Tagarchief: werk

Werkend Leiden

Ondanks het prachtige en warme zomerweer wordt er in Leiden hard gewerkt. Het lijkt wel of alle huiseigenaren opdracht hebben gegeven om het houtwerk weer eens van een nieuwe verflaag te voorzien. Of om het voegwerk nog eens te inspecteren en te verbeteren.

Daarnaast heeft Burgy het grote pand (met aanpalend pand) op de hoek van het Plantsoen en de Plantage helemaal gerenoveerd en omgebouwd naar appartementen. Luxe appartementen uiteraard met een behoorlijk prijskaartje. Denk aan 7 tot 8 ton. Maar de buitenkant ziet er wel weer heel mooi en bijzonder uit. Vroeger zat hier een onderdeel van Gemiva (zorgorganisatie voor mensen met een beperking – vroeger noemden we dat geestelijk of lichamelijk gehandicapten, maar dat kan niet meer). En nog verder daarvoor was het natuurlijk een grote stadsvilla.

Hieronder een aantal foto’s van werkzaamheden binnen een paar honderd meter afstand van mijn huis. Ook wat foto’s van de ondergrondse parkeergarage in aanbouw op de Garenmarkt.

 

 

Demotie, een heerlijk woord

oudere-werknemersDemotie. Toen ik dat woord gisteren weer hoorde, moest ik denken aan een jachtpartij. Waarom weet ik niet. Het riep kennelijk gevoelens op van een eendenjacht. Ruisend water, ritselende bladeren, gedempte laarsgeluiden op een beetje zompige mosgrond.

Demotie. Het geluid van een luide knal, gevolgd door gefladder. Daar allemaal moest ik aan denken toen ik ene Jeroen Versteeg in het NOS Journaal hoorde praten. De baas van Cap Gemini, een consultancybedrijf. U weet wel, zo’n soort uitzendbureau maar dan voor dure ‘deskundigen’ met van die snelle, flitsende leasebakken.

Want Versteeg wilde de lonen van zijn oudere werknemers verlagen zodat er geen ontslagen zouden vallen. En tegelijk zou hij jonge talenten beter kunnen belonen. Klinkt mooi, heel verleidelijk zelfs. Want zeg nou zelf, die oudere werknemers, die zijn toch al lang binnen. Die kunnen best met een paar centjes minder . Dan kunnen die jonkies ook eens een keer ham op het boterhammetje krijgen, in plaats van altijd maar pindakaas en boterhamworst.

Maar….., zit er gewoon niet iets heel anders achter. Want die dure consultancybureaus, met die mooie flashy hoofdkantoren, die verliezen enorm veel omzet. Want de overheid gebruikt ze niet zo veel meer. Te duur en het geld raakt op. Dus moeten die flitsende jongens en meisjes voor een lager uurtarief gaan werken. En dat brengt de omzet en vervolgens de winst in gevaar. Dus ook die bonus voor meneer Jeroen Versteeg. En die fraaie jaarlijkse dividendjes voor aandeelhouders. Foei, foei, foei, dat kan maar niet zo maar.

Meneer Versteeg zelf levert natuurlijk geen loon in. Logisch, hij is de baas en die doen zoiets niet.

En die demotie, wat heeft die er nou mee te maken. Nou, dat is gewoon het verlagen van loon, vooral van oudere werknemers. Het tegenovergestelde van promotie. Wordt ook wel degradatie genoemd, maar dat klinkt zo negatief. En dat wil meneer Versteeg nou juist voorkomen, dat negatieve toontje. Het is immers een geweldig fijn iets, demotie. Iets om trots op te zijn als het jou treft.

Ja ja, meneer Versteeg, nu weet ik ineens waarom ik aan een jachtpartij moest denken. U jaagt gewoon op uw eigen oudere personeel. Zeg dat dan gewoon!

Vandaagdedag: Even bijpraten

Cesar ZuiderwijkEven bijpraten sinds de laatste blog kan geen kwaad. Want in de tussentijd is er best het een en ander gebeurt. Als eerste mocht het complete personeel van de gemeenten Alphen aan den Rijn, Boskoop en Rijnwoude (de fusiegemeenten) op maandagmiddag 10 december opdraven in de grote zaal van theater Castellum. Voor de bijeenkomst “Energieke middag voor medewerkers met pit”.

