doet. Dan gaan de lichten aan, de motor loeit en de wagen spuit vooruit. Richting wachtende mensen. Gegil, gekraak, gebonk, dat valt te horen als de Mercedes dwars door de groep heen rijdt. Resultaat: 8 doden en vele tientallen gewonden.

Dat is het begin van de 10-delige serie “Mr. Mercedes”, naar een boek van Stephen King. Al in de eerste minuten wordt de toon gezet. Dergelijke aanslagen zijn tegenwoordig geen uitzondering meer.

Twee jaar later, de misdaad is nog steeds niet opgelost. Detective Bill Hodges (een uitstekende rol van Brendan Gleason), verantwoordelijk voor het onderzoek gaat met pensioen. Maar het zit hem niet lekker dat hij dede dader niet heeft kunnen oppakken. Maar als Bill anoniem berichten ontvangt, waarin details staan die alleen de dader moet kennen, wordt hij weer actief. Een kat-en-muis spel ontwikkelt zich en met hulp van een paar vrienden gaat Bill de vijand te lijf.

“Mr. Mercedes” is een spannende serie met uitstekende rollen van Harry Treadaway (als de gestoorde dader Brady), Kelly Lynch (als zijn maffe moeder) en Breeda Wool (als zijn eigenzinnige collega Lou. Qua acteurs is de serie een genot om naar te kijken.

Het verhaal zit logisch in elkaar en wordt goed verteld. De productie is gewoon goed en ook de regie doet zijn werk zoals het hoort. Geen spektakelstuk, maar wel een spannende serie. In de loop van de serie wordt duidelijk wie de dader is, maar de spanning zit hem in Bill’s speurtocht. Uiteraard zitten er een paar romantische verhaallijnen in, maar die doen niet geforceerd aan.

Het einde is nagelbijtend omdat Brady op pad is voor een volgende aanslag, ditmaal nog groter en dodelijker dan de eerste.

Inmiddels is duidelijk dat er een vervolg komt. Je kunt de serie zien bij Videoland (streaming).

The Snowman, oftewel hoe film een boek kan mishandelen

Snowman1Hoe een film een boek onrecht kan aandoen, laat The Snowman heel duidelijk zien. Jo Nesbø, de gerenommeerde Noorse thrillerschrijver, schreef al vele jaren geleden een angstaanjagende horror-thriller,  De sneeuwman. Als liefhebber van zijn boek vond ik dit een van zijn betere thrillers, vooral omdat het erg dicht bij de hoofdpersoon Harry Hole komt.

Harry Hole is, zoals wel meer Scandinavische rechercheurs, een eigengereid, onhandelbaar sujet met een voorliefde voor alcoholische versnaperingen. Juist dat karakter en zijn vasthoudendheid maken hem tot een interessant personage.

Een prima karakter dus voor een tv-serie, dacht ik altijd. Wat Wallander kan, kan Hole beter. En dan komt er een grote film van, met een topcast, een topregisseur, top editors en top producers, dan is het eindresultaat een grote mislukking. Je vraagt je af waar het met de opnames, of eigenlijk met alles, is misgegaan.

De film begint al totaal fout. Al na een paar minuten weet je dat het jongetje dat zijn moeder zelfmoord ziet plegen, de moordenaar gaat worden. Wie dat dan uiteindelijk als filmpersonage is, dat weten we halverwege ook al zo’n beetje.

Snowman2

Er is dus een moordenaar, die telkens een sneeuwpop bij zijn slachtoffer achterlaat. Die slachtoffers zijn altijd vrouwen met een kind. Waarom de moordenaar hen ombrengt, dat blijft een groot raadsel. Gelukkig is er een zekere Harry Hole (Michael Fassbender), die ondanks zijn alcoholprobleem deze zaak op zich neemt. Hij ontdekt dat er al langere tijd vrouwen verdwijnen en dat de sneeuwman kennelijk al langere tijd bezig is. Zijn assistente is Katrine Bratt (Rebecca Ferguson), die haar eigen redenen heeft om de moordenaar op te zoeken. Uiteindelijk komt Harry er achter wie de sneeuwman is. De spanning die in het boek toeneemt tot ondraaglijke hoogte richting eind, kan in de film maar niet op gang komen. En de slotscène met de moordenaar is ronduit lachwekkend.

