Tagarchief: wandelen

Langs Herman Willem’s dreven

Gisteren was het voor het eerst weer eens aangenaam wandelweer. Reden om de schoenen weer eens aan te trekken en te gaan genieten van de warme zonnestralen.

Eerst een stukje langs de Oude Rijn en daarna langs het Rijn-Schiekanaal richting Polderpark Cronesteyn.

Langs de Oude Rijn liggen nog wat oude schepen, misschien wel te wachten op een opknapbeurt. Bij de watertoren kun je het kanaal oversteken naar de Roomburgerweg. Daar staat het mysterieuze gebouw met de naam Het Kaasmerk. Even verderop kun je nog even bellen vanuit een oude telefooncel, die in de tuin staat. Misschien is het wel een oude Tardis van de doctor (voor de kenners).

Even verderop wapperen de goudgele pluimen in de frisse voorjaarswind.Door het zonlicht krijgen ze een magische glans. Nog een stuk verder is de ingang van Polderpark Cronesteyn, waar een aantal fietsen doet vermoeden dat ik niet de eerste was die naar buiten trok. In het rimpelende water weerschijnen de witte stapelwolken. Meerkoetjes en waterhoentjes fladderen langs de kanten, op zoek naar eten.

Bij het theehuis werd ik verwelkomd door een klokkende kalkoen, fors van formaat. Wat kleine zwijntjes waren driftig met hun snoeten aan het wroeten, op zoek naar onvindbare truffels. Buiten bij het theehuis zaten al wat zonaanbidders met een kopje thee. Bij het theehuis staan verschillende kunstwerken, waaronder Izaak Zwartjes’ Basic Construction III. Met dit werk won hij in 2013 de Frans de Witprijs bij Beelden in Leiden. Het uit spoorbielzen bestaande werk doet het prima op deze plek in de natuur.

Daarna was het weer tijd om richting huis te lopen. Mooi is nog het gezicht op de huizen aan de Van den Brandelerkade, glorie uit vooroorlogse jaren. Om vervolgens in het Plantsoen, onze grote groene achtertuin, de eerste lentestrijder te zien gloriëren.

Het land achter de mergelgrotten

Ruim een maand waren eega en ik in het land achter de mergelgrotten, oftewel Belgisch Limburg. Om precies te zijn, we verbleven in Kanne. Vlak achter Maastricht, maar net in Belgenland. De reden was dat ik dat ik dat weekend verslag moest doen van de voetbalwedstrijd SV Meerssen – Alphense Boys. Een goede reden dus om een paar dagen eerder naar het zuiden af te reizen.

Tot Eindhoven volgden we de gewone NL autoweg, maar vanaf dat punt besloten we om een alternatieve route te volgen door de Belgische Kempen. Een mooi glooiend natuurgebied met her en der de beroemde Belgische hobbelwegen. Af en toe onverwacht druk verkeer, vooral vrachtwagens, en soms bijna geheel verlaten wegen. Het laatste stuk, door de gemeente Lanaken, was ook typisch Belgisch. Een drukke vierbaansweg dwars door de bebouwde kom. Moet kunnen, zouden de Belgen zeggen.
Aangekomen in het kleine dorpje Kanne bleek ons hotel Limburgia een rustiek hotel, gerund door een familie (man, vrouw, oma). Een snel rondje door het dorp leerde dat er een mooie patisserie zat en een paar echte dorpscafé’s. Na ons rondje gingen we voor een koffie en een alcoholvrij biertje zitten bij “Kanne & Kruike”. Wat opviel was dat er vooral oudere mensen zaten, wat de vraag opriep of dit typisch Belgisch is of dat alle jongeren inmiddels uit het dorp verdwenen waren. Een prettig café zonder luide muziek, waar je bij het biertje uiteraard een bakske met pinda’s krijgt.
Daarna voor het diner naar het hotel, waar een eenvoudige doch voedzame maaltijd werd geserveerd. Carpaccio vooraf, steak van de lende met grotchampignons (jawel…) als hoofdgerecht en koffie toe. Waarna het tijd was voor een verkwikkende slaap.
Na een eenvoudig doch stevig ontbijt werden de wandelschoenen aangetrokken en begaven we ons op pad voor een verkenning van de omgeving. Rust alom, veel groen, een snel stromend beekje (de Jeker), veel groene heuvels en gelegen aan het Albertkanaal, de verbinding tussen Luik en Antwerpen. En niet te vergeten de St. Pietersberg en chateau Neercanne. Een prachtig wandelgebied, waar je in alle rust kunt wandelen door bos en weide, langs grotten, vergane glorie, kapellekes met Mariabeelden en waar je bijna niemand tegenkomt.