Voor de pauze enthousiaste burgemeesters, enthousiast management, filmpjes waarin de reeds bekende afdelingshoofden werden voorgesteld en nog zo wat. Na de pauze het spelletje Petje op, Petje af over de vraag wie het meest van de 3 gemeenten wist en tot slot een trommelworkshop met Cesar Zuiderwijk, de drummer van de Golden Earring. Tijdens de pauze had iedereen een setje slalepels gekregen met een drumstick aan het uiteinde. De hele zaal roffelde enthousiast mee in een vierkwartsmaat. En tot slot nog een koor, dat zong dat we proud moesten zijn. Vermoedelijk op de nieuwe gemeente en op hoe goed we allemaal wel niet zullen worden. Lees verder Vandaagdedag: Even bijpraten

Vandaagdedag: Nieuw Werken en oud voetbal

isdrijnstreekAl vroeg in Alphen begonnen voor overleg met de gemeenten Kaag en Braassem, Nieuwkoop en Alphen over het werk van de sociale dienst. Door de opheffing van de ISD De Rijnstreek, mijn vorige werkgever, moeten de gemeenten nu veel meer samen overleggen over beleid en uitvoering. So much for efficiency!

Vervolgens naar Hazerswoude-Rijndijk voor een bila met de coördinator. Een bila is een bilateraaltje, zo noemen ambtenaren een gesprek tussen twee personen. Hoe vervreemdend kun je het maken. Lees verder Vandaagdedag: Nieuw Werken en oud voetbal

Vandaagdedag: schulden, armoede en bloedig tv-geweld

schuldenSchuldhulpverlening, sociale begeleiding bij het vervoer van mensen met een handicap en inkomensondersteuning, dat waren de onderwerpen die gisteren op de agenda stonden.
Bij schuldhulpverlening ging het om het afhandelen van een overeenkomst met een garantiefonds voor schuldsaneringen. Feitelijk al goedgekeurd door de gemeenteraad, maar nog wel even de puntjes op de i.

De andere twee zaken waren punt van overleg in Alphen. Dat betekende dus weer een halve dag in het stadhuis aldaar. Sociale begeleiding gaat over een groep mensen, die met de RijnstreekHopper reizen en iemand nodig hebben voor bv. het duwen van een rolstoel als ze ergens zijn aangekomen. De vraag is of we deze voorziening in stand willen houden voor de mensen in de Rijnstreek. In de Bollenstreek en de Leidse regio kent men zoiets niet. En nu de RijnstreekHopper overgaat naar de Regiotaxi was dit het moment om daar eens over na te denken. Zeker in het licht van gemeentelijke bezuinigingen. Uitkomst was dat we eerst nog eens even goed kijken naar de gevolgen en de financiële consequenties. Ik ben zelf wel benieuwd naar de ervaringen in het Leidse. Lees verder Vandaagdedag: schulden, armoede en bloedig tv-geweld

Vandaagdedag: van punt via zalm naar Britse aristocratie

Vanochtend begon de dag, via een korte tussenstop in Hazerswoude-Rijndijk, bij de SWA in Alphen aan den Rijn. Daar werd verder overlegd over de oprichting van een werkgeversservicepunt. Dit moet een “niet-ambtelijk” adviespunt worden voor werkgevers, waarbij het de bedoeling is om uiteindelijk vacatures op te sporen voor werkzoekenden met een uitkering. Mijn bemoeienis ligt vooral op het terrein van huisstijl en website. Lees verder Vandaagdedag: van punt via zalm naar Britse aristocratie

Vandaagdedag: van de minima via pizza naar slam poetry

Bij het opstaan blijkt de verkoudheid nog niet geweken. Dus dat blijft minimaal een dagje nog snuiven, snotteren en hoesten.

Vandaag met de bus naar mijn werk. Gemakkelijk, lijn 169 stopt praktisch voor mijn deur en voor de deur van mijn werk. Ideaal, en het gaat ook nog eens vlotjes. Ik ga met de bus want rond het middaguur vertrekt ik vanuit Alphen voor een werkbezoek aan de Sociale dienst Drechtsteden.