Bij deze film vraag je af wat je nou eigenlijk zit te kijken. Er zitten stukken in, die voor het verhaal niet van belang zijn. Fassbender slaagt er geen moment in om het karakter Hole geloofwaardig neer te zetten. Ook de rest van de sterrencast is weinig geloofwaardig. Kortom, de hele film hangt als los zand aan elkaar en kan geen minuut boeien. Voor een thriller is dit tamelijk rampzalig.

Het vreemde is dat de trailer wel heel spannend is. Daarin zitten scenes die niet in de film voorkomen en dat suggereert dat er veel materiaal ongebruikt is gebleven.

American Gods

American GodsIn 2001 schreef Neil Gaiman zijn roman “American Gods”, een mix van Americana, fantasy, oude en nieuwe mythologie. Eerder al kwamen een aantal thema’s naar voren in de stripreeks “Sandman”. En nu is er dan de tv-serie van Bryan Fuller. Acht afleveringen met mystieke verhalen, geplaatst in het heden. Met volgend jaar het vervolg.

De veroordeelde Shadow Moon (Ricky Whittle) probeert zijn tijd in de gevangenis zo goed mogelijk door te komen. Het vooruitzicht van de hereniging met zijn vrouw Laura (Emily Browning) houdt hem op de been. Dan krijgt hij een vreselijk bericht, zijn vrouw is bij een auto-ongeluk omgekomen. Reden voor een vervroegde vrijlating.

Tijdens de rouwperiode ontmoet Shadow een mysterieuze man, die zich Mr. Wednesday (Ian Mc Shane) laat noemen. Deze man wil Shadow in dienst nemen, maar die houdt de boot voorlopig af. Maar uiteindelijk moet hij toehappen. Geen geld, geen baan en geen vrouw meer, dus geen goede vooruitzichten.

Een magische tocht door een onzichtbaar godenrijk ontvouwt zich dan. Mr. Wednesday blijkt over bijzondere gaven te beschikken. Maar wie en wat hij is wordt pas in de laatste aflevering onthuld. Ondertussen wordt duidelijk dat er sprake is van een strijd tussen de oude goden (zoals bv. van de Vikingen, maar ook van de Indianen en zelfs onze eigen God) en een aantal nieuwe goden. Deze laatste zijn gebaseerd op onze mediaconsumptie. Onze schermen zijn de nieuwe goden geworden, die ons leven beheersen. Goden zonder inhoud, die ons dreigen te overheersen met onzinnige beelden en boodschappen. En dat vinden de oude goden niet goed.

American Gods 3

The gods are great
but people are greater
for it is in their heart
that gods are born
and to their hearts
that they return
gods live and die

Een mooie tekst uit “American Gods”. Een boeiende serie door de inhoud en de vele symbolen die voorbij komen, zoals de konijnen op bovenstaande foto. Dieren spelen natuurlijk een belangrijke rol in de mythologische wereld. Als niet helemaal thuis bent in deze wereld, dan is het raadzaam om de Wikipedia pagina over “American Gods” even te lezen, dan heb je goed inzicht in wat er gebeurt.

“American Gods” is een hele bijzondere serie, die ik met heel veel plezier heb gekeken. Vooral Ian McShane is geweldig op dreef als de mysterieuze Mr. Wednesday. De man die de wereld een stukje beter wil maken. Ook de andere acteurs doen het prima.

De beelden zijn bij tijd en wijle droomachtig mooi (het zijn dan ook droomscènes), de locaties zijn bijzonder, kortom een plezier om naar te kijken.

“American Gods” kun je, met Nederlandse ondertiteling, kijken bij Amazon Prime.

Blade Runner 2049, een blik op de toekomst?

Het was al weer bijna een jaar geleden dat ik naar een film was geweest. Toen was het Leiden International Film Festival bezig en was ik bezig met een soort marathon. Ruim twintig films in een tijdsspanne van iets meer dan een week. En op de laatste dag van dat festival sloeg de pech toe, een darmontsteking met als gevolg een aantal operaties en bijna een jaar uit de running.