Na de wandeling was het aan het eind van de middag tijd om af te reizen naar Maastricht. Daar hadden we voor een diner gereserveerd bij Brasserie Keizer, vlak naast de basiliek van St. Servaas. Een hele prettige eigenaar, waar ik een leuk gesprek mee heb gevoerd over een bepaald schilderij en over hoe hij in Maastricht verzeild is geraakt na een lang verblijf in Frankrijk.  De inrichting van de brasserie is vriendelijk met veel kunst aan de muur en het eten was prima-de-luxe. Een vitello tonnato vooraf, de vis van de dag was heilbot en een crème brûlee als afsluiter. Waarna we via een avondlijk genoeglijk Maastricht terugkeerden in het knusse Kanne.

Na deze dag was het tijd om weer eens op te stappen. Het voetbal in Meerssen lonkte. Natuurljk kwamen we te vroeg aan in het dorpje aan de Geul, maar in een echt Limburgs tentje, De Zeute Inval, smaakte de koffie buitengewoon. Met naast de koffie een advocaatje met slagroom en een bonbon. Wat wil een mens nog meer. In Limburg weten ze wat genieten is. Daar hoef je in de Randstad niet om te komen.

En na de wedstrijd weer tweeëneenhalf uur karren om thuis te komen. Maar al met al een mooi weekendje in het fraaie Limburgse land.

fullsizeoutput_18e3

Vakantiedag 2: Zon, bos en rabarbertaart

De tweede vakantiedag begonnen HW en eega met het maken van een vakantielijstje. Daarop kwamen de dingen die we graag deze vakantie wilden doen. In willekeurige volgorde:

Een herfstige wandeling in Park Cronesteijn

Park Cronesteijn, 10 minuten lopen vanuit de stad. een prachtig rustig natuurgebied. De eerste foto is van het Plantsoen, het fraaie singelpark dat om de hoek van ons huis ligt. En de boomhut is op de Cronesteijnkade. Zo zie je maar dat de jeugd nooit verandert.

Gewoon even door Leiden

Een warme benauwde dag. Begin van de middag kijken naar Heracles – Feyenoord. Ja, als Feyenoord aanhanger moet je dat natuurlijk wel zien. Een alleszins aardige wedstrijd met veel inzet van beide kanten. Daarna de plantenbakken voor het huis naar achteren verplaatsen. Want morgen worden de kozijnen vernieuwd en dan moeten de schilders en aanverwante vaklieden er bij kunnen (incl. de steigers).

Dan wordt het tijd om even de stad in te lopen. Door het altijd mooie Plantsoen, waar veel mensen in het gras liggen te genieten, via de Jan van Houtkade en de Boisotkade naar de Vliet. Eén van de mooie grachtjes van Leiden. En dan langs het Rapenburg even koffie drinken bij Pettersson. Waar je een schitterend uitzicht hebt op de drukste waterkruising van Leiden. Lees verder Gewoon even door Leiden

Naar de Sinjorenstad

Grote hal station Antwerpen

En zo is het al weer de laatste week van de vakantie. Drie weken vol nattig en weinig zonnig weer. Nou ja, in ieder geval drie weken niet aan mijn werk gedacht, hoofd was lekker vrij.

Een paar dagen geleden besloten eega en HW de Sinjorenstad (Antwerpen) met een bezoekje te vereren. Gelukkig kozen we voor de woensdag, een uitgelezen zonnige dag. Eigenlijk wilden we donderdag gaan, maar de weersvooruitzichten waren niet zo goed voor die dag. En wat een geluk hadden wij, de hele dag zon, prima weer voor een citytrip!

Als je in Antwerpen aankomt, krijg je eerst te maken met dat prachtige station. Een echt juweeltje, eind 19e eeuw, dat is gecombineerd met  ondergrondse perrons in zo’n 4 lagen boven elkaar. Bovengronds de fantastische hal, zoals je op de foto ziet.

Stadsfeestzaal

Lees verder Naar de Sinjorenstad

De Zilker Duinen

Anderhalve week geleden was het weer eens tijd om even de benen en de voeten te strekken. Waren we een aantal weken geleden het gebied van de Amsterdamse Waterleidingduinen binnen getrokken bij Vogelenzang, bij het beroemde pannenkoekenhuis, dit keer besloten we om de ingang bij De Zilk te nemen.

Lees verder De Zilker Duinen

Voornemens – de stand van zaken

Op 3 januari heb ik twee voornemens voor dit nieuwe jaar opgeschreven, u kunt dat nog even teruglezen als u dat wilt. Het eerste voornemen was om elke dag iets te bloggen, mede geïnspireerd door de actie “Postaday2011′ van WordPress.

En ziet, dat is tot op heden goed gelukt. Al zeg ik het zelf. Volgens mij heb ik tot nu toe twee keer verzuimd. Dus dat gaat de goede kant op, “blog away”, zeg ik dan maar.

Lees verder Voornemens – de stand van zaken