De maandagochtend blues

Net wakker, bezig met het uitruimen van de afwasmachine. Gaat de telefoon, “hallo, ik zat net in de trein in mijn tas te rommelen en toen vond ik jouw autosleutels”. Flits door je hoofd – hoe kom ik nu op mijn werk? – flits voorbij. “Neem mijn auto maar mee, die staat ergens achter de singel. Als je het bruggetje over gaat links en dan … Lees verder De maandagochtend blues

Meer dan 100.000 Leidenaren misten dit

Het merendeel van de Leidse bevolking heeft gisteravond het optreden van Bob Martyn in de Q-Bus gemist. Slechts een handjevol mensen bevolkte het kleine concertzaaltje. En omdat het ook nog eens Bob’s verjaardag was, werden de bezoekers getrakteerd op een plakje cake voor bij de koffie. Negenenzestig jaar werd de artiest, maar dat liet hij tijdens het optreden niet blijken.

Martin, van geboorte afkomstig uit Lowell, Mass., maakte zijn eerste toer door Nederland. In 1972 maakte hij zijn eerste plaat en daarna kwamen er nog drie. De laatste is “Next to Nothin’ ” uit 2000. Zoals je merkt is Bob Martyn niet iemand, die jaarlijks zijn dingetje doet en een plaatje afscheidt. Hij is ook niet zo bezig met de muziekbusiness.

Lees verder “Meer dan 100.000 Leidenaren misten dit”

Geheime codes zijn verboden

Waag het niet om een t-shirt in Nederland te dragen met daarop de cijfers “1312”. Want dan krijg je een boete van de politie. We wisten het natuurlijk niet, maar deze cijfers staan voor ACAB. Wisten we natuurlijk ook niet, en we wisten natuurlijk ook niet dat dat “All Cops Are Bastards” betekende.

Eigenlijk wisten we een heleboel niet. Wat we wel wisten was dat we indertijd geen “Johnson moordenaar” mochten roepen. Kreeg je ook een bekeuring voor. En voor je het wist riepen we later “Bush molenaar”. Dat mocht wel, hoewel de heer Bush waarschijnlijk niet eens wist wat een molenaar was.

Lees verder “Geheime codes zijn verboden”

De barbier, de friseur, de kapper

Vandaag was het weer tijd voor een bezoekje aan de barbier. Of is het een friseur of gewoon een kapper. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar zo’n bezoekje aan zo’n knipsalon heeft altijd wel iets bijzonders. Meestal heerst er een speciale sfeer, een sfeer van vrolijk babbelende knippers die hun slachtoffers als het ware al pratend onder een soort van narcose houden. Als man kom ik natuurlijk niet in een specifieke vrouwensalon. Ik kan me voorstellen dat de sfeer daar nog heel anders is, misschien wel op het broeierige af.

Lees verder “De barbier, de friseur, de kapper”