Dus was het best wel weer spannend om voor het eerst weer in een bioscoopstoel plaats te nemen. En dan ook nog met een film die bijna drie uur duurde. Het is allemaal goed gegaan en inmiddels is het filmfestival 2017 ook weer begonnen en is de eerste film ook weer geconsumeerd. Dit jaar geen 20 films of meer, maar alleen middagvoorstellingen want ik ben nog niet toe aan avondfilms. Gek is dat eigenlijk, dat de moed daartoe nog ontbreekt. Maar alles moet langzaam worden opgebouwd. Dat geldt voor het hele revalidatieproces en vooralsnog loopt alles naar wens.

Maar nu terug naar Blade Runner 2049. Het vervolg op de klassieker uit 1982 met Harrison Ford en Rutger Hauer. De nieuwe film is een vervolg op die oude cultfilm met opnieuw een rol voor Harrison Ford.

Ditmaal is het Blade Runner K (Ryan Gosling) , die in opdracht van luitenant Joshi (Robin Wright) oude replicants moet opsporen en vernietigen. Van deze oude replicants is de levensduur verstreken en daarom houden ze zich verborgen. Als eerste zien we de opsporing van replicant Sapper Morton, een vredelievende boer die op een afgelegen plek zijn groenten teelt. Op deze boerderij vindt K spullen, die hem op een zoektocht brengen naar zijn eigen verleden, de geschiedenis van de replicanten, de kracht van het geheugen en wat het betekent om mens te zijn.

Deze zoektocht voert ons door een magische wereld van een toekomstig Los Angeles en omgeving. Een prachtige wereld die op een fabuleuze wijze door cameraman Roger Deakins in beeld wordt gebracht. Overdonderende en majestueuze beelden trekken voorbij en lieten mij naar adem happend achter. Dit werk is alleen al een Oscar waard. Dit is een film die je moet ondergaan.

En passant zet het je dan ook nog aan het denken over het je eigen menszijn. Prima rollen van Ryan Gosling en Sylvia Hoeks als Luv.

Een film die je moet zien op een zo groot mogelijk scherm.

 

 

 

You Can’t Always Get What You Want

Big Little Lies“You can’t always get what you want, but if you try sometimes you just might find, you get what you need”. Een hele bekende tekst van de Rolling Stones, maar ook de slottune van de tv-serie “Big Little Lies”. Een hele passende slottune voor deze ijzersterke HBO-serie. Slechts 8 afleveringen, maar allemaal de moeite waard.

Niet in het minst door de ijzersterke cast. Reese Witherspoon, Nicole Kidman en Shailene Woodley spelen drie vriendinnen, Madeline, Celeste en Jane. Madeline en Celeste zijn getrouwd en behoren tot de upperclass van het sprookjesachtige Monterrey. Jane is nieuw, een ongehuwde moeder.

De serie begint met een politie-onderzoek. Kennelijk is er iemand omgekomen, maar we weten niet wie en waarom. Daarna worden de drie hoofdpersonen geïntroduceerd. Het gaat al direct mis als het zoontje van Jane aan het einde van de eerste schooldag wordt beschuldigd van het bijten van het dochtertje van Renata (Laura Dern).

Langzaam wordt duidelijk dat elk van deze vrouwen, hoe opgewekt en vriendelijk ook, een geheim met zich meedragen. De buitenkant is niet wat het lijkt. De huwelijken van zowel Madeline als Celeste vertonen barstjes, die heel klein beginnen maar allengs groter worden. Binnen de gemeenschap van de school (ouders, kinderen, leerkrachten) spelen allerlei zaakjes, jaloezie, nijd. Dit alles wordt in korte verhoorscenes van de politie duidelijk. Dan krijgt het woord “vuilspuiterij” ook een goede invulling.

Want achter al die mooie tuinen en muren van dure huizen wonen vaak kleingeestige zielen.

Elke aflevering worden we iets dieper in het moeras gezogen en krijgen we beetje bij beetje meer inzicht in de drie hoofdrolspeelsters. En wordt duidelijk wat die “Big little lies” zijn.

De laatste aflevering, de ontknoping zogezegd, is een grote knal. Eentje die we niet zien aankomen, maar uiteindelijk wel klopt.

“Big Little Lies” won dit jaar 8 Emmy’s en was nog eens genomineerd voor 8 andere Emmy’s. De acteurs zijn allemaal uitstekend bezig en de regie van Jean-Marc Vallée (Dallas Buyers Club) is on the spot. Kortom, een aanrader.