Lees verder Vandaagdedag: van de minima via pizza naar slam poetry

Vandaagdedag: werken en beelden in Leiden

Na gisteren met een ‘dikke keel’ en een ‘loopneus’ het bed te hebben opgezocht, was de situatie deze ochtend een stuk beter. Weliswaar nog wat gehoest en gesnuif, maar het ging wel weer.

Dus het broodtrommeltje fluks gevuld en naar Hazerswoude-Rijndijk voor de dagelijkse arbeid. Schrijven aan een college-advies over de overgang van de RijnstreekHopper naar de Regiotaxi Holland Rijnland.

Daarna een paar andere zaken afgewikkeld, het broodtrommeltje leeg gegeten en naar Alphen vertrokken voor een overleg over de begeleiding van vluchtelingen na de fusie van Alphen, Boskoop en Rijnwoude. Nu doen we de dingen allemaal op een eigen manier en dat moet straks op een en dezelfde wijze gebeuren. Interessant en verduidelijkend gesprek. Lees verder Vandaagdedag: werken en beelden in Leiden

Update 3: efficiënte onderhoudsbranche

Even een korte melding tussen door. Vorige week viel er een brief op de mat van het onvolprezen onderhoudsbedrijf, dat zich tooit met de geuzennaam “Toonaangevend in Totaal Onderhoud”. In die brief stond vermeld dat het bedrijf op maandag 26 september zou komen voor de installatie van de juiste ramen, met aansluitend schilderwerk.

Dus optimistisch als ik ben zat ik vanochtend klaar om de werklieden hartelijk te ontvangen. Edoch, het zal u niet meer verbazen, was er in de verste verte niemand van het bedrijf te bekennen. En wat doe je dan, dan ga je maar weer eens de telefoon ter hand nemen om vriendelijk te informeren of de heren wellicht de middag in de planning hadden staan. Daarbij dan vriendelijk in het midden latend dat ik dan wederom een halve dag voor niets zou zitten wachten.

Maar nee, dat was niet het geval. Want wat wil datzelfde geval. De betrokken medewerker had in het weekend gemeend hout te moeten hakken en daarbij had hij achteloos de bijl ook in zijn eigen voet gezet. Heel vervelend voor de betreffende medewerker natuurlijk, maar duizend excuses voor het ongemak.

Het bedrijf was natuurlijk niet zelf op de gedachte gekomen om de klant even te bellen, zodat die niet voor niets zat te wachten. Nee, op dergelijke originele gedachten komt zo’n bedrijf natuurlijk niet.

Uiteraard zou ik later op de dag gebeld worden voor een nieuwe afspraak. Niet dus, hetgeen ook te verwachten was. Klantvriendelijkheid, je afspraken nakomen, dat zijn allemaal fenomenen uit voorbije tijden. In deze eeuw van het Ruttiaanse ondernemerskabinet doet een klant er eigenlijk niet toe.

Ik had al gegokt dat het waarschijnlijk wel oktober of nog later zou worden. Ik vrees dat ik nog gelijk ga krijgen ook!

Lang leve het onderhoudsgilde!

Update: Efficiënte onderhoudsbranche

Twee weken geleden schreef ik over de laatste ervaringen met de efficiënte onderhoudsbranche. Toen stonden er steigers voor ons huis en begonnen mannen met allerlei gereedschap onze ramen te vervangen. Wij, HW en eega, dachten toen dat alles daarmee gedaan was.

Maar dat bleek even niet zo te zijn. Want de mannen hadden de verkeerde bovenramen meegenomen. Kennelijk een gevalletje van verkeerd meten, zoals één der mannen opmerkte. Zelf vond ik dat een nogal onzinnige opmerking, want waarom zou je de ramen bij ons opmeten en op een andere maat uitkomen, als zo ongeveer elf andere woningen wel de goede ramen hadden gekregen, met de goede afmetingen.

Wat wil het geval. Men had bovenramen meegenomen zonder ventilatieroosters en die hadden er toch heus in moeten zitten. Maar, niet getreurd, met gezwinde spoed werden de verkeerde ramen geplaatst, eerst aan de voorzijde en vervolgens aan de achterzijde. Lees verder Update: Efficiënte onderhoudsbranche