Het is een HBO-serie, die in Nederland te zien is via Ziggo Movies XL.

Net gelezen: “Ik reis alleen” en “De doodsvogel” van Samuel Bjørk

ik-reis-alleen-samuel-bjorkSamuel Bjørk is een nieuwe ster aan het toch al volle firmament der Scandinavische misdaadschrijvers. En zoals te doen gebruikelijk komt er dan onmiddellijk een spannend duo aan te pas, waarover een hele serie boeken kan worden geschreven.

In dit geval het iconische duo Holger Munch, leider van het onderzoeksteam, en Mia Krüger, een gevalletje apart. Krüger is een buitengewoon talent dat veelal afgaat op haar intuïtie. Maar daarnaast is ze zwaar depressief vanwege de zelfmoord van haar zus.

In het eerste boek, dat in 2015 verscheen, ontmoeten we haar als ze eenzaam op een eilandje aan de Noorse kust verblijft. Onafwendbaar zakt ze af richting zelfmoord, totdat Munch ineens voor de deur staat. Dat is in ieder geval voorlopig haar redding.

Want op het platteland, buiten Oslo, is een zesjarig meisje gevonden dat is opgeknoopt aan een boom. Ze heeft vreemde poppenkleren aan een een bordje om haar nek met de tekst “ik reis alleen”.

Waarna Munch zijn oude onderzoeksteam weer bij elkaar roept, aangevuld met de it-nerd Gabriel, en een spannend verhaal volgt. Een kat-en-muis spel volgt, waarbij de slimme dader telkens weer het team te slim af is.

Naast de twee hoofdpersonen zijn er nog meer interessante karakters, hetgeen het verhaal een extra kracht geeft. De diverse plotlijnen zijn niet allemaal even logisch en goed uitgewerkt, maar al met al is het een uitstekend debuut.

doodsvogelDit jaar verscheen het tweede boek, ‘De doodsvogel’. Gelukkig staat er een titel op dit boek, anders zou je qua omslag denken dat je het oude boek nog in handen hebt.

Maar goed, er wordt opnieuw een dood meisje gevonden, dat ritueel lijkt te zijn vermoord. Ze is sterk vermagerd en omringd met veren en occulte symbolen. Vandaar de titel. Munch en zijn team worden op de zaak gezet en opnieuw moet hij op zoek naar Mia Kruger. Met haar gaat het bergafwaarts, nog steeds depressief en met zelfmoordneigingen, maar nu drinkt ze er ook nog als een tempelier bij. Oh oh, als dat maar goed gaat.

Enfin, het onderzoek start en opnieuw zijn er veel nevenlijnen in het verhaal verwerkt. In dit geval leren we zelfs de moordenaar al kennen voor het einde. Vaak haalt dat de spanning weg, maar dat is in dit geval niet zo.

Opnieuw een razend spannend boek, dat je heel snel wilt uitlezen. Bjørk gebruikt doorlopende plotlijnen in de boeken. Waar in het eerste boek de kleindochter van Munch het moet ontgelden, komt in ‘De doodsvogel’ zijn dochter aan de beurt. Puntje van kritiek is misschien dat de plotontwikkeling iets te veel op elkaar lijkt.

Aanraders dus om de donkere dagen voor de Kerst mee door te komen.

 

 

Fargo, de prequel, oftewel deel 2 van de serie

FargoAl enige tijd is het mogelijk om de tweede serie van de onvolprezen serie Fargo op Netflix te bekijken. Na het succes van de eerste serie, die weer was gebaseerd op de bioscoopfilm uit 1996 van de gebroeders Coen, dan nu het vervolg. Of liever gezegd, de voorloper van de eerste serie. Want in deze tweede serie zien we een jonge agent Lou Solverson, die in de eerste serie al gepensioneerd was.

Dat betekent ook heel andere hoofdpersonen, we zien geen enkele acteur terug uit de eerste serie. Deel twee zit opnieuw vol met zwarte humor en harde actie. Moorden worden niet geschuwd, vooral de familie Gerhardt kan er wat van. Maar ook de overgekomen maffia uit Kansas, in de figuur van de huurmoordenaar Mike Milligan (Bokeem Woodbine), kan er wat van.

Centraal in deze serie slager Ed Blumquist (Jesse Plemons) en zijn vrouw Peggy (Kirsten Dunst). Een jong ambitieus echtpaar. Hij wil graag de slagerij van zijn baas overnemen, terwijl zij cursussen volgt om tot grotere ontplooiing te komen. Maar als Peggy op een nacht per ongeluk iemand met haar auto schept, die vastblijft zitten en zwaargewond in de garage aankomt, dan loopt het allemaal vreselijk uit de hand. Want de aangeredene is een jonge Gerhardt van de machtige misdaadfamilie. Wat te doen? Uiteindelijk vermoorden ze hem en als slager weet Ed wel raad met wat extra vlees.

En zo gaat het door. De strijd om de zeggenschap in de onderwereld moet dan nog losbarsten en onze brave State Trooper Lou Solverson (Patrick Wilson) heeft er zijn handen vol aan.

Net als de film en de eerste serie speelt ook deze reeks zich af in het desolate Mid-Westen van de VS. Het uitgestrekte gebied van North Dakota en Minnesota en uitstapjes naar South Dakota. Prachtige natuur, waar mooi gebruik van wordt gemaakt om de eenzaamheid te benadrukken. Feit is dat iedereen hier op zichzelf is aangewezen.

Uitstekend camerawerk, prima regie en fijne acteurs in een heerlijk verhaal doen nu al verlangen naar de derde serie, die in 2017 gaat uitkomen.

Nu kun je alles nog zien op Netflix en nog niet verschenen op dvd. Een echte aanrader voor liefhebbers van absurde humor, harde misdaad en menselijk worstelen.

Fargo2

Net gelezen: “De hondenmoorden” van Jens Henrik Jensen

OxenJens Henrik Jensen is nog een relatief onbekende Deense thrillerschrijver. Maar met zijn laatste boek De Hondenmoorden zou hij wel eens door kunnen breken. Dit boek is het eerste in de Oxen-trilogie, waarvan het tweede deel Schaduwmannen halverwege mei 2016 uitkomt.

Hoofdpersoon is Niels Oxen, de hoogst onderscheiden oorlogsveteraan van Denemarken. Een getraumatiseerd man, die na zijn ontslag uit de militaire dienst moeilijk kan aarden in het burgerlijke bestaan. Na een aantal problemen trekt hij zich, samen met zijn hond Mr. White, terug in een groot oerbos in het noorden van Denemarken, Rold Skov.

Maar voordat we dat allemaal weten is er al een man vermoord in Spanje, een Deense zakenman, en daarna een Deense advocaat in de buurt van Silkeborg. Beide moorden worden voorafgegaan door het ophangen van de huishond.

Dit is geen toeval en als dan ook nog een vooraanstaand persoon in de buurt van Rold Skov op identieke wijze wordt omgebracht, dan gaat de verdenking al gauw naar Niels Oxen. Een zwerver, maar wel bekend met dodelijk geweld en als supercommando ook een inventieve vechtmachine.

Oxen wordt, om aan de verdenking te ontkomen, ingeschakeld door het hoofd van de geheime dienst Axel Mossman. De ietwat aparte Margrethe Franck wordt zijn contactpersoon. Het lijkt er namelijk op dat er een zeker verband is tussen de vermoorde personen, maar het is aan Oxen om dat helder te krijgen.

Wat volgt is een boeiend verhaal van een man, die tegen zijn zin moorden moet oplossen. Terwijl er enkele mensen rondlopen, die hem liever dood zien. Langzaam komt Oxen er achter dat er sprake is van een hele grote geheime clan van vooraanstaande mannen, die feitelijk proberen het land te besturen. Door intriges, met geld, door druk uit te oefenen, maar ook een moordje hier en daar moet kunnen.

Maar als je met zulke invloedrijke mannen in aanraking komt, dan ben je ook je eigen leven niet meer zeker.

De Hondenmoorden is een goed geschreven verhaal, dat stevig is ingebed in de Deense realiteit. Uiteraard is het fictie, maar met behulp van Wikipedia en Google Maps kun je veel achtergronden volgen. Het verhaal is geschreven in de derde persoon vanuit het Oxen perspectief. Langzaam dalen we af in het brein van deze getraumatiseerde ex-commando en ervaren zijn vreselijke oorlogservaringen. Ondanks alles blijft het een sympatieke man, die zichzelf zo langzamerhand ook niet zo goed meer begrijpt.

Het verhaal is spannend, zeker richting ontknoping hoewel er duidelijk een open einde is, dat waarschijnlijk doorloopt in het tweede deel.

Voor de liefhebber van Scandinavische thrillers is dit zeker een aanrader. Ik heb er in ieder geval van genoten.

De Hondenmoorden (De haengte hunde) - Jens Henrik Jensen - 2012 - 383 blz.
Vertaling: Corry van Bree
A.W. Bruna Uitgevers

Net gelezen: “Het Bernini Mysterie” van Dan Brown

Bernini mysterieDan Brown is wereldberoemd geworden met zijn boek ‘De Da Vinci Code’later ook nog een kassakraker in de bioscopen (met Tom Hanks). Dat boek handelde toen over de zoektocht naar de Heilige Graal en veroorzaakte en passant nogal wat opschudding onder een aantal katholieke gelovigen.

De hoofdpersoon uit dat boek, Harvard-hoogleraar Robert Langdon, is ook het centrale karakter in Het ‘Bernini Mysterie’. Dit boek verscheen echter al drie jaar voordat ‘De Da Vinci Code’ het licht zag. Pas na het grote succes van dit laatste boek kwam er meer aandacht voor de eerdere boeken van Brown.

En net als in ‘De Da Vinci Code’ gaat ‘Het Bernini Mysterie’ opnieuw over de katholieke kerk. Meer in het bijzonder over de verhouding tussen geloof en wetenschap. Van oudsher zijn dit twee zaken die zich niet goed met elkaar verdragen. Immers, geloof gaat uit van een mysterie terwijl de wetenschap elk mysterie wil kunnen verklaren.

In dit boek krijgt Langdon een telefoontje van de directeur van CERN uit Genève of hij onmiddellijk wil komen. Met een futuristisch vliegtuig steekt hij in een uur de oceaan over, want hij wordt getriggerd door een dode wetenschapper die gebrandmerkt is met het woord Illuminati.

De vermoorde wetenschapper is Leonardo Vetra en diens dochter Vittoria is de tweede hoofdpersoon in het verhaal. Het blijkt dat ‘anti-materie‘ is ontvreemd en daarmee kunnen enorme explosies worden veroorzaakt. De moordenaar blijkt een hels plan te hebben, waarmee hij het hele Vaticaan in een keer wil opblazen. Daarvoor moet hij nog vier kardinalen vermoorden, die toevallig allemaal in het Vaticaan zijn om een nieuwe paus te kiezen. En uiteraard slagen onze helden Robert en Vittoria er in om dit te voorkomen, ten koste van pijn, veel hardloopwerk, klimwerk en nog meer acties.

‘Het Bernini Mysterie’ kun je dus beschouwen als de vingeroefening voor ‘De Da Vinci Code’. Naarmate het verhaal vordert wordt het tempo steeds hoger en de acties steeds driester. Het boek speelt zich grotendeels in Vaticaan-Stad af, vandaar dat het kaartje voorin het boek handig is.

De karakters in het boek blijven een-dimensionale actiefiguren. En net als in ‘De Da Vinci Code’ wordt het verhaal regelmatig onderbroken door uitleg over mystiek, de katholieke kerk en de kunst in Rome. Jammer, want daardoor zakt het tempo soms behoorlijk weg en verdwijnt de spanningsboog.

Echt een boek voor liefhebbers van de actie-thrillers, hoewel er in dat genre heel veel beter werk is verschenen. Persoonlijk vond ik het een matig boek, bij tijd en wijle zelfs een beetje saai.

Blijft nog het Dan Brown Mysterie. Waarom verkoopt hij zo godsgruwelijk veel boeken? Daar zou nog eens een actiethriller over moeten worden geschreven, vol mystieke geheimen.

Het Bernini Mysterie (Angels & Demons) - Dan Brown - 2003 - 460 blz.
Vertaling: Josephine Ruitenberg
Uitgeverij Luitingh - Sijthoff